Para siedząca nad dokumentami
©contrastwerkstatt/Fotolia

Spółka cicha to forma inwestowania w cudze przedsiębiorstwo – jest to umowa zawierana pomiędzy przedsiębiorcą, czyli wspólnikiem jawnym, i osobą niebędącą przedsiębiorcą – wspólnikiem cichym.

Spółka cicha była w przeszłości uregulowana prawnie, jednak aktualnie przepisy, które jej dotyczyły nie obowiązują. Umowa spółki cichej stanowi więc umowę nienazwaną, czyli nie uregulowaną przepisami ustawowymi.

Spółka cicha: uregulowania prawne

Spółka cicha była uregulowana w kodeksie spółek handlowych z roku 1934, jednak te przepisy zostały zniesione w 1964 roku. Obecnie jest to umowa nienazwana, a więc taka, co do której brak jest szczegółowych uregulowań prawnych. Stosuje się do niej przepisy ogólne, dotyczące wszystkich umów. Można ją zawierać na zasadzie swobody umów. Zasada ta polega na tym, że można zawierać dowolne umowy, jeśli nie są one niezgodne z prawem lub zasadami współżycia społecznego.

Spółka cicha: czym się charakteryzuje

Spółka cicha to umowa pomiędzy przedsiębiorcą a drugą osobą, wspólnikiem cichym, który na rzecz wybranego przedsiębiorstwa wnosi pewien wkład majątkowy. Nie rodzi to między tymi dwiema stronami żadnej wspólnoty majątkowej czy osobowej. Wspólnik cichy ogranicza się do wpłacenia wkładu pieniężnego, nie odpowiada za długi tego przedsiębiorstwa, ale i nie może ingerować w jego działalność. Należy mu się natomiast od drugiej strony umowy udział w zysku przedsiębiorstwa, z racji tego, że do tego zysku przyczynił się on swoim wkładem.

Spółka cicha: umowa spółki

Ponieważ brak szczegółowych regulacji prawnych dotyczących spółki cichej, wszystkie postanowienia należy umieścić w umowie. To od jej treści będą uzależnione prawa i obowiązki stron umowy. Trzeba więc w niej stwierdzić prawo do udziału w zysku przedsiębiorstwa na rzecz wspólnika cichego, określić, czy ma on możliwość wglądu w księgi przedsiębiorstwa aby sprawdzić rzetelność jego działania, wyznaczyć terminy wypowiedzenia umowy takiej spółki i ewentualne prawo do odszkodowania za jej rozwiązanie. Bez szczegółowych postanowień w umowie może być znacznie utrudnione dochodzenie roszczeń na drodze sądowej.