Helena Englert oskarżona o "ordynarną kradzież". Nie tak to miało wyglądać
Helena Englert, córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny, robi karierę nie tylko w aktorstwie. Niedawno spróbowała swoich sił jako wokalistka i wydała singiel pod pseudonimem "Hela". Czy spodziewała się, że kilka dni po wybuchnie w sieci spora afera? Wszystko za sprawą Doroty Masłowskiej, cenionej pisarki.
Pisarka i artystka Dorota Masłowska stanowczo zareagowała na debiutancki utwór muzyczny Heleny Englert. W singlu zatytułowanym "Pani domu", Englert - występująca pod pseudonimem HELA - użyła wersu "prawdziwa pani domu robi kanapki z hajsem", który Masłowska uznała za zapożyczony z jej twórczości. W swoim publicznym wpisie autorka żąda natychmiastowego usunięcia tej frazy, nazywając sytuację "ordynarną kradzieżą". Poznajcie szczegóły. "Kanapki z hajsem" – co wzbudziło kontrowersje? Dorota Masłowska podkreśliła, że charakterystyczna fraza "kanapki z hajsem" pochodzi z jej utworu „Hajs” nagranego w ramach projektu Mister D. Pisarka zauważyła, że jej twórczość często przenika do języka potocznego, jednak w tym przypadku, według niej, doszło do przekroczenia granic - nazwała sytuację „biedą, w której trzeba brać cudze i podawać jako swoje". Na swoim Instagramie Masłowska zaapelowała do Heleny Englert: W swoim singlu Helena Englert, jako HELA, śpiewa: PRAWDZIWA PANI DOMU ROBI KANAPKI Z HAJSEM SZKODA ŻE NIE MAM KOMU Dorota Masłowska, jako Misert D., w singlu "Hajs", śpiewała: Nie chcę, nie chcę z kiełbasą, I nie chcę, nie chcę z masłem, Zrób mi kanapki z hajsem Wybuch afery w sieci. Internauci podzieleni Wpis Doroty Masłowskiej wywołał szeroką dyskusję w mediach społecznościowych. Internauci szybko podzielili się na dwa obozy. Jedni wspierają pisarkę, twierdząc, że Englert powinna zapytać o zgodę na wykorzystanie wyrazistej frazy, która jednoznacznie kojarzy się z twórczością Masłowskiej. Inni natomiast uznają, że użycie takiego zwrotu nie musi oznaczać kradzieży, a samo sformułowanie nie jest na tyle unikalne, by je zawłaszczać. Zobacz także: Agnieszka Kaczorowska reaguje na pytanie o rozwód. "Absolutnie nikt nie zna mojej prawdziwej historii" Helena Englert odpowiada Dorocie Masłowskiej Tuż po wpisie Masłowskiej na Instagramie Englert ukazała się odpowiedź: Następnie dodała: A Wy co o tym sądzicie? Zobacz także: Polsat nagle przekazał ws. "Farmy". Tego widzowie nie mogli się spodziewać View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Polski serial kryminalny, jakiego nie było? To może być rola życia Krzysztofa Czeczota
Nowy polski serial "Porządny człowiek" debiutuje na platformie Max. Produkcja ukazuje dramatyczne losy kardiochirurga Pawła, który staje w obliczu trudnych wyborów moralnych. W rolach głównych zobaczymy Magdalenę Czerwińską, Michała Czerneckiego i Agnieszkę Żulewską. Krzysztof Czeczot jest w wyśmienitej formie.
