smutny mężczyzna leżący-w łóżku
©Paolese/Fotolia.com
Styl życia

Depresja lekooporna - na czym polega i czym jest spowodowana? Postępowanie lecznicze

Depresja lekooporna stwierdzana w przypadku, gdy właściwie stosowane leczenie przeciwdepresyjne nie prowadzi do ustąpienia objawów choroby. Przyczyną lekooporności może być współwystępowanie z depresją innych chorób, np. padaczki lub niedoczynności tarczycy.

Depresja lekooporna stwierdzana w przypadku, gdy właściwie stosowane leczenie przeciwdepresyjne nie prowadzi do ustąpienia objawów choroby. Przyczyną lekooporności może być współwystępowanie z depresją innych chorób, np. padaczki lub niedoczynności tarczycy.

Depresja lekooporna oznacza taką postać zaburzeń depresyjnych, w których wykorzystywane metody leczenia nie przynoszą satysfakcjonujących wyników. Przyczyn depresji lekkoopornej może być wiele, a nierzadko są one trudne lub niemożliwe do określenia. Podstawowym sposobem na poradzenie sobie z tego rodzaju zaburzeniem jest zmodyfikowanie dotychczasowych metod farmakologicznych.

Co oznacza depresja lekoporna?

Depresja lekooporna nie jest osobnym typem zaburzeń depresyjnych. Istnieje wiele definicji tego stanu, jednak żadna z nich nie jest uznana za powszechnie obowiązującą. Depresją lekooporną określa się depresję, w której stosowane kuracje przeciwdepresyjne nie przynoszą poprawy zdrowotnej u osoby chorej. Lekooporność stwierdza się w przypadku, gdy chory poddany był dwóm kuracjom za pomocą leków przeciwdepresyjnych należących do różnych grup lekowych, czyli klas terapeutycznych, w odpowiedniej dawce i przez odpowiedni czas, jednak leczenie nie doprowadziło do ustąpienia objawów depresji.

Przyczyny depresji lekoopornej

Depresja lekooporna może być spowodowana różnymi przyczynami. Jedną z nich jest nierozpoznana choroba afektywna dwubiegunowa charakteryzująca się naprzemiennym występowaniem manii i depresji. Stosowanie leków przeciwdepresyjnych w tego rodzaju zaburzeniu odznacza się znacznie mniejszą skutecznością. Lekooporność może być również wynikiem utrzymujących się negatywnych trudności życiowych i przeżyć u chorego. Przyczyną depresji lekoopornej są niekiedy współistniejące zaburzenia psychiczne lub inne choroby (np. padaczka, choroba Parkinsona, niedoczynność tarczycy, borelioza) mogące osłabiać działanie stosowanych leków. U chorego na depresję można stwierdzić również tzw. lekooporność rzekomą w sytuacji, gdy pacjent nie otrzymuje właściwego leczenia:

  • dawki stosowanych leków są zbyt małe,
  • chory nie stosuje się do zaleceń lekarza,
  • okres leczenia był zbyt krótki.

Postępowanie przy depresji lekoopornej

Postępowanie w depresji lekoopornej najczęściej polega na zmodyfikowaniu dotychczas stosowanej metody farmakologicznej. Zwykle zmienia się lek przeciwdepresyjny na inny, dodaje się drugi lek o właściwościach antydepresyjnych lub inne leki mające wspomóc skuteczność terapii. W przypadku lekooporności spowodowanej współwystępowaniem z depresją innych chorób wprowadza się właściwe leczenie tych zaburzeń. U osób z ciężką depresją lekooporną zastosowanie ma również terapia elektrowstrząsowa. Innymi metodami są: głęboka stymulacja mózgu, stymulacja nerwu błędnego oraz przezczaszkowa stymulacja magnetyczna.

Antydepresanty
© nofear4232/Fotolia.com
Styl życia
Najpopularniejsze leki antydepresyjne – SSRI, trój- i czteropierścieniowe
Leki antydepresyjne podzielone są na rodzaje. Środki przeciwdepresyjne SSRI stosowane są głównie w leczeniu napadów paniki. Czteropierścieniowe leki antydepresyjne zawierają w sobie serotoninę, przez co poprawiają nastrój.

