Słój ze złocistym miodem na tle kwiatów
©bit24/Fotolia

Właściwości miodu spadziowego trudno nie docenić – ma działanie odtruwające, antyseptyczne i przeciwzapalne. Miód spadziowy iglasty wpływa dobroczynnie na serce i układ krwionośny. Z kolei miód pochodzący z drzew liściastych pomoże w schorzeniach wątroby.

Pozyskiwanie miodu spadziowego

Miód spadziowy powstaje ze spadzi, czyli soku drzew. Tę lepką, słodką substancję wydzielają mszyce i czerwce, które wysysają soki z takich drzew, jak: jodła, świerk, sosna, lipa, klon, modrzew, dąb, brzoza, wierzba, buk, głóg. Spadź można zbierać bezpośrednio z roślin lub z mszyc, które wgryzają się w rośliny i wydalają cenną substancję. Słodycz zwabia pszczoły, które zagęszczają spadź i składają w komórkach.

Miód spadziowy iglasty – właściwości i zastosowanie

Miód spadziowy iglasty pochodzi najczęściej z jodły, świerka, modrzewia i sosny. Ma ciemny kolor z zielonkawym odcieniem. Spadź iglasta ma bardziej łagodny smak w porównaniu z miodem spadziowym z drzew liściastych. Zaleca się jego stosowanie w schorzeniach dróg oddechowych, chorobach naczyń krwionośnych i problemach z sercem. Sprawdzi się także w przypadku kłopotów z układem pokarmowym, można go stosować jako naturalny lek na zaparcia i biegunkę. Przyniesie ukojenie osobom cierpiącym na nerwicę.

Miód spadziowy z drzew liściastych – właściwości i zastosowanie

Spadź liściasta pochodzi najczęściej z lipy, brzozy, klonu, głogu, buku i wierzby. Ma jasną barwę, która ciemnieje pod wpływem tlenu i światła. Ma bardzo specyficzny smak, który niewielu osobom przypadnie do gustu. Powinny go jeść osoby skarżące się na problemy z układem moczowym, nerkami, a także wątrobą i pęcherzykiem żółciowym.

 

Miód spadziowy zmniejsza szkodliwy wpływ tytoniu, alkoholu i kawy na organizm. Podaje się go górnikom, którzy pracują w kopalniach uranu, ponieważ ogranicza negatywne skutki napromieniowania.