Parkinson
© Zerbor/Fotolia.com

Co powoduje chorobę Parkinsona i jak ją leczyć?

Parkinson
© Zerbor/Fotolia.com

Przyczyną choroby Parkinsona jest uszkodzenie i zanik komórek nerwowych, odpowiedzialnych za produkcję dopaminy. Rozpad 85% neuronów wywołuje widoczne objawy.

 

Symptomy wskazujące na wystąpienie choroby Parkinsona mogą pojawiać się już po 21. roku życia. Nasilają się stopniowo i prawie zawsze obejmują najpierw jedynie jedną stronę ciała.

 

Choroba ujawnia się zazwyczaj po 55. roku życia. Objawia się obniżoną sprawnością umysłową, drżeniem rąk, zaburzoną równowagą, niewyraźną mową, spowolnieniem i niezgrabnością ruchów. Pierwsze symptomy schorzenia są początkowo bardzo dyskretne i niespecyficzne, w związku z tym nie są od razu kojarzone z chorobą.

Przyczyny choroby Parkinsona

Chorobę Parkinsona (drżączka poraźna) wywołuje uszkodzenie i zanik komórek nerwowych istoty czarnej śródmózgowia, które produkują neuroprzekaźnik dopaminę. W związku z ogromnymi właściwościami kompensacyjnymi ludzkiego mózgu, dopiero gdy obumrze 85% komórek wytwarzających dopaminę, można zaobserwować objawy choroby Parkinsona.

 

Neurony degenerują w wyniku:

  • martwicy (nekrozy) – wskutek silnych uszkodzeń i obrzęków (z jednoczesnym procesem zapalnym) błony komórkowe pękają, uwalniając zawartość na zewnątrz. Dzieje się to zazwyczaj w przypadku dużego niedokrwienia, kontaktu ze związkami toksycznymi czy promieniowaniem oddziałującym na większe grupy komórek.
  • programowanej śmierci komórek (apoptozy) – w sytuacji aktywnej odpowiedzi komórki na słaby bodziec uszkadzający. Występują charakterystyczne zmiany w obrazie komórek, budujących istotę czarną mózgu. Neurony tracą kontrolę nad procesem degeneracyjnym i obumierają.

 

Najważniejszą rolę w uśmiercaniu komórek odgrywają: przyspieszone starzenie, czynniki toksyczne, czynniki zapalne, stres proteolityczny (szkodliwe działanie białek), stres oksydacyjny. Ponadto odkryto już 12 genów, które odpowiadają za zachorowanie na chorobę Parkinsona. Ich mutacje odpowiadają za rodzinne postacie schorzenia.

Jak wygląda leczenie Parkinsona

Leczenie postępującej choroby Parkinsona należy rozpocząć od razu po klinicznym rozpoznaniu choroby, bazującym na ściśle określonych kryteriach diagnostycznych. To schorzenie mózgu jest przewlekłe i nieuleczalne, w związku z czym nie istnieje żadna terapia powstrzymująca na stałe rozwój choroby lub uderzająca bezpośrednio w jego przyczyny. Znane medycynie metody oraz stosowane obecnie leki pozwalają złagodzić objawy choroby Parkinsona i poprawić jakość życia chorego. Różne postacie choroby wymagają innego rodzaju postępowania.

 

Neurolodzy doradzają kilka sposób leczenia schorzenia.

 

  • Stałe podawanie leków – farmakoterapia częściowo uzupełnia straty dopaminy. Używany jest tu głównie prekursor dopaminy, lewodopa, ulegający w mózgu przemianie w nią. Można go podawać w postaci żelu, bezpośrednio do dwunastnicy, przez cewnik, podłączony do pompy na brzuchu. Stosuje się również selegilinę, hamującą działanie enzymu rozkładającego dopaminę oraz podskórnie apomorfinę.

 

  • Głęboka stymulacja mózgu (DBS) – operacyjna metoda umieszczenia w mózgu elektrod, połączonych ze stymulatorem na klatce piersiowej i przywrócenia mu równowagi. Jest refundowana w Polsce (koszt stymulatora mózgu na 6 lat to nawet 70 tysięcy złotych). Nie może być stosowana po udarach mózgu, przy depresji czy zespole otępiennym.

 

Zabiegi ogólnie usprawniające – fizykoterapeutyczne, kąpiele, masaże.


Więcej na temat zaburzenia neurologiczne
Przeładuj

"Kogel Mogel 4": To nowa postać zachwyci wszystkich najbardziej! "Rozbije bank"

zobacz 02:41