Dziecko w gabinecie u specjalisty
©Andrey Popov/Fotolia

Dziecko, które znajduje się w grupie ryzyka, powinno zostać otoczone troskliwą opieką rodziców i specjalistów. Jeśli dziecko z dysleksją nie otrzyma pomocy, szybko zniechęci się do nauki i szkoły. Dysleksja u dzieci powoduje często zaniżoną samoocenę, dlatego bardzo ważne jest wspieranie dziecka przez rodzica.

 

Dysleksja u dzieci ma charakter rozwojowy (towarzyszy im od początku edukacji, a podejrzewać można ją już w wieku przedszkolnym).

Dysleksja u dzieci – objawy

Dysleksja rozwojowa to specyficzne trudności w pisaniu i w czytaniu występujące u dzieci prawidłowo rozwijających się intelektualnie. Terminem tym określa się zaburzenia występujące u dzieci od początku przygody z edukacją w przeciwieństwie do dysleksji nabytej, którą diagnozuje się u dorosłych (powstałą na skutek uszkodzenia mózgu).

Dysleksja u dzieci – formy pomocy

Jeśli u dziecka zaobserwuje się trudności w pisaniu lub w czytaniu, należy skontaktować się z pedagogiem szkolnym lub wybrać się do poradni pedagogiczno-psychologicznej. Istotne jest motywowanie dziecka do nauki, docenianie każdego, nawet – w naszej opinii – najmniejszego sukcesu (należy pamiętać, że dziecko z dysleksją wkłada w naukę nawet trzy razy więcej pracy niż rówieśnik, a mimo tego rezultaty są gorsze). Istotnym zadaniem, jakie stoi przed rodzicem i szkołą jest uświadomienie dziecku, że nauka może być świetną zabawą, warto np. robić eksperymenty naukowe, uczyć przez doświadczanie. Warto odkryć, czym interesuje się dziecko z dysleksją i pozwolić mu rozwijać zainteresowania. Ważne jest, żeby uświadomiło sobie swoje mocne strony. Wsparciem dla rodziców dziecka z dysleksją będzie rozmowa z innymi rodzicami, którzy borykają się z tym samym problemem.