„Porządny człowiek” to thriller psychologiczny, który skupia się na życiu Pawła – uznanego kardiochirurga. Główny bohater to człowiek sukcesu, prowadzący ustabilizowane życie zawodowe i prywatne. Niespodziewane zdarzenie sprawia jednak, że jego świat zostaje wywrócony do góry nogami. Paweł staje przed trudnym wyborem, który zaważy na jego dalszym życiu. Produkcja pokazuje, jak presja społeczna, strach przed utratą reputacji oraz osobiste dramaty mogą wpłynąć na człowieka stawiającego czoła kryzysowi moralnemu. Twórcy serialu starają się ukazać emocjonalne rozdarcie bohatera, który musi podjąć decyzje mające wpływ na jego rodzinę, karierę i relacje z otoczeniem. Fabuła pełna jest nieoczekiwanych zwrotów akcji, a narastające napięcie sprawia, że widzowie będą z zapartym tchem śledzić rozwój wydarzeń. Krzysztof Czeczot gwiazdą serialu „Porządny człowiek” Serial „Porządny człowiek” może pochwalić się imponującą obsadą, w której znalazły się znane nazwiska polskiego kina i telewizji. Magdalena Czerwińska – doświadczona aktorka, znana z ról w dramatach psychologicznych. Jej postać w serialu odgrywa kluczową rolę w życiu głównego bohatera. Krzysztof Czeczot – aktor wcielający się w postać Pawła, kardiochirurga mierzącego się z wewnętrznym konfliktem moralnym. Czernecki znany jest z ról w produkcjach obyczajowych i kryminalnych. Agnieszka Żulewska – aktorka, która w serialu wciela się w postać związaną z dramatycznymi wydarzeniami z życia głównego bohatera. Gdzie oglądać serial „Porządny człowiek”? Serial „Porządny człowiek” zadebiutował 21 marca na platformie Max. W streamingu wylądował już pierwszy odcinek. Kolejne będą pojawiały się co tydzień. Dystrybutorem produkcji jest HBO, a całość wyprodukowało studio Warner Bros. Discovery. Warto dodać, że Krzysztof Czeczot nie tylko gra główną rolę w serii, ale także jest współautorem scenariusza. Kim jest Krzysztof Czeczot? Krzysztof Czeczot (ur. 25 lipca 1979 w Bytowie) to wszechstronny polski aktor, dramaturg, reżyser teatralny, telewizyjny i radiowy, a także pedagog. W 2002 roku ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, gdzie obecnie pełni funkcję wykładowcy i posiada stopień doktora habilitowanego. W trakcie swojej kariery artystycznej był związany z Teatrem Współczesnym w Szczecinie (2004–2009) oraz z warszawskim Teatrem Rozmaitości. Jako aktor wystąpił w wielu filmach i serialach, m.in. w „Głośniej od bomb”, „80 milionów”, „Pech to nie grzech” oraz w serialu „BrzydUla”, gdzie wcielił się w postać Maćka Szymczyka. Zobacz także: Nowy miniserial hitem na Netflix. W kilka godzin wylądował na pierwszym miejscu w rankingu View oEmbed on the source website
Marta Lipińska jest teściową najpopularniejszej polskiej aktorki. Jej szwagier to również wielki gwiazdor
Marta Lipińska, znana m.in. jako Michałowa z kultowego serialu "Ranczo" czy jako teściowa Karola z "Miodowych lat", ma syna, Michała, który także jest związany z branżą artystyczną. Okazuje się, że jego partnerką jest jedna z najpopularniejszych polskich aktorek. Domyślacie się, o kim mowa?
Marta Lipińska, uwielbiana przez widzów jako Michałowa z serialu „Ranczo”, ma syna, który również odnosi sukcesy w świecie filmu. Michał Englert jest cenionym operatorem filmowym i scenarzystą. Jego dorobek obejmuje wiele nagradzanych produkcji, a jego talent doceniają zarówno polscy, jak i zagraniczni filmowcy. Rodzina artystyczna – Maciej Englert i Marta Lipińska Rodzina Marty Lipińskiej ma niezwykle silne związki z polską kulturą i sztuką. Jej mąż, Maciej Englert, to znany reżyser teatralny i wieloletni dyrektor Teatru Współczesnego w