kobieta trzymająca rękę na dekolcie
Flickr/Maria Morri/CC BY-SA 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/

Angina ropna znana również jako ropne zapalenie migdałków jest jedną z najczęściej występujących infekcji gardła.

Przyczyny, rodzaje i objawy ropnego zapalenia migdałków

Angina przenosi się drogą kropelkową, wystarczy dotknąć przedmiotu, którego wcześniej używał chory. Szczególnie łatwo na tę chorobę zapadają osoby o obniżonej odporności, niedożywione, palące papierosy oraz narażone na stres. Często dochodzi do zachorowań podczas upałów, gdy ciało ludzkie narażone jest na gwałtowne zmiany temperatur.

Wyróżniamy dwa rodzaje zapalenia migdałków – wirusowe i bakteryjne.

Angina wirusowa – wywołana przez wirusy, objawia się mocnym przekrwieniem błon śluzowych gardła, wysiękiem ropnym w zagłębieniach migdałków (brak białego nalotu), suchym kaszlem, stanem podgorączkowym, katarem – jest znacznie łagodniejsza od anginy bakteryjnej.

 

Angina bakteryjna wywołana przez paciorkowce ropne, jest to choroba o ostrym przebiegu i dokuczliwych objawach. Do najczęściej spotykanych należą:

  • silny ból gardła promieniujący do ucha, nasilający się zwłaszcza przy przełykaniu;
  • ropny nalot na migdałkach, tzw. ropne czopy, które powodują nieprzyjemny zapach z ust;
  • powiększenie migdałków na linii żuchwy;
  • wysoka gorączka, dreszcze;
  • u dzieci do 7 roku życia często występują wymioty;
  • brak apetytu, osłabienie, ból głowy, ból stawów i mięśni.

Leczenie ropnego zapalenia migdałków

Angina wymaga konsultacji lekarskiej. Bakteryjna leczona jest antybiotykami. Wirusowe zakażenie leczymy objawowo środkami uśmierzającymi ból, przeciwzapalnymi oraz przeciwgorączkowymi.

 

Najważniejsze jest pozostanie w domu na czas choroby, aby nie zarażać innych. Zalecane jest przyjmowanie dużej ilości ciepłych (nie gorących!) płynów oraz jedzenie rozdrobnionego pożywienia, aby nie podrażniać gardła.

Pędzlowanie gardła przy anginie ropnej

Na ból gardła oprócz tabletek do ssania i aerozoli uśmierzających ból można używać płukanek: z ziół (np. szałwii lekarskiej, która działa ściągająco, delikatnie przynosząc ulgę) lub wody z solą. W szklance ciepłej wody rozpuszczamy łyżeczkę soli kuchennej. Płuczemy gardło kilka razy dziennie. Wypłukiwanie bakterii pomaga przyspieszyć zdrowienie. Ponadto ropne czopy można usunąć mechanicznie za pomocą pędzlowania. Lekarz może wypisać receptę na robiony w aptece płyn do pędzlowania gardła. Można je zrobić na dwa sposoby. 1. zmoczyć patyczek kosmetyczny w płynie i zeskrobać ropę. 2. Sprawdza się szczególnie w przypadku dzieci – owijamy palec (wskazujący) gazą, tak aby się nie zsunęła (można zabezpieczyć gumką recepturką), moczymy w płynie i pędzlujemy gardło. Aby uniknąć odruchów wymiotnych najlepiej odchylić głowę do tyłu. Jest to dosyć trudna metoda walki a anginą, jednak po usunięciu ropy gorączka zaczyna spadać w przeciągu kilkudziesięciu minut, ból powoli też ustępuje. Jeżeli nie mamy płynu od lekarza można użyć spirytusu salicylowego lub wody utlenionej. Pamiętajmy by bezwzględnie przestrzegać higieny i wykonywać cały zabieg dokładnie i delikatnie.

 

Gardła nie wolno okładać ciepłymi kompresami, ponieważ wzmaga to jego przekrwienie nasilając ból. Leczenie anginy najczęściej trwa około 10 dni. Ważne jest, aby samowolnie nie przerywać antybiotykoteriapii po ustąpieniu objawów – należy stosować się do zaleceń lekarza. Jeżeli dokuczają nam nawroty anginy wówczas lekarz pierwszego kontaktu nie wystarczy – po pomoc kierujmy się do laryngologa.

Powikłania po anginie

Występują, gdy leczenie zostało zbyt późno podjęte, albo trwało zbyt krótko. Najczęstsze miejscowe powikłania anginy ropnej to: ropień okołomigdałkowy, który w konsekwencji może prowadzić do zapalenia struktur wewnątrzczaszkowych, zapalenie ucha środkowego. Powikłaniem po zapaleniu migdałków mogą być też zmiany ogólnoustrojowe: stany zapalne skóry, zapalenie stawów, zapalenie mięśnia sercowego oraz zapalenie zatok.