Człowiek z lupą
Image by Lifetimestock.com

Dalekowzroczność, czyli nadwzroczność wrodzona i starcza

Człowiek z lupą
Image by Lifetimestock.com

Objawem dalekowzroczności jest złe widzenie tego, co znajduje się blisko i nieco lepsze tego, co jest daleko. Nadwzroczność to wada wrodzona, inaczej niż tzw. nadwzroczność starcza, która dotyka ludzi po 40. roku życia. Wadę tę leczy się poprzez stosowanie odpowiednich soczewek korekcyjnych – okularów czy soczewek kontaktowych, bądź operacyjnie.

Nadwzroczność od urodzenia i prezbiopia

Dalekowzroczność może być dziedziczna i występuje już od urodzenia. Bezpośrednim powodem nieprawidłowego widzenia jest to, że układ optyczny skupia promienie świetlne nie na dnie oka, ale aż za okiem. Natomiast prezbiopia to schorzenie pojawiające się z wiekiem i polega na tym samym problemie z widzeniem. Po 40. roku życia soczewka sztywnieje i traci dawną elastyczność, przez co powstają trudności z wyostrzeniem obrazu znajdującego się blisko.

Złe widzenie z bliska i lepsze z daleka, bóle głowy, napięcie oczu – objawy nadwzroczności

Nieleczona nadwzroczność powoduje, że oczy muszą podejmować ogromny wysiłek. W związku z tym wzrok szybko się męczy np. podczas pracy przy biurku, odczuwalne jest też napięcie oczu, mogą one boleć i piec. Po całym dniu nierzadko pojawia się ból głowy. U małych dzieci zdolność dostosowania się oka do wad powodujących dalekowzroczność może skutkować wadą utajoną, a gdy akomodacja oka jest zbyt duża – nawet krótkowzrocznością. Dalekowidz źle widzi to, co znajduje się blisko, obraz jest rozmazany i jego dostrzeżenie wymaga zmrużenia oczu, natomiast lepiej widoczne są rzeczy znajdujące się w pewnej odległości.

Sposobem na dalekowzroczność jest noszenie soczewek, a czasem wykonanie operacji

Osoby cierpiące na dalekowzroczność powinny nosić okulary lub szkła kontaktowe. W tej wadzie okulista przepisuje soczewki wypukłe, czyli „plusy”. Bardzo ważne jest, by nosić soczewki odpowiednie do tego, jak bardzo pogłębiona jest wada. Czasem nadwzroczność leczy się operacyjnie. Zabiegi przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym i trwają one od kilkunastu minut do pół godziny. Pozbycie się wady polega wówczas na wyeliminowaniu fizycznej wady powodującej niedoskonałość wzroku. Przy pomocy lasera można usunąć część rogówki i całą ją przez to zmodyfikować. Inną opcją jest wszczepienie implantu soczewki wewnątrzgałkowej czy fakijnej. Po zabiegu na oko zakładany jest opatrunek, po czym można wrócić do domu.

 

Przeładuj

Sylwia i Jan zostali rodzicami! Sylwia Bomba zdradza, jaką są parą! Te słowa wzruszają do łez

zobacz 01:50