©Ingo Bartussek/Fotolia
Styl życia

Hortiterapia pomaga obniżyć napięcie psychiczne i poprawić koordynację ruchową

Hortiterapia, czyli terapia w ogrodzie, wykorzystuje zbawienny wpływ roślin na ludzką psychikę. Przebywanie wśród kwiatów i drzew odstresowuje i budzi pozytywne emocje. Praca z roślinami pomaga także w rehabilitacji osób z problemami ruchowymi.

Hortiterapia, czyli terapia w ogrodzie, wykorzystuje zbawienny wpływ roślin na ludzką psychikę. Przebywanie wśród kwiatów i drzew odstresowuje i budzi pozytywne emocje. Praca z roślinami pomaga także w rehabilitacji osób z problemami ruchowymi.

 

Podobna w swoich założeniach do hortiterapii jest sylwoterapia. Jej istotą jest czerpanie korzyści zdrowotnych z przebywania wśród drzew.

Ogólne założenia hortiterapii

Hortiterapia (łac. hortus – ogród) jest rodzajem terapii zajęciowej, która odbywa się w ogrodzie. Osoby uczestniczące w terapii wykonują czynności związane z uprawą i pielęgnacją roślin. Kontakt z roślinami, praca z nimi (hortiterapia aktywna) oraz możliwość ich podziwiania (hortiterapia bierna), np. podczas spacerów, wzbudza w uczestnikach terapii pozytywne emocje, zmniejsza stres i napięcie psychiczne. Różnorodność bodźców sensorycznych (wzrokowych, zapachowych, słuchowych, węchowych, smakowych), których dostarczają rośliny, pozwala rozwinąć zdolność dostrzegania, różnicowania, syntetyzowania i kategoryzowania tego typu doznań (może to mieć szczególne znaczenie dla osób z autyzmem). Zaangażowanie w pracę w ogrodzie terapeutycznym daje natomiast osobom biorącym udział w hortiterapii poczucie sensu własnej pracy, uczy ich współpracy, a także pomaga odnaleźć swoje miejsce w grupie.

Kto może uczestniczyć w hortiterapii

Hortiterapia jest metodą pomocniczą w terapii osób niepełnosprawnych umysłowo i fizycznie. Duże korzyści może przynieść osobom z zaburzeniami neurologicznymi, np. dzieciom z dziecięcym porażeniem mózgowym. Podczas pracy w ogrodzie mają one okazję ćwiczyć koordynację i precyzję ruchów. Hortiterapia prowadzona jest też w niektórych domach pomocy społecznej dla osób starszych.

 

Terapia w ogrodzie pomaga również w leczeniu zaburzeń nastroju oraz zaburzeń nerwicowych. Bywa także stosowana w ośrodkach terapii uzależnień. Przebywanie wśród roślin uspokaja, przywraca równowagę wewnętrzną i dostarcza pozytywnych wrażeń estetycznych. Konieczność systematycznego wykonywania czynności pielęgnacyjnych sprawia natomiast, że człowiek odzyskuje wiarę w możliwość konstruktywnego, skutecznego działania. Ma to szczególne znaczenie dla osób z deficytem motywacji, towarzyszącym m.in. depresji.

Kto może prowadzić hortiterapię

Hortiterapię mogą prowadzić osoby, które mają wiedzę i umiejętności związane z uprawą roślin, a także pracą z osobami niepełnosprawnymi lub osobami z zaburzeniami psychicznymi. Tego rodzaju kwalifikacje można również zdobyć podczas studiów podyplomowych lub kursów hortitoterapii. Studia i kursy z zakresu hortiterapii pozwalają zdobyć nowe kompetencje psychoterapeutom, a także absolwentom studiów na kierunkach takich jak architektura krajobrazu, biologia, ogrodnictwo czy rolnictwo.