Warszawie. Jego działalność artystyczna miała ogromny wpływ na polski teatr, a jego spektakle są cenione zarówno przez krytyków, jak i publiczność. Z takimi rodzicami nie dziwi fakt, że Michał Englert również poszedł ścieżką artystyczną. Co więcej, jego życie prywatne również splata się ze światem filmu. Partnerka syna Michałowej z "Ranczo" to znana polska aktorka Michał Englert od lat jest w związku z Mają Ostaszewską, jedną z najwybitniejszych polskich aktorek. Ostaszewska znana jest z wybitnych ról filmowych i teatralnych, a jej talent wielokrotnie nagradzano na prestiżowych festiwalach filmowych. Michał Englert i Maja Ostaszewska od lat pozostają jedną z najbardziej tajemniczych par polskiego show-biznesu. Para unika medialnego szumu i skupia się na swojej pracy artystycznej. Są razem od niemal 20 lat, do tej pory nie wzięli ślubu. Tworzą tzw. "rzymskie małżeństwo". Wspólnie wychowują dwójkę dzieci, syna Franciszka (na zdjęciu poniżej) i córkę Janinę, ale rzadko udzielają się w mediach społecznościowych czy na łamach kolorowej prasy. Ich życie rodzinne jest dla nich priorytetem, a ich relacja – choć daleka od show-biznesowej ekspozycji – trwa od lat. Co ciekawe, do aktorskiego klanu należy jeszcze... Jan Englert! Szczegóły niżej. Historia miłości Marty Lipińskiej i Macieja Englerta Mężem Marty Lipińskiej jest Maciej Englert - starszy brat słynnego aktora, Jana Englerta. Marta Lipińska i Maciej Englert tworzą jedno z najtrwalszych małżeństw w polskim środowisku artystycznym, będąc razem od ponad 56 lat. Ich historia miłosna rozpoczęła się w latach 60., kiedy to Lipińska była już uznaną aktorką, a Englert dopiero rozpoczynał swoją karierę aktorską. Poznali się bliżej podczas imienin wspólnej znajomej, gdzie, jak wspomina aktorka, "zatańczyliśmy, porozmawialiśmy i zaczęły się te słynne motyle w brzuchu". W tamtym czasie Marta Lipińska była żoną operatora filmowego, Krzysztofa Winiewicza, co sprawiło, że ich rodzące się uczucie napotkało na wiele trudności. Aktorka próbowała powstrzymać rozwijające się emocje, jednak miłość okazała się silniejsza. "Zakochałam się. Nie myślałam o konsekwencjach. Byłam mężatką, więc pojawiły się kłopoty. Próbowałam powstrzymać uczucie. Na próżno. Nasz romans od początku był jawny. Niczego nie ukrywaliśmy" – wspominała Lipińska. Pomimo różnicy wieku – Lipińska jest starsza od Englerta o sześć lat – oraz sceptycyzmu otoczenia, para postanowiła być razem. Pobrali się w 1968 roku, a cztery lata później powitali na świecie córkę Annę, a następnie syna Michała. Oboje poszli w ślady rodziców, wybierając artystyczne ścieżki kariery. Ich związek oparty jest na wzajemnym szacunku, zaufaniu i podziwie. Mimo upływu lat i licznych wyzwań, Marta Lipińska i Maciej Englert pozostają razem, udowadniając, że prawdziwa miłość potrafi przetrwać wszelkie przeciwności losu. Zobacz także: Będzie kontynuacja wielkiego hitu z Lipowską, Lipińską i Żakiem! Mamy pierwsze zdjęcia z planu Co wiesz o "Ranczu"? Rozwiąż nasz QUIZ! View Riddle on the source website
Karty zostały odsłonięte! To on zastąpi Jana Englerta na stanowisku dyrektora Teatru Narodowego
W świecie polskiej kultury nadeszła chwila, na którą wielu czekało z niecierpliwością. Teatr Narodowy, jedna z najważniejszych instytucji teatralnych w Polsce, doświadcza zmiany na stanowisku dyrektora artystycznego. Po niemal dwóch dekadach zarządzania przez Jana Englerta, nadszedł czas na prawdziwą rewolucję. Właśnie ogłoszono, kto przejmie stery po aktorze i reżyserze, a decyzja ta wzbudziła szerokie zainteresowanie i emocje wśród miłośników teatru i przedstawicieli branży.
