para na podłodze
Pixabay/stokpic/CC0 1.0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/

Kiła inaczej syfilis, to jedna z najbardziej znanych i podstępnych chorób wenerycznych. Wywoływana przez bakterię o nazwie krętek blady, ma charakter przewlekły, a jej pierwsze objawy nie są szczególnie dokuczliwe, dlatego często są bagatelizowane.

Dwa rodzaje kiły – wrodzona i nabyta

Kiła wrodzona ma miejsce, gdy bakterie krętka bladego przenikną przez łożysko z krwi matki do płodu. Im wcześniejsze stadium kiły u matki tym poważniejsze konsekwencje dla dziecka, które może urodzić się nawet martwe. Dlatego bardzo ważne podczas ciąży są badania serologiczne krwi, które pozwalają wykryć zakażenie. Powinny być wykonywane 2 razy – w pierwszej i drugiej połowie ciąży.

 

Kiła nabyta: zarażenie następuje przede wszystkim poprzez kontakty seksualne z osobą chorą. Przebiega w 4 fazach. W początkowych jest możliwa do wyleczenia – ale im dłużej krętek blady przebywa w organizmie ludzkim tym trudniej wyleczyć syfilis, a tym samym odwrócić spustoszenia jakich dokonał.

Fazy syfilisu (kiły)

  • Kiła pierwotna

Obejmuje okres inkubacji, czyli około 3 – 90 dni, średnio trwa 21 dni.

Kiła pierwotna charakteryzuje się bezbolesnymi zmianami naciekowymi w formie wrzodów w miejscach, gdzie doszło do kontaktu skóry z krętkiem bladym. Dlatego są to najczęściej okolice ust, narządów płciowych i odbytu, zmiany mogą również pojawić się na dłoniach. Objawy kiły pierwotnej ustępują po kilku tygodniach bez względu na podjęte leczenie.

 

  •  Kiła wtórna

Kiła wtórna trwa od 3 do 6 tygodni (czas ten liczony jest od momentu wystąpienia owrzodzenia w pierwszym stadium). Powstaje zakaźna wysypka w postaci grudkowych lub krostkowych miedzianych plamek na stopach (dolna powierzchnia), dłoniach (wewnętrzna strona) i/lub błonach śluzowych. Grudki przerastają, sączą się, w fałdach skórnych ulegają uszkodzeniom. Mogą towarzyszyć temu takie dolegliwości jak: podwyższona temperatura, bóle gardła i głowy, wypadanie włosów, powiększenie węzłów chłonnych, chudnięcie oraz zapalenie opon mózgowych. W wilgotnych częściach skóry (tj. okolice odbytu, wnętrze ud) grudki mogą się powiększać. Przerastają i nabierają biało-szarej barwy, nazywane są wówczas kłykcinami płaskimi. Ich wydzielina jest bardzo zakaźna. Po kilku tygodniach kiła przechodzi w fazę utajoną, wtedy może dochodzić już do nieodwracalnych zmian w ośrodkowym układzie nerwowym.

 

  •  Kiła utajona

Faza utajona kiły następuje po około roku od zarażenia – czyli wystąpienia owrzodzenia pierwotnego. Przebiega bezobjawowo. Jednak brak objawów wcale nie oznacza zatrzymania rozwoju choroby. Ze względu na migracje krętka bladego z krwią zdarzają się zmiany czynnościowe w obrębie narządów wewnętrznych oraz ośrodkowego układu nerwowego. Co jakiś czas na skórze w związku z kiłą utajoną może pojawiać się tzw. wysypka nawrotowa.

 

  • Kiła późna

Może się pojawić nawet do 30 lat od zarażenia. Kiła późna atakuje wtedy prawie wszystkie ważniejsze narządy, takie jak: serce, mózg, wątroba oraz układy: nerwowy, sercowo-naczyniowy, błony śluzowe oraz skóra.

 

Osoby, u których zdiagnozowano kiłę około 9 tygodnia od zakażenia, powinny zostać zbadane w kierunku zmian w ośrodkowym układzie nerwowym (punkcja płynu mózgowo-rdzeniowego). W przypadku stwierdzenia zmian w płynie należy zastosować inne leczenie niż w przypadku kiły, w której nie doszło do zainfekowania centralnego układu nerwowego.

Diagnoza i leczenie kiły

Rozpoznanie kiły, czyli syfilisu, nie jest proste, ponieważ daje objawy podobne do wielu innych schorzeń. Dlatego należy być czujnym, w momencie zauważenia u siebie jakichkolwiek niepokojących oznak szczególnie w obrębie narządów płciowych należy jak najszybciej zgłosić się do ginekologa lub wenerologa. Diagnoza kiły jest oparta na jasnych kryteriach, należy zbadać pod mikroskopem wydzielinę z węzłów chłonnych i zmian skórnych. Konieczne jest również badanie serologiczne. Wcześnie rozpoznana kiła jest całkowicie uleczalna. Leczy się ją antybiotykami, najczęściej penicyliną. Dawkowanie i długość leczenia zależy od stadium rozwoju choroby w jakim zostało podjęte. Najczęściej trwa około 15 – 40 dni. Po zakończeniu kuracji stan zdrowia osoby wyleczonej jest stale monitorowany.

Kiła – zasięg występowania

Znaczny postęp w medycynie dotyczący zarówno rozpoznawania jak i leczenia chorób wenerycznych spowodował, paradoksalnie, wzrost zachorowań na choroby przenoszone drogą płciową. Ludzie często lekceważą zagrożenia wierząc, iż każde schorzenie zostanie właściwie zdiagnozowane i wyleczone. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia co roku na świecie odnotowuje się ponad 12 milionów zachorowań na kiłę. Sytuacja jest dramatyczna szczególnie w krajach rozwijających się. Stany Zjednoczone również mają dosyć wysoki wskaźnik zachorowań. W Polsce nie jest aż tak źle, mimo to bądźmy czujni i nie bagatelizujmy problemu, ponieważ kiła to bardzo groźna choroba.

Więcej na temat ginekologia choroby weneryczne