Dziewczynka płacze i kaszle.
©Kitty/Fotolia

Ratowanie dzieci powyżej pierwszego roku życia różni się techniką od pierwszej pomocy dla dzieci w wieku niemowlęcym. Zasada jest jednak ta sama – udrożnić drogi oddechowe, a gdy trzeba – przywrócić oddech.

Pierwsza pomoc dla dzieci zakrztuszonych z kaszlem efektywnym

Kaszel po zakrztuszeniu jest głośny, wyraźny, a dziecko nie może nabrać powietrza do płuc. Jest to naturalna reakcja obronna organizmu, jeśli ciało obce dostanie się do dróg oddechowych. Gdy dziecko jest przytomne i reaguje na sygnały dorosłego, trzeba pomóc mu pozbyć się blokady utrudniającej przepływ powietrza. Udzielenie pierwszej pomocy dziecku, które się zakrztusiło polega na tym, by siłą wydobyć ciało obce. Należy pochylić zakrztuszone dziecko do przodu i uderzyć je 5 razy otwartą dłonią w plecy między łopatkami. Gdy metoda ta nie przyniesie skutku, trzeba spróbować uciskać przeponę tak, aby wypchnąć to, czym się dziecko zakrztusiło. Należy klęknąć na dzieckiem, pochylić je ku przodowi, a następnie ułożyć swoje ręce na jego przeponie – między pępkiem a końcem mostka. Jedna dłoń powinna być zaciśnięta w pięść, a druga powinna ją odejmować. Wykonuje się 5 mocnych uciśnięć kierując się do góry. Uciskanie i uderzanie między łopatkami należy stosować na zmianę, aż do momentu usunięcia przedmiotu blokującego drogi oddechowe.

Pierwsza pomoc dla dzieci zakrztuszonych z kaszlem nieefektywnym i po utracie przytomności

Nieefektywny kaszel nie jest typowym kaszlem, a walką o życie. Kiedy dziecko nie może nabrać powietrza, sinieje i nie reaguje na sygnały osoby dorosłej lub gdy traci przytomność natychmiast trzeba wezwać pogotowie i rozpocząć akcję reanimacyjną. Pierwsza pomoc dla dzieci zakrztuszonych nawet udzielana nieumiejętnie jest lepsza niż bierność. Dziecko należy położyć na plecach na twardej powierzchni i odchylić jego głowę – jedną ręką unosząc brodę, a drugą kładąc na czole. Dalsze czynności zależą od tego, czy po odchyleniu głowy widać ciało obce. Jeśli jest ono widoczne, można spróbować wyciągnąć je palcami. Gdy się nie uda lub nie widać przeszkody tamującej dopływ powietrza, należy rozpocząć reanimację. Zaczyna się od 5 oddechów ratunkowych: nabiera się powietrza, palcami zatyka nos dziecka i wydycha powietrze do jego ust. Jeśli klatka piersiowa się nie unosi, trzeba ponownie odchylić głowę ku tyłowi. Jeden oddech powinien trwać od 1 do 1,5 sekundy. Następnie trzeba wykonać 30 ucisków klatki piersiowej. Masaż serca przeprowadza się nasadą jednej dłoni lub obiema dłońmi, w zależności od tego, jak duże jest dziecko. Częstotliwość ucisków powinna wynieść 100 ucisków na minutę. Po wykonaniu pierwszych 30 ucisków trzeba sprawdzić, czy ciało obce jest już widoczne – jeśli tak, można spróbować je wyjąć z dróg oddechowych. Gdy blokada nie została usunięta, należy kontynuować resuscytację w trybie dwa oddechy ratunkowe i 30 uciśnięć aż do przyjazdu karetki.