ruda kobieta
Flickr/Gareth Williams/CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Choroba wieńcowa to niebezpieczna dolegliwość kardiologiczna. Choroba niedokrwienna może objawiać się dusznościami, bólami w klatce piersiowej lub w okolicach mostka. Najczęściej dotyka kobiet po 55 roku życia i mężczyzn po 45 roku życia. Do grupy ryzyka należą m.in. osoby otyłe i cukrzycy.

 

Choroba wieńcowa nazywana jest również chorobą niedokrwienną serca. Jest najpowszechniejszą dolegliwością kardiologiczną. Pierwotną przyczyną choroby wieńcowej jest miażdżyca. Rozpoczyna się zmianami w tętnicach wieńcowych, które dostarczają krew do serca. W efekcie ściana tętnicy się zwęża lub zamyka, a mięsień sercowy, który nie otrzymuje odpowiedniej ilości tlenu, przestaje pracować. Rozwój miażdżycy powoduje powstawanie blaszek miażdżycowych, które blokują przepływ krwi. Choroba niedokrwienna serca grozi osobom otyłym, cukrzykom, palaczom, osobom prowadzącym siedzący tryb życia i osobom z wysokim ciśnieniem. Ryzyko zachorowań na chorobę wieńcową jest wyższe w przypadku mężczyzn niż kobiet.

Najczęstsze objawy choroby wieńcowej:

  • dławicowe bóle w okolicach klatki piersiowej,
  • stany podgorączkowe niezwiązane z przeziębieniem,
  • nagłe zasłabnięcie,
  • silny ból głowy w tylnej części głowy, z towarzyszącymi mu nudnościami, zaburzeniami widzenia i sennością,
  • nagły ból za mostkiem, który promieniuje w kierunku żuchwy, z towarzyszącym mu lękiem i dusznościami,
  • uczucie nierównego bicia serca i zawroty głowy,
  • ból w klatce piersiowej, który pojawia się podczas wysiłku, stresu, jedzenia lub pod wpływem zimnego powietrza,
  • płytki oddech.

 

Do rozpoznania choroby wieńcowej potrzebne jest dokładne przeprowadzenie wywiadu przez lekarza, wykonanie badanie EKG, badania enzymów sercowych i echokardiografii (UKG). W niektórych przypadkach niezbędne jest także przeprowadzenie koronarografii – badania, które obrazuje tętnice wieńcowe.