Trzymanie za rękę
© Barabas Attila/Fotolia.com

Choroba Parkinsona – podstawowe objawy

Trzymanie za rękę
© Barabas Attila/Fotolia.com

Choroba Parkinsona jest wywołana zmianami neuronów w istocie czarnej mózgu. Komórki nerwowe występujące w istocie czarnej wytwarzają dopaminę – jej niedobór w tych rejonach mózgu wywołuje zmiany zwyrodnieniowe mózgu.

Czynniki, które byłyby na początku tej reakcji łańcuchowej nie zostały dotąd dostatecznie zbadane.

Objawy choroby Parkinsona

Trzema najbardziej charakterystycznymi objawami choroby Parkinsona jest:

  • wzmożone napięcie mięśni,
  • drżenie spoczynkowe,
  • spowolnienie ruchowe.

Ruchy chorej osoby stają się wolne, niezgrabne – obniżona sprawność jest widoczna szczególnie po jednej stronie ciała. Widoczne jest pogorszenie wykonywania ruchów precyzyjnych. Drżenie spoczynkowe występuje w czasie spoczynku, czyli wtedy, kiedy mięśnie nie są napięte. Zmniejsza się lub nawet całkiem ustępuje podczas świadomych ruchów. Nie występuje u wszystkich chorych, a jedynie u 1/3. Spowolnienie ruchowe widać także w mimice, która ubożeje, a twarz zaczyna przypominać maskę z rzadkimi reakcjami.

 

Zbytnie napięcie mięśni prowadzi do pochylenia sylwetki, a to sprzyja zmianom zwyrodnieniowym kręgosłupa i może prowadzić do zaburzeń równowagi, czego następstwem są upadki.

 

W późnej fazie choroby dochodzi do zaburzeń mowy, która staje się niewyraźna, monotonna, cicha i pozbawiona intonacji. Dla zaawansowanej choroby Parkinsona typowe jest także spowolnienie myślenia, problemy z koncentracją i deficyty pamięci.

 

W wyniku zarówno uszkodzeń mózgu, jak i świadomości postępującej choroby, mogą pojawić się nastroje depresyjne, przewlekłe zmęczenie i anhedonia, czyli niemożność odczuwania przyjemności.

Leczenie choroby Parkinsona

Obecnie nie istnieje żadna terapia, która mogłaby skutecznie zahamować rozwój choroby Parkinsona. Możliwe jest natomiast leczenie objawowe, skuteczne zwłaszcza w początkowych stadiach choroby, które pomaga utrzymać przez pewien czas samodzielność i sprawność ruchową. Możliwe są metody farmakologiczne, polegające na podawaniu leków doustnych lub wlewów podskórnych, a także głęboka stymulacja mózgu (DBS). Skuteczność obu metod jest porównywalna. W Polsce refundowane są jedynie terapie DBS, która nie może być zastosowana nawet u połowy chorych, ze względu na stany depresyjne, otępienie czy przebyty udar.


Więcej na temat zaburzenia neurologiczne
Przeładuj

Kaczorowska, Krupa, Przybysz... Dla tych gwiazd to pierwszy Dzień Matki! Kto jeszcze został mamą w ostatnich miesiącach?

zobacz 01:58