 

W zakres programu takich kursów i studiów na ogół wchodzą:

 

©Max Tactic/Fotolia
Styl życia
Czym jest wole tarczycy i jakie są jego przyczyny. Wole guzowate tarczycy i jego objawy
Wole tarczycy to inaczej powiększony gruczoł tarczowy. Diagnozuje się je, kiedy gruczoł ma rozmiar powyżej normy. Dla kobiet jest to 18-20 ml, a u mężczyzn 25 ml. Wole występuje też wtedy, gdy w tarczycy o prawidłowym rozmiarze pojawia się guzek lub guzki wyczuwalne przy dotyku (wole guzowate lub wole guzkowe).

Wole tarczycy to inaczej powiększony gruczoł tarczowy. Diagnozuje się je, kiedy gruczoł ma rozmiar powyżej normy. Dla kobiet jest to 18-20 ml, a u mężczyzn 25 ml. Wole występuje też wtedy, gdy w tarczycy o prawidłowym rozmiarze pojawia się guzek lub guzki wyczuwalne przy dotyku (wole guzowate lub wole guzkowe).   Wole jest diagnozowane na podstawie badania USG tarczycy . USG wykorzystuje się także do kontrolowania efektów leczenia chorób tarczycy przebiegających z wolem. Wole tarczycy – przyczyny pojawienia się i charakterystyka Przyczyną pojawienia się wola jest nadmierna ilość hormonu tyreotropowego (TSH) . Zazwyczaj wynika to z niedoboru hormonów tarczycy , np. jodu. Może też występować w czasie ciąży, stresu lub okresu dojrzewania. Wtedy zapotrzebowanie na hormony jest większe. Inną przyczyną są substancje wolotwórcze, jak PAS, sulfadiazyna, tolbutamin, rodanki lub jod przyjmowany przez dłuższy okres. Wole pojawia się również po napromieniowaniu okolic szyi, w razie predyspozycji genetycznych bądź podostrego zapalenia tarczycy . Wole rozwija się na szyi, za mostkiem bądź w klatce piersiowej. W ostatnim przypadku nie jest więc widoczne i może zostać zdiagnozowane jedynie za pomocą zdjęcia RTG. Wraz z wolem może występować niedoczynność lub nadczynność tarczycy . Obecność wola nie zawsze jest jednoznaczna z zaburzeniem pracy gruczołu. Wole guzowate tarczycy: charakterystyka i rodzaje Wole guzowate tarczycy obejmuje powiększenie gruczołu oraz występowanie guzka lub guzków. Są dwa rodzaje guzków: obojętne, nietoksyczne i wole toksyczne. Wole toksyczne wytwarza duże ilości hormonów tarczycy , a wole obojętne nie wpływa na jej pracę. Guzki z wola mogą (ale nie muszą) wychwytywać jod. Ich podział pod tym względem jest następujący: guzki zimne , które nie wychwytują...

©elmowski/Fotolia
Styl życia
Jak zrobić rozgrzewającą nalewkę i wzmacniający odporność sok z jarzębiny w domu
Nalewka z jarzębiny to rozgrzewający trunek, dobry na zimowe wieczory. Sok z jarzębiny można dodawać do herbaty lub pić rozcieńczony z wodą. Oba napoje mają właściwości wzmacniające odporność, ponieważ owoce jarzębiny mają działanie antyoksydacyjne i zawierają dużo witaminy C.

Nalewka z jarzębiny to rozgrzewający trunek, dobry na zimowe wieczory. Sok z jarzębiny można dodawać do herbaty lub pić rozcieńczony z wodą. Oba napoje mają właściwości wzmacniające odporność, ponieważ owoce jarzębiny mają działanie antyoksydacyjne i zawierają dużo witaminy C.   Jarzębinę do nalewki lub soku najlepiej zbierać po pierwszych przymrozkach , na przełomie października i listopada. Przed przyrządzeniem owoce mrozi się w zamrażarce. Owoce jarzębiny wzmacniają odporność organizmu Owoce jarzębiny działają antyoksydacyjnie , przez co powstrzymują proces powstawania wolnych rodników . Wzmacniają w ten sposób odporność organizmu, dlatego sok z jarzębiny warto pić szczególnie w okresie jesienno-zimowym, kiedy istnieje większe ryzyko przeziębienia i grypy . Sok z jarzębiny, krok po kroku Potrzebujesz: sokownika, garnka (jeżeli nie posiadasz w domu sokownika).   Składniki (na 1 litr soku): 2 kilogramy owoców jarzębiny, 1 kilogram cukru.   Czas przygotowania: około 50 minut   Stopień trudności: łatwe   Sposób przygotowania: Umyj owoce i włóż do zamrażarki na 30 minut. Zamrożoną jarzębinę przełóż do sokownika i zasyp cukrem . Jeśli nie masz w domu sprzętu do wyciskania soku, owoce włóż do garnka z litrem wody, zasyp cukrem i gotuj 20 minut. Powstały sok przelej do szklanych butelek.   Gotowe! Przepis na nalewkę z jarzębiny Potrzebujesz: dużego słoika (najlepiej 3 litrowego), gazy.   S kładniki (na 2 litry nalewki): 1 kilogram owoców jarzębiny, 1 litr spirytusu, 1 litr wody niegazowanej, 0,5 kilograma cukru drobnoziarnistego, 2 cytryny.   Czas przygotowania:...