Jan Englert, polski aktor i reżyser, zarządzał Teatrem Narodowym od 2003 roku. Pod jego przewodnictwem instytucja umocniła swoją pozycję jednego z najważniejszych ośrodków sztuki teatralnej w kraju, a wystawiane tam spektakle często były uznawane za pionierskie i pełne artystycznych wartości. Teraz, po 20 latach, Teatr Narodowy czeka prawdziwa rewolucja. Nowa era w Teatrze Narodowym: Kim jest nowy dyrektor? Z końcem roku 2024 wielu stawiało pytania: kto może sprostać wyzwaniu zarządzania tak prestiżową instytucją? Czy nowy dyrektor będzie kontynuować dzieło Englerta, czy też wprowadzi własne, odważne zmiany? Odpowiedzi na te pytania nie trzeba było długo szukać, gdyż na horyzoncie pojawiło się nowe nazwisko. Nowym dyrektorem Teatru Narodowego został Jan Klata. Fani teatru przeżywają mieszane emocje. Choć Klata jest postacią znaną i cenioną, jego droga na szczyt nie była oczywista. Jako mały chłopiec, Jan Klata napisał swoją pierwszą sztukę "Słoń Zielony" mając zaledwie 12 lat. Jego związek z teatrem trwał od młodzieńczych lat, rozwijając się podczas studiów na Wydziale Reżyserii w Warszawie i Krakowie. Milowym krokiem w jego karierze było zatrudnienie w teatrze im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, gdzie w 2003 roku wystawiono jego pierwszą profesjonalną sztukę – "Rewizor" Nikołaja Gogola. Nie wszystko jednak było proste w trakcie jego kariery. Klata był już dyrektorem teatru, prowadząc Narodowy Stary Teatr w Krakowie w latach 2013-2017. Czas ten obfitował w wyzwania, przed którymi staje każda osoba na tak prestiżowym stanowisku. Jak poradzi sobie teraz, gdy obejmie stery w Teatrze Narodowym w Warszawie? Odpowiedź na to pytanie przyniesie najbliższy sezon. Zobacz także: Katarzyna Skrzynecka promuje spektakl odważnym zdjęciem. Jej mąż nie wytrzymał, musiał interweniować Kontrowersje wokół Jana Englerta W tle tej zmiany pozostaje cień kontrowersji otaczających Jana Englerta. Znany reżyser i aktor zadecydował, by obsadzić własną żonę, Beatę Ścibakównę, oraz córkę, Helenę Englert, w swojej interpretacji "Hamleta" Williama Szekspira. Decyzja ta spotkała się z krytyką ze strony internautów, oskarżających go o nepotyzm. Chociaż Englert publicznie zignorował te oskarżenia, pozostał po nich niesmak. Jakie zmiany czekają Teatr Narodowy? Jan Englert zostawia za sobą wieloletnie osiągnięcia, ale też pytania, które czekają na odpowiedzi. Jak Jan Klata poradzi sobie z odziedziczonym bagażem i co przyniesie przyszłość dla Teatru Narodowego? Odpowiedzi na te pytania przyniosą kolejne miesiące. Bez wątpienia, wszyscy miłośnicy teatru z zapartym tchem oczekują tego, co przyniesie nowa era pod rządami Jana Klaty. Zobacz także: Jerzy Owsiak z pilnym apelem tuż przed finałem WOŚP. „Tego się spodziewaliście?”
„Przesmyk” to nowy polski thriller szpiegowski. Szykuje się serialowy hit?
„Przesmyk” to świeży polski serial, który już za moment pojawi się na platformie Max. Szpiegowski thriller poruszy m.in. temat wywiadu oraz wojny hybrydowej. W obsadzie nowej produkcji Jana P. Matuszyńskiego zobaczymy m.in. Lenę Górę, Leszka Lichotę, Andrzeja Konopkę oraz Bartłomieja Topę. Premiera już w piątek, 31 stycznia.
Nowy polski serial „Przesmyk” to szpiegowski thriller, który rozgrywa się wiosną 2021 roku. Debiutująca produkcja platformy Max przybliży widzom działalność współczesnego wywiadu w obliczu rodzącego się konfliktu. Seria kładzie nacisk na międzynarodowe prowokacje, napięcia między państwami oraz mechanizmy wojny hybrydowej. Na tle tych wydarzeń widzowie będą mogli też śledzić prywatne losy agentów, m.in. Ewy Oginiec. Bohaterka próbuje rozpocząć nowy rozdział w życiu po osobistej tragedii. Jednak po zniknięciu partnera jej plan mocno się komplikuje. O czym jest serial „Przesmyk”? Główną bohaterką serialu „Przesmyk” jest Ewa Oginiec. Pracująca w wywiadzie agentka jest świeżo po osobistej tragedii. Dlatego postanawia rzucić pracę i wreszcie rozpocząć zwyczajne życie. Jej plan staje się daleki od realizacji, gdy nagle znika partner Ewy. Skiner również pracuje jako agent i zostaje zdemaskowany przez