pracodawca rozmawia z pracownikiem
©Production Perig/fotolia

Ewidencja czasu pracy musi być prowadzona dla każdego pracownika indywidualnie w celu ustalenia należnego mu wynagrodzenia oraz innych świadczeń. Przepisy nie określają jednak, czy ma ona być prowadzona w systemie rocznym, kwartalnym czy miesięcznym. Zależy to od pracodawcy.

Ewidencja czasu pracy

Pracodawca jest zobowiązany prowadzić kartę ewidencji czasu pracy w celu prawidłowego wyliczenia wynagrodzenia oraz innych przysługujących pracownikowi świadczeń. Nie jest jednak określone, czy ewidencja musi być prowadzona w systemie rocznym czy miesięcznym.

 

O tym, czy ewidencja pracy będzie roczna, kwartalna czy miesięczna, decyduje pracodawca. Nie ma też ustalonego wzoru karty ewidencji czasu pracy. Ma ona jednak zawsze umożliwiać wyliczenie należnego wynagrodzenia, innych świadczeń, na podstawie tego ile godzin pracownik faktycznie przepracował – zgodnie z rozkładem czasu pracy, a także w ramach godzin nadliczbowych oraz dyżurów.

Ewidencja czasu pracy: jaką wybrać?

Dla ustalania płatności za godziny nadliczbowe lepiej sprawdza się prowadzenie ewidencji w systemie miesięcznym. Również bardziej korzystne jest prowadzenie takiej ewidencji, jeśli godziny pracy pracowników są często modyfikowane.

 

  • Roczna ewidencja czasu pracy jest zupełnie wystarczająca w przypadku stałego zatrudniania pracowników jeśli ich rozkład pracy jest stały, dni i godziny pracy pozostają zasadniczo niezmienne. Karta roczna jest bardziej przejrzysta i wygodniejsza w pracy kadrowej, np. daje możliwość ustalenia, czy pracownik zachował limit godzin nadliczbowych w roku oraz ile dni urlopu wykorzystał, bez konieczności przenoszenia tych danych pomiędzy poszczególnymi kartami miesięcznymi.

Pracodawca może prowadzić odrębną ewidencję czasu pracy dla różnych pracowników – w zależności od uznania, do jednych może stosować ewidencję miesięczną, do innych zaś roczną.

Więcej na temat rynek pracy porady prawne