Kobieta pracująca
©Rostislav Sedlacek/Fotolia

Ulga na leki w ramach ulgi rehabilitacyjnej przysługuje niepełnosprawnym, a także ich bliskim, na których utrzymaniu niepełnosprawni się znajdują. Dotyczy leków, które zostały zalecone przez lekarza specjalistę. Odliczeniu podlega nadwyżka ponad 100 zł wydane na leki w danym miesiącu kalendarzowym.

Ulga na leki: komu przysługuje?

Ulga na leki, których stosowanie zlecił lekarz specjalista, przysługuje osobom niepełnosprawnym, które posiadają jeden z następujących dokumentów:

  • orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,
  • decyzję przyznającą rentę z powodu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową, lub rentę socjalną,
  • orzeczenie o rodzaju i stopniu niepełnosprawności w przypadku osoby, która nie ukończyła 16. roku życia.

Przysługuje także osobom, na których utrzymaniu znajduje się osoba niepełnosprawna, której dochód nie przekracza 9 120 zł w roku podatkowym. Osoba niepełnosprawna musi być dla utrzymującego ją:

  • małżonkiem,
  • dzieckiem – własnym lub przysposobionym, pasierbem, obcym przyjętym na wychowanie,
  • rodzicem, rodzicem małżonka, ojczymem lub macochą,
  • rodzeństwem,
  • zięciem lub synową.

Ulga na leki: odliczenie

Odliczeniu podlega kwota wydana na leki stanowiąca nadwyżkę ponad 100 zł w danym miesiącu. Jeśli w rodzinie jest kilka osób niepełnosprawnych, które chcą skorzystać z ulgi – limit ten przysługuje odrębnie każdemu z nich, a kwoty te nie sumują się. Jeśli więc każdy z niepełnosprawnych małżonków wyda na leki po 90 zł w miesiącu, to nie przysługuje im odliczenie, choć łącznie wydali 180 zł.

Odliczeń dokonuje się:

  • w trakcie roku podatkowego, przy obliczaniu miesięcznego bądź kwartalnego ryczałtu,
  • po zakończeniu roku podatkowego – w zeznaniu PIT 28.

Ulga na leki: co obejmuje?

Ulga na leki nie obejmuje wszystkich środków leczniczych. Muszą to być leki przepisane osobie korzystającej z ulgi przez lekarza specjalistę, w celu stosowania czasowego lub stałego. Nie mogą to być np. leki sprowadzone zza granicy, jeśli nie są zarejestrowane w Polsce. Nie podlegają także wliczeniu do kwoty, od której stosuje się odliczenie, wydatki na wenflony, opatrunki, cewniki itp. Nie będą też podlegały odliczeniu koszty leków poniesione ze względu na zalecenie przez np. lekarza medycyny niekonwencjonalnej – lekarz musi posiadać dyplom szkoły wyższej uzyskany w Polsce, lub w Polsce uznawany.

Co więcej, aby dokonać odliczenia, należy przedstawić fakturę VAT. Paragon nie świadczy bowiem o tym, kto poniósł koszt lekarstw. Konieczne jest też udowodnienie, że leki zostały zalecone przez lekarza specjalistę, a więc przedstawienie recepty lub karty pacjenta.