kobieta poddanie sie zabiegowi osteopatii
©Adam Gregor/Fotolia.com
Styl życia

Osteopatia, czyli bezbolesne metody leczenia zaburzeń układu ruchu. Wskazania do zastosowania

Osteopatia jest metodą diagnostyczno-leczniczą, która wykorzystuje bezbolesne i nieinwazyjne techniki manualne. Jej celem jest wykrycie i wyeliminowanie dysfunkcji układu ruchu, przy uwzględnieniu stanu całego organizmu, a także stylu życia określonej osoby.

Osteopatia jest metodą diagnostyczno-leczniczą, która wykorzystuje bezbolesne i nieinwazyjne techniki manualne. Jej celem jest wykrycie i wyeliminowanie dysfunkcji układu ruchu, przy uwzględnieniu stanu całego organizmu, a także stylu życia określonej osoby.

 

Osteopatia jest systemem terapeutycznym opartym na technikach manualnych. Wykorzystywana jest jako metoda diagnostyczna, profilaktyczna i lecznicza w odniesieniu do układu ruchu. Istotą osteopatii jest leczenie całego organizmu, a nie jedynie zwalczanie objawów towarzyszących określonej chorobie.

Osteopatia – na czym polega?

Osteopatia jest bezpiecznym i skutecznym systemem terapeutycznym, który powstał w Stanach Zjednoczonych. Zaliczana jest do metod diagnozowania i leczenia zaburzeń koordynacji ruchowej i dysfunkcji układu ruchu. Osteopatia wykorzystuje odpowiednio dobrane techniki manualne, które pozwalają na analizę ruchomości tkanek organizmu i zwalczenie ewentualnych nieprawidłowości. Oznacza to, że lekarz – osteopata do badania i leczenia wykorzystuje wyłącznie własne ręce bez stosowania specjalistycznej aparatury. Do technik osteopatycznych zalicza się np. napinanie i rozciąganie nerwów (tzw. neuromobilzacja) oraz rozciąganie i delikatne ruchy mięśni i stawów. Zadaniem osteopaty jest przywrócenie naturalnej ruchomości tkanek, a także wspomaganie procesu samoregeneracji organizmu. Osteopatia określana jest często jako filozofia opieki medycznej. Posiada charakter holistyczny, co oznacza, że traktuje ciało człowieka jako całość, a nie sumę pojedynczych i niezależnych od siebie narządów. Ten rodzaj medycyny zakłada, że każdy element organizmu pełni ważną funkcję i jest niezbędny do jego prawidłowego funkcjonowania. Badanie osteopatyczne ma na celu rozpoznanie podstawowej przyczyny, która jest źródłem dolegliwości. W trakcie diagnozy zwraca się uwagę nie tylko na ograniczenia ruchomości, dysfunkcje i zaburzenia napięcia tkanek, ale również na styl życia i środowisko, w którym funkcjonuje osoba badana. W wielu krajach osteopatia jest uznawana za uzupełnienie tradycyjnej fizjoterapii. W Stanach Zjednoczonych oraz państwach Europy Zachodniej jest ona bardzo popularną metodą diagnostyczną i leczniczą, która stanowi uznany system opieki zdrowotnej.

Osteopatia – jakie realizuje cele?

Osteopatia, poza usunięciem ograniczeń ruchomości oraz dysfunkcji tkanek ma na celu również wzmocnienie zdolności organizmu do samoregeneracji i samouzdrowienia. Jej zadaniem jest usunięcie powstałych w organizmie barier. Leczenie osteopatyczne polega również na wywołaniu pożądanych zmian w procesach metabolicznych oraz krążeniowych. Prowadzi do zmniejszenia ucisku na określone nerwy i naczynia krwionośne. Lekarz – osteopata dobiera odpowiednią technikę manualną uwzględniając nie tylko układ ruchu (system mięśniowo-szkieletowy), ale również układ nerwowy, krwionośny i krążenia, a także stan i funkcjonowanie narządów wewnętrznych. Wskazaniami do przeprowadzenia badania i leczenia osteopatycznego są:

  • bóle kręgosłupa lędźwiowego, szyjnego i piersiowego, mięśni i stawów,
  • bóle głowy, migreny,
  • stany pourazowe i powypadkowe (np. urazy sportowe, komunikacyjne),
  • wady postawy,
  • choroby układu krążenia, oddechowego (np. astma), moczowego,
  • stany obniżenia odporności, nawracające infekcje i przeziębienia,
  • dolegliwości bólowe u kobiet ciężarnych – bóle pleców oraz okolicy pachwin, obrzęki nóg, a także wspomaganie powrotu do aktywności fizycznej po urodzeniu dziecka,
  • zaburzenia lękowe i depresyjne.