Leki antydepresyjne podzielone są na rodzaje. Środki przeciwdepresyjne SSRI stosowane są głównie w leczeniu napadów paniki. Czteropierścieniowe leki antydepresyjne zawierają w sobie serotoninę, przez co poprawiają nastrój.   Lekarz rodzinny lub psychiatra wybiera rodzaje leków przeciwdepresyjnych, jakie będzie przyjmować osoba z depresją. Symptomy świadczące o tym, że zaburzenia nastroju mogą mieć podłoże depresyjne to: przygnębienie i smutek bez konkretnej przyczyny, zaburzenia snu, wzmożony apetyt lub brak ochoty na jedzenie, myśli samobójcze lub nieuzasadniony ból brzucha. Leki antydepresyjne typu SSRI - działanie Środki przeciwdepresyjne SSRI to inaczej selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny . Leki typu SSRI stosuje się głównie w leczeniu napadów paniki.   Wskazania do przyjmowania środków SSRI to: nerwica natręctw, depresja wywołana alkoholizmem , zespół lęku napadowego, żarłoczność psychiczna (napady objadania się). Trójpierścieniowe leki antydepresyjne – stosowanie, dzienna dawka Kolejnym rodzajem leczenia depresji są trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki antydepresyjne. Nazwy tych leków pochodzą od schematu budowy chemicznej. Trójpierścieniowe leki stosuje się w leczeniu depresji oraz niektórych stanów lękowych , jak agorofobia, czyli paniczny strach przed otwartą przestrzenią. Leki działają nasennie i uspokajająco, łagodzą objawy nasilonej emocjonalności. Przeciętna dzienna dawka leku wynosi 150 - 200 miligramów dziennie, na noc. Leczenie trwa od 4 dni do tygodnia. Leki czteropierścieniowe na depresję Czteropierścieniowe leki antydepresyjne zawierają w swoich składzie mianserynę – organiczny związek chemiczny powodujący zwiększone wydzielanie dopaminy...

leki
Pixabay/frolicsomepl/CC0 1.0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0
Styl życia
Antydepresanty: czy grozi ci uzależnienie?
Antydepresanty przez wielu chorych traktowane są jako ostateczność, a niektórzy kategorycznie odmawiają przyjmowania tabletek z obawy przed uzależnieniem. Psycholodzy zapewniają – leki przeciwdepresyjne obrosły mitem, który należy obalić.

Antydepresanty przez wielu chorych traktowane są jako ostateczność, a niektórzy kategorycznie odmawiają przyjmowania tabletek z obawy przed uzależnieniem. Psycholodzy zapewniają – leki przeciwdepresyjne obrosły mitem, który należy obalić.   Przekonanie o uzależniającym działaniu antydepresantów jest silnie utrwalonym stereotypem, który wynika z faktu, że właściwości narkotyczne ma bardzo dużo lekarstw wpływających na funkcjonowanie mózgu. Dotyczy to zwłaszcza tabletek psychotropowych , do których należą również leki przeciwdepresyjne. Do niedawna niektóre antydepresanty mogły jeszcze uzależniać, ale przyjmowanie leków najnowszej generacji nie jest już obciążone ryzykiem. Najsilniejsze zagrożenie stwarzają środki farmakologiczne stosowane w leczeniu zaburzeń lękowych i fobii, które często myli się z antydepresantami.   Niepokój, napięcie psychiczne czy zawroty głowy charakterystyczne dla zespołu odstawienia mogą pojawić się tylko w wyniku nagłego przerwania terapii – tak samo zresztą dzieje się po gwałtownym zaprzestaniu przyjmowania innego typu lekarstw, choćby na nadciśnienie czy astmę. Kończenie leczenia stopniowym zmniejszaniem dawki leku antydepresyjnego nie prowadzi do żadnych niepokojących objawów.    Kontrowersyjne elektrowstrząsy wciąż stosuje się  terapii depresji. Przeczytaj więcej na temat metod leczenia depresji . Dziurawiec zawiera źródła antyoksydantów, które uspokajają. Sprawdź, jak jeszcze  dziurawiec działa na chandrę i depresję . Depresję powinno leczyć się u psychoterapeuty bądź psychiatry. Dowiedz się,  jak jeszcze pomóc sobie w walce z chorobą - depresją .