rosyjską agenturę. Wkrótce przepada bez śladu. Kto gra w serialu „Przesmyk”? Główną rolę w serialu „Przesmyk” zagrała Lena Góra. To jedna z obecnie najbardziej interesujących polskich aktorek. Widzowie mogą kojarzyć 35-letnią gwiazdę z takich produkcji jak „Imago”, „Noc w przedszkolu” czy „Roving Woman”. W ostatnim czasie artystka zdobyła kilka ważnych wyróżnień, w tym nominację do Orłów w 2024 roku, a także Złote Lwy na festiwalu w Gdyni. Jej serialowego partnera zagrał Karol Pocheć. Polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny także jest dobrze znany widzom. Mogliśmy oglądać go w takich produkcjach jak „Wataha”, „Ojciec Mateusz”, „Na dobre i na złe” oraz „Komisarz Alex”. Jego postać Skinera również będzie kluczowa dla fabuły „Przesmyku”. Na planie tej parze towarzyszy plejada gwiazd: Leszek Lichota („Znachor”), Bartłomiej Topa („1670”), Andrzej Konopka („Znaki”), Tomasz Ziętek („Kamienie na szaniec”), Eliza Rycembel („Boże ciało”), Kamila Urzędowska („Chłopi”), Piotr Żurawski („Wataha”) czy też Jan Englert („Śleboda”). „Przesmyk” to nowy serial Jana P. Matuszyńskiego Za realizację „Przesmyku” odpowiada Jan P. Matuszyński. To twórca jednych z najgłośniejszych filmów ostatnich lat. Reżyser i scenarzysta znany jest z serialu „Król”, a także pełnometrażowych obrazów: „Ostatnia rodzina” i „Żeby nie było śladów”. Nowy polski serial to autorska produkcja platformy Max, zrealizowana przez zespół produkcji fabularnej TVN Warner Bros. Discovery. „Przesmyk” pojawi się na platformie Max już w piątek, 31 stycznia. Produkcja będzie obejmowała sześć odcinków, które będą wypuszczane w streamingu co tydzień. Poniżej możecie zobaczyć zwiastun serialu. Zobacz także: Lena Góra jest gwiazdą nowego serialu „Przesmyk”. W przeszłości uciekła z domu i jadła ze śmietnika View oEmbed on the source website
Jan Englert odchodzi z Teatru Narodowego po rodzinnym skandalu. Jest oświadczenie
Jan Englert to jeden z najsłynniejszych polskich aktorów, znany z takich filmów jak „Noce i dnie”, „Killer” czy „Sól ziemi czarne”, który od ponad dwóch dekad był dyrektorem artystycznym Teatru Narodowego. Właśnie się dowiedzieliśmy, że żegna się z tą funkcją. Artysta odchodzi w cieniu zarzutów w związku z obsadzeniem żony i córki w „Hamlecie”.
Po 22 latach pracy jako dyrektor artystyczny Jan Englert żegna się z Teatrem Narodowym. Na zakończenie swojej długiej kariery postanowił wystawić legendarny dramat „Hamlet” Williama Szekspira. Sprawa jednak wywołała burzę w środowisku artystycznym, która przeniosła się już do mediów. Poszło o obsadę sztuki, w której pojawiają się żona i córka Englerta. W związku z tym aktor został oskarżony o nepotyzm. Teatr Narodowy opublikował oświadczenie za pośrednictwem mediów społecznościowych, w których stanął w obronie żegnającego się ze swoją funkcją dyrektora i przypomniał o jego dorobku. Wszystko jednak wskazuje na to, że Englert nie uniknie już odejścia w cieniu skandalu. Jan Englert nie będzie dłużej dyrektorem Teatru Narodowego. Jego decyzja wywołała oburzenie Ostra krytyka spadła na Jana Englerta po felietonie Małgorzaty Maciejewskiej, która w tekście „Zmiana warty” zarzuciła obecnemu dyrektorowi Teatru Narodowego nadużycie władzy i nepotyzm. Warto przypomnieć, że w reżyserowanym przez siebie „Hamlecie” w roli Ofelii obsadził swoją córkę Helenę Englert, a w inną główną kreację powierzył żonie, Beacie Ścibakównej. Obie panie są spoza zespołu, co jeszcze bardziej podgrzało atmosferę oburzenia. Teatr Narodowy obroni Jana Englerta W związku z aferą na profilu Teatru Narodowego w mediach społecznościowych pojawiło się obszerne oświadczenie dyrektora instytucji, Krzysztofa Torończyka. Potwierdzono, że Jan Englert żegna się ze swoją funkcją, a „Hamlet” będzie pożegnalnym dramatem reżysera. Przekazano, że aktor decyzję o odejściu podjął już w sierpniu ubiegłego roku. Podkreślono też, że to „suwerenna i niewymuszona” decyzja. W dalszej części Torończyk przypomniał, że w przeszłości dochodziło już do podobnych sytuacji i wówczas nie wywoływały one żadnych kontrowersji. Podał przykład