kobieta robiąca rozliczenia
©Andrey Popov/Fotolia

Dokumentowane fakturą otrzymanie zapłaty następuje zwykle przy wydaniu towaru lub wykonaniu usługi. Możliwe jest jednak wystawienie faktury zaliczkowej, po której następuje wystawienie faktury końcowej, jeśli płatność ma jeszcze nastąpić przed dostawą towarów lub wykonaniem usług i nie opiewa na całość kwoty należności pieniężnej. Fakturę końcową, czyli fakturę rozliczeniową, wystawia się po zakończeniu transakcji.

Faktura końcowa i faktura zaliczkowa: pojęcia

Ustawa nie posługuje się pojęciami faktury zaliczkowej i końcowej, jednakże w praktyce są one używane. Ustawa wskazuje jednak na obowiązek wystawienia faktury w sytuacji otrzymania zaliczki lub zadatku na poczet przyszłych czynności. Jeśli zaś faktury takie nie opiewają na całość kwoty zobowiązania pieniężnego, to należy w późniejszym czasie wystawić również fakturę dokumentującą dostawę towaru czy usługi oraz regulującą pozostałą część należności.

Faktura zaliczkowa: elementy

Faktura zaliczkowa musi zawierać te elementy, które są wymagane przez ustawę o VAT, czyli dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności nazwę/rodzaj towaru/usługi, cenę jednostkową netto, ich ilość, wartość netto, a także stawki podatku, jego kwoty oraz wartość zamówienia wraz z uwzględnieniem tej kwoty.

Faktura końcowa

Faktura końcowa jest wystawiana jedynie wówczas, gdy faktura zaliczkowa opiewa na mniej niż 100% należności. Jeżeli faktura zaliczkowa nie obejmuje całości zapłaty za towar lub usługę, wówczas podatnik po wydaniu tego towaru lub wykonaniu usługi obowiązany jest wystawić fakturę na pozostałą część zapłaty, czyli fakturę końcową. Zamieszcza w niej sumę wartości towarów/usług, którą pomniejsza o wartość otrzymanej wcześniej należności, a kwotę podatku pomniejsza w niej o sumę kwot podatku, które widnieją w wydanych uprzednio fakturach zaliczkowych.

Więcej na temat podatki porady prawne