smutna dzewczyna
Flickr/The home of Fixers on Flickr/CC BY-ND 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-nd/2.0/

Bulimia (żarłoczność psychiczna, bulimia nervosa) to choroba, która dewastuje psychikę i zdrowie. Jej leczenie jest szczególnie trudne z uwagi na częsty opór ze strony osoby leczonej na podejmowane działania naprawcze,co jednak nie wyklucza szansy na wyleczenie.

Czym jest bulimia? Po czym ją poznać?

Bulimia jest zaburzeniem odżywiania, które polega na napadach objadania i przejadania się, po których wywołuje się wymioty, zażywa środki przeczyszczające czy wykonuje się forsowne ćwiczenia fizyczne. Objawy bulimii:

  • psychiczne: zły nastrój, rozdrażnienie, stany depresyjne, poczucie wstydu, upokorzenia.
  • fizyczne: nieregularne miesiączki, sucha skóra, zaparcia, pęknięcia naczyń krwionośnych w oczach, zgrubienia, blizny i rany na zewnętrznej stronie dłoni powstałe na wskutek prowokowania wymiotów (tzw. efekt Russella). Większość osób chorych na bulimię potrafi jednak wywołać wymioty używając jedynie odruchu tłoczni brzusznej. Bulimików charakteryzuje zmęczenie, ospałość, nieprzyjemny zapach z ust i uszkodzenie szkliwa zębów wskutek działania kwasów żołądkowych, opuchlizna twarzy i policzków. Osoby cierpiące na bulimię po zwymiotowaniu często odczuwają tak wielką ulgę, że objadają się ponownie tylko po to, aby móc znów ją poczuć.

Psychoterapia w leczeniu bulimii

Leczenie bulimii nie jest możliwe bez motywacji osoby chorej. Leczenie bulimii musi składać się z terapii psychologicznej, farmakologicznej oraz odbudowania i dożywienia wyniszczonego organizmu. Odsetek osób wyleczonych jest stosunkowo niski i zawiera się w przedziale 30-60%. Aby terapia zakończyła się sukcesem niezbędne są dwa kluczowe czynniki: silnie zmotywowana osoba chora oraz wysoko wykwalifikowany personel medyczny. W psychoterapii bulimii stosuje się następujące metody terapii: terapia skoncentrowana na ciele, interpersonalna, terapia wg modelu Maudsley, rodzinna i poznawczo-behawioralna, psychodynamiczna; psychoterapia grupowa oraz grupa wsparcia. Terapie te mają służyć odbudowaniu poczucia własnej wartości oraz przywróceniu równowagi emocjonalnej. Terapia poznawczo-behawioralna jest metodą najczęściej stosowaną w leczeniu bulimii.Terapia poznawczo-behawioralna polega przede wszystkim na:zahamowaniu nawyku napadowego objadania się zakończonego wymiotami,

próbie zidentyfikowania i nazwania destrukcyjnych myśli i przekonań na swój temat (szczególnie dotyczących wagi, wyglądu i sposobu odżywiania), odkryciu przyczyny autodestrukcyjnych zachowań – dotarcie do źródła problemu.

Farmakologiczne leczenie bulimii

Coraz częściej w terapii bulimii stosowane jest leczenie farmakologiczne. Najlepiej, aby było ono połączone z psychoterapią. W toku badań dowiedziono, że w mózgach osób cierpiących na bulimię występuje deficyt serotoniny. Ten neuroprzekaźnik odpowiada za regulację nastroju, popędów oraz snu. Dlatego do farmakologicznego leczenia bulimii wykorzystywane są antydepresanty. Leki nowej generacji, które przynoszą efekty w terapii zaburzeń odżywania nie są niestety refundowane. Koszt takiego leczenia jest stosunkowo wysoki, jeżeli terapia nie jest refundowana z NFZ. Jednak terapie bezpłatne, to najczęściej długi czas oczekiwania – średnio około 2 miesięcy od momentu diagnozy i skierowania. A w przypadku zaburzeń odżywania bardzo ważny jest szybki czas reakcji i podjęcia właściwych kroków. Godzina prywatnej konsultacji psychologicznej, to wydatek rzędu 70-200 zł. Leki przeciwdepresyjne w większości są refundowane w całości lub częściowo. Leczenie bulimii jest trudne i wymaga wielowymiarowego podejścia, nie wyklucza to jednak szansy na pozytywny efekt.


  • Zaburzenie odżywiania przypominające bulimię to diabulimia. Zobacz, jak się objawia i jak się leczy diabulimię
  • Jedzenie w samotności, nagły spadek wagi czy jednorazowe pochłanianie kilku tysięcy kalorii to objawy zaburzeń odżywiania. Zobacz, czy nie cierpisz na zaburzenia odżywiania
  • Czy wiesz, że zastosowanie zasady gier można wykorzystywać do zmiany zachowań człowieka? Dowiedz się, czym jest grywalizacja i do czego się ją wykorzystuje.