pożegnania Jerzego Grzegorzewskiego. Zaznaczył, że mówienie o nepotyzmie jest niewłaściwe w tym przypadku. Wiadomo już, że Jan Englert nie weźmie udziału w konkursie na dyrektora artystycznego Teatru Narodowego. Kandydatami mają być natomiast Jan Klata, Joanna Nawrocka, Michał Kotański oraz Paweł Płoski. Kariera Jana Englerta Jan Englert, urodzony 11 maja 1943 roku w Warszawie, to wybitny polski aktor teatralny i filmowy, reżyser oraz pedagog. Jego dorobek artystyczny obejmuje ponad 150 ról teatralnych, ponad 100 ról filmowych oraz ponad 200 ról telewizyjnych. Od 2003 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego Teatru Narodowego w Warszawie. Englert zadebiutował na scenie w 1964 roku w Teatrze Polskim w Warszawie. W kolejnych latach związany był z Teatrem Współczesnym, gdzie wystąpił w takich spektaklach jak "Matka" Witkacego czy "Macbett" Ionesco. Po powrocie do Teatru Polskiego zagrał m.in. Konrada w "Wyzwoleniu" Wyspiańskiego oraz Pana Młodego w "Weselu". Od 1997 roku jest członkiem zespołu Teatru Narodowego, gdzie wcielił się w role takie jak Król Lear w dramacie Szekspira czy Gajew w "Wiśniowym sadzie" Czechowa. Na dużym ekranie zadebiutował w wieku 14 lat rolą łącznika Zefirka w filmie Andrzeja Wajdy "Kanał" (1957). W późniejszych latach zagrał m.in. w "Soli ziemi czarnej" i "Perle w koronie" Kazimierza Kutza, "Akcji pod Arsenałem" Jana Łomnickiego oraz "Magnacie" Filipa Bajona. Popularność przyniosły mu również role w serialach telewizyjnych, takich jak "Polskie drogi", "Noce i dnie" czy "Dom". Jako reżyser Englert zrealizował ponad 30 spektakli teatralnych oraz 35 przedstawień Teatru Telewizji. Był wykładowcą w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, gdzie pełnił funkcje dziekana Wydziału Aktorskiego oraz rektora. Jego wkład w rozwój polskiego teatru i filmu został uhonorowany licznymi nagrodami i odznaczeniami. Zobacz także: Jerzy Owsiak z pilnym apelem tuż przed finałem WOŚP. „Tego się spodziewaliście?”
Jan Englert ma groźnego tętniaka! Szokujące słowa aktora: "modlić się o szybką i zdrową śmierć"
Wybitny polski aktor, Jan Englert, w biograficznej książce zdobył się na szczere wyznanie. Niedawno wykryto u niego tętniaka. Gwiazdor w poruszających słowach powiedział o śmierci.
78-letni Jan Englert zagrał w dziesiątkach znanych produkcji. Słynny aktor teatralny i filmowy zaskarbił sobie sympatię widzów, a niebawem w księgarniach pojawi się książka Kamili Dreckiej "Bez oklasków" - wywiad rzeka z aktorem. To właśnie w szczerej rozmowie z autorką, Jan Englert przyznał się do swoich problemów zdrowotnych. Aktor poruszył temat śmierci i wyznał, że wykryto u niego tętniaka. View Ediplayer on the source website Jan Englert ma tętniaka Choć w książce "Bez oklasków" Jan Englert poruszył przede wszystkim sprawy związane z jego życiem zawodowym, aktor pozwolił sobie również na odrobinę prywatny. Pod koniec wywiadu z Kamilą Drelicką aktor odpowiedział na pytania dotyczące jego zdrowia. Właśnie wtedy wyznał, że wykryto u niego tętniaka w aorcie szyjnej. Jednak, mimo tragicznej diagnozy, Jana Englerta nie opuszcza poczucie humoru. Okres gwarancyjny minął, jeszcze jestem trochę na rękojmi. Generalnie rzecz biorąc: lakier i blacha w porządku, ale co z układem wydechowym? Czy skrzynią biegów? A tak na poważnie: niedawno wykryto u mnie, jak się okazało, wieloletnie znalezisko, tętniaka w aorcie szyjnej. Poinformowano mnie, że w moim wieku już się go nie rusza. (...) Tylko trzeba co jakiś czas sprawdzać, czy przypadkiem nie puchnie. No i tyle - wyznał. 