Badanie i leczenie osteopatyczne może być przeprowadzone u osób w każdym wieku, również u dzieci i osób starszych, bez względu na stopień zaawansowania określonej dolegliwości czy dysfunkcji. Osteopatia zalecana jest zarówno przy dolegliwościach ostrych i nagłych, jak też o charakterze przewlekłym. Techniki manualne wykorzystywane w osteopatii opierają się na nieinwazyjnych, delikatnych i bezbolesnych zabiegach.

Kobieta poddawana jest zabiegowi borowinowemu
© nenteus/Adobe Stock
Styl życia
Jonoforeza borowinowa – przeciwwskazania, wskazania, na czym polega zabieg?
Jonoforeza borowinowa polega na wprowadzaniu w głąb ciała, za pomocą prądu galwanicznego, jonów kwasów huminowych, które są jednym z najcenniejszych składników borowiny. Wskazaniem do zabiegu są: choroby reumatyczne, stany pourazowe, zwyrodnienia kręgosłupa.

Jonoforeza borowinowa polega na wprowadzaniu w głąb ciała, za pomocą prądu galwanicznego, jonów kwasów huminowych, które są jednym z najcenniejszych składników borowiny. Wskazaniem do zabiegu są: choroby reumatyczne, stany pourazowe, zwyrodnienia kręgosłupa.   Zastosowanie prądu galwanicznego podczas zabiegu powoduje, że cenne dla organizmu składniki borowiny wnikają w ciało głębiej, co dodatkowo wzmacnia ich działanie zdrowotne. Przed podjęciem decyzji o zabiegu, należy skonsultować się z lekarzem, który oceni, czy nie istnieją żadne przeciwwskazania do jego wykonania.   Jonoforeza – co to jest?   Jonoforeza to nieinwazyjny zabieg, który wykorzystuje przepływ prądu galwanicznego. Dzięki wykorzystaniu prądu o stałym natężeniu możliwie jest przeniknięcie określonego leku w głąb organizmu, bez obciążania układu pokarmowego. Metoda leczenia za pomocą jonoforezy jest całkowicie bezbolesna, a podany pacjentowi lek trafia idealnie w miejsce bólu. Jonoforeza to zabieg, który najczęściej wykonywany jest w ośrodkach rehabilitacyjnych oraz salonach kosmetycznych, ale można ją również wykonać samodzielnie w domu. Istnieje kilka rodzajów jonoforezy, w zależności od leku, jaki się podaje. Rozróżnia się między innymi, jonoforezę wapniową, jodową, cynkową, przeciwbólową, a także borowinową.   Jonoforeza borowinowa – na czym polega zabieg?   Jonoforeza borowinowa, jak sama nazwa wskazuje, wykorzystuje oprócz prądu galwanicznego, borowinę, a dokładniej zawarte w niej jony kwasów huminowych. Borowina jest cenna dla organizmu ludzkiego, w szczególności poprzez zawartość organicznych składników, takich jak: pektyny, bituminy, hemiceluloza, celuloza oraz, wspomniane wcześniej, kwasy huminowe. Związki wykazują...

Kobieta trzyma się za brzuch.
©maroke/Fotolia.com
Styl życia
Choroby żołądka: rak żołądka – objawy, leczenie, rokowanie
Rak jako jedna z najpoważniejszych chorób żołądka wymaga leczenia inwazyjnego. Stosuje się leczenie operacyjne, chemioterapię, a czasem też radioterapię. Choroby żołądka powodują zwykle te same objawy, m.in. bóle brzucha, nudności i wymioty, wzdęcia czy krew w stolcu.

Rak jako jedna z najpoważniejszych chorób żołądka wymaga leczenia inwazyjnego. Stosuje się leczenie operacyjne, chemioterapię, a czasem też radioterapię. Choroby żołądka powodują zwykle te same objawy, m.in. bóle brzucha, nudności i wymioty, wzdęcia czy krew w stolcu.   Choroby żołądka, w tym nowotwór, diagnozuje się dzięki gastroskopii, tomografii komputerowej i rezonansowi magnetycznemu . Pomocniczo niekiedy stosuje się badanie ultrasonograficzne (endoskopowe, czyli wykonywane od wewnątrz). Żeby wdrożyć odpowiednie leczenie, ważne jest diagnozowanie także na podstawie występujących objawów.   Objawy raka żołądka   Wczesne objawy raka żołądka nie są charakterystyczne, przypominają dolegliwości powodowane przez inne choroby żołądka i jelit . We wczesnym stadium mogą występować: uczucie pełności, szybko pojawiające się uczucie sytości, utrata apetytu i w konsekwencji spadek wagi ciała, bóle w nadbrzuszu.   W miarę postępu choroby nowotworowej żołądka pojawiają się także: nudności i wymioty, wzdęcia, zgaga , pieczenie w żołądku, osłabienie, krew w stolcu (tzw. stolec smolisty), rzadziej wymioty z krwią.   Objawy raka żołądka nasilają się po posiłkach, a na czczo mogą nawet całkowicie ustępować. Gdy rak żołądka daje przerzuty, a choroba jest mocno zaawansowana, można zaobserwować powiększenie nadobojczykowych węzłów chłonnych, wodobrzusze, powiększenie wątroby oraz poważne zaburzenia w funkcjonowaniu układu pokarmowego. Guz może być wyczuwalny palpacyjnie (dotykowo) przez powłoki skórne. Zlokalizowany jest w okolicy pępka. Przerzuty raka żołądka do innych narządów mogą być widoczne w badaniach obrazowych.   Leczenie nowotworowej choroby żołądka i rokowanie...