©ESCALA/Fotolia
Styl życia
Glikokortykoidy: działanie, stosowanie i skutki uboczne
Glikokortykoidy, zwane także kortykosterydami oraz glikokortykosterydami, są stosowane w alergiach, po przeszczepach i na miejscowe zmiany skórne. Ich podawanie może wywołać skutki uboczne ze strony układu nerwowego i odpornościowego. Powoduje też zanik błon śluzowych i częste zakażenia. Aby uniknąć działań niepożądanych, sterydy należy podawać przez krótki czas.

Glikokortykoidy, zwane także kortykosterydami oraz glikokortykosterydami, są stosowane w alergiach, po przeszczepach i na miejscowe zmiany skórne. Ich podawanie może wywołać skutki uboczne ze strony układu nerwowego i odpornościowego. Powoduje też zanik błon śluzowych i częste zakażenia. Aby uniknąć działań niepożądanych, sterydy należy podawać przez krótki czas.   Glikokortykoidy nie powinny być podawane osobom mającym objawy lub chorującym na nadciśnienie , cukrzycę bądź różnego rodzaju zakażenia. Hormony powinno się stosować pod kontrolą lekarza, ponieważ wywołują wiele skutków ubocznych. Glikokortykoidy – co to jest i kiedy się je stosuje Glikokortykoidy to hormony produkowane przez korę nadnerczy , które uczestniczą w przemianie węglowodanów, białek oraz tłuszczów. Należą do nich: kortyzon, kortyzol, kortykosteron.   Mianem glikokortykoidów określa się też grupę leków stosowanych przeciwzapalnie , do wzmocnienia odporności (immunosupresyjnie) oraz w leczeniu alergii. Do tej grupy należą: acetonid flucinolonu, budezonid, betametazon, flutikazon, flunizolid, halometazon, hydrokortyzon, kortyzon, kortyzol, metyloprednizolon, medryzon, mometazon, prednizolon, parametazon, prednizon, trimetylooctan flumetazonu, triamcinolon.   Kortykosterydy pomniejszają grasicę i węzły chłonne . Redukują też liczbę białych krwinek (leukocytów). Zwiększają wydzielanie kwasu żołądkowego i ułatwiają usuwanie wody z organizmy. Podwyższają poziom cukru we krwi i przyspieszają katabolizm białek. Zwiększają działanie adrenaliny.   Wytwarzanie glikokortykoidów we krwi jest regulowane przez: hormon CRH wytwarzany przez podwzgórze, ACTH...

Nasze akcje

Nowa kolekcja Lilou zachęca do świętowania wspólnych chwil

Partner
Pomysł na prezent: perfumy Tom Tailor

Te perfumy symbolizują drogocenne chwile szczęścia i spokoju

Partner

Niebanalna i ponadczasowa biżuteria Pandora zachwyca blaskiem

Partner

Uwielbiasz taniec? Rozwijaj swoje umiejętności i dziel się nimi ze światem!

Partner

Lubisz zieloną herbatę? Poznaj jej prozdrowotne właściwości

Partner

Słuchawki jak ekskluzywne kosmetyki? To możliwe z Huawei FreeBuds Lipstick

Partner