78-letni aktor i dyrektor artystyczny Teatru Narodowego zdecydowanie nie ma zamiaru się załamywać. Jan Englert w zaskakujący sposób poruszył również temat śmierci. Żartobliwie przyznał, że jest zadowolony z takiego obrotu spraw. Okazuje się, że ten problem zdrowotny wcale nie spędza snu z powiek dyrektorowi artystycznemu Teatru Narodowego. "A mnie się to podoba, bo jakbym nagle odłożył łyżkę, to na amen. Jeśli to wygląda na żart, śpieszę ze sprostowaniem: zupełnie nie żartuję! Naprawdę uważam, że najlepsze, co mogę zrobić dla siebie w swoim wieku, to modlić się o szybką i zdrową śmierć. Umrzeć zdrowym. To byłoby fantastyczne. Wiem, że to jest straszne dla bliskich, którzy zostają, ale dla klienta - idealne. No co, męczyć się jak roślina, walczyć o życie za wszelką cenę? - stwierdził. Zobacz także: Nie żyje aktor Ryszard Filipski. Był gwiazdą "Hubala" i "Kryminalnych" 78-letni Jan Englert wciąż pozostaje aktywny zawodowo. Gwiazdor, który na wielkim ekranie zadebiutował w latach 50., rolą Zefira w filmie "Kanał" Andrzeja Wajdy, to jeden z najwybitniejszych aktorów polskiego kina, który od 18 lat pełni rolę dyrektora artystycznego Teatru Narodowego w Warszawie, a także jest wykładowcą na warszawskiej Akademii Teatralnej. Jana Englerta zobaczymy również w filmie, o którym w ostatnim czasie jest bardzo głośno - "Dziewczynach z Dubaju". Książka "Bez oklasków" trafi do księgarni już 10 listopada. Jej autorka, Kamila Derlicka jako pierwsza nakłoniła słynnego aktora do tak szczerej rozmowy. Jan Englert mówi o sobie, że jest złożony z wielu Englertów. Jest romantyczny i analityczny, niegodziwy i szlachetny, bezwzględny i empatyczny, a jednocześnie pozbawiony – wydawałoby się niezbędnego w wypadku aktorstwa – szaleństwa - czytamy w opisie "Bez oklasków".
Dziś George Clooney obchodzi dziś 60. urodziny! Nie tylko on z wiekiem przystojnieje! Ci aktorzy są jak wino
George Clooney obchodzi 60 urodziny. Po aktorze ani trochę nie widać upływającego czasu, a siwe włosy czy zmarszczki tylko dodają mu uroku. Sprawdziliśmy, jakie jeszcze gwiazdy ładnie się starzeją.
George Clooney obchodzi dziś 60. urodziny! Gwiazdor po raz pierwszy na małym ekranie pojawił się w wieku 21 lat. Zaczynał od ról epizodycznych, ale nie w sposób było przegapić jego niezwykły talent. Bardzo ważna w jego karierze okazała się być także jego uroda, która determinowała role w romantycznych filmach. George szybko zyskał sławę i przychylność damskiej części swojej publiczności. Także prywatnie nie mógł narzekać na brak powodzenia, jego romanse z najpiękniejszymi aktorkami i modelkami Hollywood były za każdym razem komentowane szeroko w mediach. Swoją urodę George zawdzięcza swojej mamie Nine Bruce, która w młodości wygrała konkurs piękności. Ojciec Clooneya, dziennikarz i prezenter telewizyjny także był bardzo przystojny. Nie ulega więc wątpliwości, że przystojne starzenie się jest zależne od genów. Sprawdziliśmy, którzy aktorzy oprócz Georga także mają młodość zapisaną w genach. Zobacz także: Anna Lewandowska wyprawi córkom skromne urodziny! O jakie prezenty poprosiła gości? Jest tylko jeden warunek! Elegancja w każdym wieku? Osiągniesz ją, mając do sklepu Vistula kod rabatowy, a przy okazji otrzymasz zniżkę na zakupy. Ci przystojniacy są jak wino! Nie tylko George Clooney jest przystojny George Clooney od początku swojej kariery, która nabrała rozpędu w latach 90. przy okazji produkcji "Ostry dyżur" otrzymał już łatkę przystojnego aktora. Upływający czas tylko dodawał mu szyku i zadziorności. Mimo że George długo szukał swojej miłości, w końcu ją znalazł u boku pięknej libańskiej prawniczki Amal Clooney, z którą ożenił się w 2014 roku. W 2017 roku na świat przyszły ich dzieci, bliźniacy Alexander i Ella. Może więc późne tacierzyństwo jest drogą do zachowania wiecznej młodości? Aż trudno uwierzyć, że tyle samo lat, co George Clooney, ma Colin Firth. Aktor, który rolami w największych romantycznych tytułach m.in.: "Dziennik Bridget Jones", "Mamma mia" czy "To właśnie miłość" zdobył miliony fanek na całym świecie. Wciąż zachował urodę pociągającego pana Darcy. Wśród polskich aktorów z pewnością wspaniale starzeje się Rafał Królikowski, któremu podobnie jak Georgowi Clooneyowi zmarszczki czy siwe włosy dodają seksapilu. Rafał ma już 54 lata. Jan Englert w tym roku skończy 78 lat. Aktor zagrał w swoim życiu zawodowym u boku największych gwiazd polskiej sceny filmowej i teatralnej a przez te wszystkie lata mógł liczyć na grono wzdychających do niego fanek. Jan Englert wciąż realizuje się zawodowo. Jest mężem pięknej Beaty Ścibakówny, z którą ma 21-letnią córkę Helenę.
