peny do insuliny
© Samuel Moulin/Fotolia.com

Insulina analogowa - rodzaje, zastosowanie, wady i zalety

peny do insuliny
© Samuel Moulin/Fotolia.com

Insulina analogowa ma dwie podstawowe zalety: wygodę stosowania oraz kontrolę glukozy. Dzięki niej jakość życia diabetyków wzrasta. To dobre rozwiązanie zwłaszcza ludzi młodych, którzy prowadzą aktywny, często nieunormowany tryb życia.

 

Według raportu opracowanego przez Tomasza Zdrojewskiego, Przewodniczącego Komitetu Zdrowia Publicznego PAN, liczba chorych na cukrzycę w roku 2013 roku wynosiła ok. 2 mln 700 tys. osób. Co więcej, z danych wynika, że jeśli nie poprawi się profilaktyka choroby, to za 20 lat liczba diabetyków wzrośnie o 100% (zobacz badania).

Insulina analogowa a ludzka

Insulina ludzka wytwarzana jest w laboratoriach poprzez proces wymiany materiału genetycznego (rekombinacji DNA). Budowa insuliny ludzkiej jest taka sama jak insuliny produkowanej przez organizm człowieka, podobnie też działa. Jednak po wstrzyknięciu pod skórę tworzą się z niej grudki, a wchłanianie insuliny jest powolne i nierównomierne. Aby poprawić ten proces wprowadzono modyfikację pozwalającą zwiększyć szybkość działania. Tak powstały analogi insuliny. Ich budowa oparta jest na cząsteczce insuliny ludzkiej, jednak nieco genetycznie zmienionej, aby usprawnić wchłanianie jej z tkanki podskórnej do krwi.

Rodzaje insuliny analogowej

Analogi insuliny dostępne są w formie: szybko działającej, długo działającej oraz mieszanej (zobacz).

 

Analogi szybko działające zaczynają pracować szybciej w porównaniu z insuliną ludzką. Dla porównania analog rozpoczyna swoje działanie po około 15 minutach, a jego wpływ jest odczuwalny od 3 do 5 godzin. Insulina ludzka zaczyna działać po upływie około pół godziny od podania, a wpływ utrzymuje się od 6 do 8 godzin. Insuliny analogowe dają możliwość kontrolowania poziomu stężenia glukozy we krwi oraz zmniejszają ryzyko hipoglikemii („niedocukrzenia”).

 

Analogi długo działające mają swoje zastosowanie w okresie między posiłkami oraz podczas snu. Insulina o wydłużonym działaniu różni się od krótko działającej składem roztworu. Analogi długo działające mają za zadanie opóźnić wchłanianie insuliny, przez co zaczyna ona aktywność ok 1,5 do 2 godzin od podania, a jej działanie utrzymuje się maksymalnie do 20 godzin. Analog ten podaje się w zależności od zaleceń lekarza, raz lub dwa razy dziennie.

 

Mieszane analogi insuliny to nic innego jak jednoczesne podawanie analogu szybko działającego i długo działającego. Stosowanie jednak tego typu insuliny analogowej zobowiązuje pacjentów do prowadzenia bardzo regularnego trybu życia: posiłków o stałych porach, przestrzegania diety oraz wysiłku fizycznego o miarowym natężeniu.

Zalety stosowania analogu insuliny

Podstawową zaletą zastosowania analogu insuliny jest to, że działa szybciej w porównaniu z insuliną ludzką. Ponadto pozwala kontrolować poziom glukozy w organizmie, w szczególności po posiłku. Insulina analogowa jest wygodna i łatwa w użyciu. Preparat wstrzykuje się w powłokę jamy brzusznej, skąd wchłania się najszybciej. Co więcej analogi długo działające zmniejszają ryzyko hipoglikemii czyli „niedocukrzenia” w porównaniu z insuliną ludzką. Dzieje się tak dlatego, że po wstrzyknięciu analogu natężenie insuliny utrzymuje się na stałym poziomie. Ma to znaczenie szczególnie podczas snu, kiedy pacjent nie jest w stanie odczuwać skoków stężenia glukozy, przez co nie może odpowiednio zareagować. Lekarze z Kliniki Endokrynologii, Diabetologii i Chorób Wewnętrznych w Białymstoku, opublikowali wyniki badań przeprowadzonych na 20 polskich ośrodkach medycznych. W próbie klinicznej brało udział 761 osób (zobacz badania). Z badań wynika, że stosowanie analogu insuliny jest bezpieczne i nie naraża pacjentów na działania uboczne preparatu. Co więcej ponad 80% badanych wyraziło chęć ponownego uczestniczenia w procedurach klinicznych. Lek jest całkowicie refundowany. Opakowanie insuliny analogowej kosztuje ok. 75 zł, a jedna fiolka ok. 15 zł.

Dla kogo przeznaczone są analogi insuliny?

Nie wszyscy chorzy na cukrzycę muszą stosować analogi. Preparat jest przeznaczony głównie dla osób młodych i w średnim wieku, które są aktywne - uczą się lub pracują. Analogi znajdują swoje zastosowania także u osób z nawagą, ponieważ nie powodują tycia. Główne wskazanie do stosowania analogu insuliny to problem z utrzymaniem prawidłowego stężenia glukozy rano.

Wady insuliny analogowej

Z badań wynika, że stosowanie insuliny analogowej jest całkowicie bezpieczne (zobacz badania). Jednak mogą wystąpić zdarzenia niepożądane, do których należą:

  • spadek stężenia glukozy we krwi, mogący wynikać z wysiłku fizycznego bądź zjedzenia małego posiłku,

reakcje uczuleniowe, które jednak występują rzadko.

 

Więcej na temat choroby trzustki Insulina
Przeładuj

Blanka Lipińska pilnuje Barona na planie "The Voice of Poland"?! Zobaczcie, co na to Baron!

zobacz 00:39