paleta malarska
© inventart/Fotolia.com

Hiperrealizm w sztuce – historia, charakterystyka i najważniejsi przedstawiciele

paleta malarska
© inventart/Fotolia.com

Hiperrealizm to nurt w sztuce XX i XXI wieku, którego najważniejszymi cechami jest werystyczne przedstawianie rzeczywistości, wybór tematów z życia codziennego, a często nawet swego rodzaju turpizm, czyli odwzorowywanie rzeczy powszechnie uważanych za nieestetyczne.

 

Dla dzieł utrzymanych w stylistyce hiperrealizmu wzorcem jest fotografia. Artyści starają się jak najdokładniej przenieść ją na obraz lub odtworzyć w formie rzeźby.

Realizm w malarstwie

Umiejętność wiernego przedstawiania rzeczywistości na obrazach w wielu epokach uważana była za dowód biegłości malarza w sztuce, a zarazem za najważniejsze kryterium wartości artystycznej jego dzieła. Znana jest legenda o dziele Apellesa, uznawanego przez współczesnych za najwybitniejszego malarza starożytnej Grecji. Podobno namalował on konia tak realistycznie, że na jego widok rżały prawdziwe konie. Realizm w malarstwie to jednak nie tylko cecha formy. W drugiej połowie XIX w. francuscy malarze, wśród nich Goustav Courbet, zapoczątkowali nurt zwany realizmem. Jego najważniejszą cechą były przyziemne, codzienne, „realistyczne” tematy, np. sceny przedstawiające życie i ciężką pracę chłopów. W drugiej połowie XX w. w Stanach Zjednoczonych zaczął rozwijać się hiperrealizm, czyli realizm posunięty do fotograficznej wręcz precyzji w przedstawianiu rzeczywistości. Stąd jego inna nazwa: fotorealizm.

Hiperrealizm, czyli fotografia namalowana pędzlem

Amerykański hiperrealizm powstał jako opozycja do sztuki abstrakcyjnej, m.in. op-artu i suprematyzmu. Najważniejsze cechy dzieł tworzonych w tym nurcie to:

  • malowanie lub rzeźbienie na podstawie zdjęcia,
  • wierne przenoszenie fotografii na obraz,
  • dokładność i precyzja w przedstawianiu obiektów,
  • technika malarska lub rzeźbiarska całkowicie podporządkowana jest tematowi, ma on być przedstawiony jak najbardziej wiarygodnie,
  • wybór tematów dzieła z życia codziennego,
  • nieunikanie brzydoty i elementów dalekich od klasycznie rozumianego piękna.

 

Jednymi z najważniejszych przedstawicieli hiperrealizmu w malarstwie są Richard Estes, autor m.in. krajobrazów miejskich, oraz Don Eddy, który namalował serię obrazów przedstawiających popularne samochody „garbusy”. Hiperrealizm jako styl w sztuce najczęściej kojarzony jest jednak z rzeźbami australijskiego artysty, Rona Muecka, który tworzy trójwymiarowe postacie ludzkie. Do złudzenia przypominają one żywych ludzi, tyle że w 2-3 razy większej lub mniejszej skali. Na twarzach tych postaci niezwykle wiarygodnie przedstawione są emocje. Ich ciała są niedoskonałe, można na nich dostrzec fałdy, włosy, pieprzyki i zmarszczki.

 

Przeładuj

Anna Mucha w półfinale "Czaru Par"! "Małżeństwo to jest obóz przetrwania"

zobacz 00:30