Wyciąganie kleszcza
Flickr/Fairfax County/CC BY-ND 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-nd/2.0/
Styl życia
Jak rozpoznać boreliozę? Rumień skórny w boreliozie
Objawy boreliozy sprawiają trudności w rozpoznaniu, a zwłoka może zakażonego krętkiem Borrelii wiele kosztować. Nieleczona wczesna faza choroby, która obejmuje jedynie zmiany skórne, może zmienić się w fazę rozsianą, a nawet przewlekłą. Borelioza może dawać objawy ze strony wszystkich narządów, dlatego po ukąszeniu przez kleszcza trzeba być czujnym i jak najwcześniej reagować na wszelkie niepokojące dolegliwości.

Objawy boreliozy sprawiają trudności w rozpoznaniu, a zwłoka może zakażonego krętkiem Borrelii wiele kosztować. Nieleczona wczesna faza choroby, która obejmuje jedynie zmiany skórne, może zmienić się w fazę rozsianą, a nawet przewlekłą. Borelioza może dawać objawy ze strony wszystkich narządów, dlatego po ukąszeniu przez kleszcza trzeba być czujnym i jak najwcześniej reagować na wszelkie niepokojące dolegliwości.   Borelioza atakuje kolejno tkankę łączną, mięśniową i nerwową. Najważniejsze jest jej wczesne rozpoznanie, bo zbyt późne wdrożenie leczenia może spowodować poważne choroby i nieodwracalne zmiany w organizmie. Najczęstsze objawy boreliozy to: 1. Zmiany skórne w boreliozie Pierwsze objawy boreliozy mogą się pojawić po 1–3 tygodniach od ukąszenia przez kleszcza i są nimi zmiany skórne, które pojawiają się nie tylko w miejscu, gdzie doszło do zagnieżdżenia się pasożyta.   Rumień pospolity   Jednym z najwcześniejszych objawów jest tzw. rumień pospolity, który nie swędzi ani nie boli (może być bolesny tylko przy dotyku), jednak trzeba go leczyć, bo bakterie, które są w nim skupione, mogą przedostać się ze skóry do wszystkich narządów organizmu. Rumień występuje u 30% zarażonych boreliozą. Łatwo go rozpoznać – ma postać owalnej czerwonej plamy z jasnym pierścieniem wewnątrz. Początkowo ma średnicę do 1,5 cm, ale może się rozrastać nawet do 15–30 cm. Żeby pozbyć się rumienia razem z powodującymi go bakteriami, nie wystarczy leczenie miejscowe – trzeba wdrożyć antybiotykoterapię.   Chłoniak limfocytów skóry   Chłoniak limfocytów skóry to dość rzadki objaw boreliozy, który pojawia się raczej u dzieci niż u dorosłych. Może wystąpić...

Nasze akcje
fotona-tatuaż
Fleszstyle

Nieudany tatuaż lub makijaż permanentny ? Wiemy, jak się go pozbyć!

Partner
Newsy

Kosmetyki, które dbają o ciebie i planetę. Poznaj nową linię przeciwzmarszczkową Laboratorium Kosmetycznego Ava

Partner
Revitalift Filler L'Oréal Paris
Fleszstyle

Wiele może się zmienić w ciągu 10 lat, ale twoja skóra nie musi! Test linii Revitalift Filler L'Oréal Paris

Partner
kosmetyki-weleda
Fleszstyle

Weleda, czyli pielęgnacja w harmonii z naturą i człowiekiem

Partner
Newsy

Stylowy prezent dla mężczyzny? Łączy w sobie design i praktyczność

Partner
Kosmetyki Neboa
Newsy

Zadbaj o włosy w duchu eko. Jak duży wpływ na planetę ma zawartość naszych kosmetyczek? Będziesz zaskoczona!

Partner