Depresja maskowana
© Martinan/Fotolia.com
Styl życia
Depresja maskowana – jak rozpoznać ukrytą chorobę?
Depresja maskowana objawia się bezsennością, napięciem mięśni, bólem głowy, objadaniem się lub utratą apetytu. Leczenie choroby opiera się na przyjmowaniu leków, odpoczynku i psychoterapii.

Depresja maskowana objawia się bezsennością, napięciem mięśni, bólem głowy, objadaniem się lub utratą apetytu. Leczenie choroby opiera się na przyjmowaniu leków, odpoczynku i psychoterapii.   Depresja maskowana (zwaną też ukrytą) nie daje symptomów charakterystycznych dla typowej depresji. Zamiast widocznego obniżenia nastroju , smutku i ograniczenia aktywności fizycznej występuje bezsenność oraz bóle różnych części ciała. Organizm w nieoczywisty sposób daje znać o chorobie. Jakie są przyczyny depresji ukrytej? Depresja ukryta może być spowodowana przewlekłym stresem, przeżytą traumą, nagromadzeniem problemów osobistych, zaburzeniami hormonalnymi oraz czynnikami genetycznymi. Osoba chora nie chce lub nie może pozwolić sobie na gorsze samopoczucie, więc lekceważy stres i emocje (takie jak smutek czy niepewność siebie). Człowiek blokuje się psychicznie , a z tego powodu depresja nie ma szansy objawić się tradycyjnymi sposobami, czyli melancholią, poczuciem winy, obniżonym nastrojem, przygnębieniem lub utratą zainteresowań. Pojawiają się różne dolegliwości fizyczne, opisane poniżej. Są one rodzajem maski, która ma ukryć przed chorym i otoczeniem stan depresyjny.   Depresja maskowana może dotknąć osoby, które: mają wiele obowiązków (na przykład matki opiekujące się dziećmi), są pracoholikami (nie potrafią odpoczywać), są perfekcjonistami (wszystko, co robią, musi być na najwyższym poziomie), są samotne (obawiają się, że nikt się nimi nie zajmie w przypadku choroby). Objawy depresji maskowanej Do najpopularniejszych objawów depresji maskowanej zalicza się: zaburzenia snu, czyli bezsenność, wybudzanie się w nocy oraz nadmierna senność (ponad 8 godzin snu dziennie), zaburzenia odżywiania, czyli brak apetytu lub...

Nasze akcje
Zmysłowy i uwodzicielski czy delikatny i czarujący – jaki jest twój zapach?
Newsy

Ponadczasowy czy zaskakujący? Ten zapach ma jedno i drugie!

Partner
Weleda
Newsy

Kosmetyki, które łączą tradycję z nowoczesnością. Poznaj je!

Partner
Sprawdź, jak skutecznie „cofnąć zegar” i odmłodzić spojrzenie!

Spektakularny i jednocześnie naturalny wygląd? Sprawdź, jak odmłodzić spojrzenie!

Partner
Eva Longoria

Wymarzona sylwetka bez wyrzeczeń? To możliwe!

Partner

Nowa kolekcja Lilou zachęca do świętowania wspólnych chwil

Partner
Pomysł na prezent: perfumy Tom Tailor

Te perfumy symbolizują drogocenne chwile szczęścia i spokoju

Partner

Niebanalna i ponadczasowa biżuteria Pandora zachwyca blaskiem

Partner

Uwielbiasz taniec? Rozwijaj swoje umiejętności i dziel się nimi ze światem!

Partner