Ruszają zdjęcia do "Dziewczyn z Dubaju"! Doda zdradziła obsadę. Są duże nazwiska!
To będzie najbardziej wyczekiwana premiera przyszłego roku! Już 22 stycznia 2021 roku do kin trafi kontrowersyjny film pt. "Dziewczyny z Dubaju" w reżyserii Marii Sadowskiej. Producentka, Doda, zdradziła właśnie obsadę filmu. Nie brakuje dużych nazwisk! Zobaczcie, kto zagra w filmie o głośnym seksskandalu, tzw. "aferze dubajskiej"! Zobacz także: Doda podkręca atmosferę wokół "Dziewczyn z Dubaju". "Liczę na pozwy!" Obsada filmu "Dziewczyny z Dubaju" - kto zagra? Już wiadomo kto zagra w głośnym filmie Dody, Emila Stępnia i Marii Sadowskiej. Już 16 czerwca 2020 roku ruszają zdjęcia, a Doda zdradziła nazwiska aktorów, którzy wcielą się w role głównych bohaterów. W gwiazdorskiej obsadzie filmu znajdą się takie nazwiska jak: Katarzyna Figura, Jan Englert i Beata Ścibak-Englert, Paulina Gałązka, Katarzyna Sawczuk, Olga Kalicka, Anna Karczmarczyk i Józef Pawłowski. Oparte na prawdziwych wydarzeniach „Dziewczyny z Dubaju” zdemaskują hipokryzję polskiego show biznesu i ujawnią całą prawdę na temat tzw. „afery dubajskiej”, w którą zamieszane były zarówno celebrytki i modelki, jak również wiele znanych postaci ze świata polityki, biznesu, czy sportu. - czytamy w opisie Zdjęcia do filmu będą kręcone zarówno w luksusowych miejscach w Polsce, jak i zagranicznych prestiżowych lokacjach m.in. w Cannes, Nicei, Courchevel i Dubaju. Za scenariusz do filmu odpowiada Mitja Okorn. O czym będzie film "Dziewczyny z Dubaju"? Emi to młoda ambitna dziewczyna, która od lat marzy o wielkim świecie. Gdy tylko nadarza się okazja, bez wahania wskakuje w jego tryby, stając się ekskluzywną damą do towarzystwa. Wkrótce to ona na zaproszenie arabskich szejków zaczyna werbować polskie miss, celebrytki, gwiazdy ekranu i modelki. Jednak ten niedostępny, opływający w luksusy świat już niedługo pokaże swoją mroczną stronę… - czytamy w oficjalnej zapowiedzi. Po raz pierwszy w swojej filmowej karierze podejmuję temat bohatera, a raczej bohaterki, która nie jest w jednoznaczny sposób pozytywna. Jest to dla mnie bardzo ciekawa i nowa droga, zupełnie nowe doświadczenie. �Wszyscy jednak kochamy filmy o gangsterach i fascynujemy się mrocznymi bohaterami, mimo że wiemy, że są to ludzie o wątpliwej moralności. Robimy więc kino gangsterskie tylko, że z dziewczynami lekkich obyczajów w roli głównej. Ciemna strona ludzkiej natury, to do czego być może każdy z nas jest zdolny bądź nie jest, to temat, który zawsze fascynował i widzów, �i filmowców. Takie pytanie chciałabym, żeby widz zadał sobie po wyjściu z kin - mówi Maria Sadowska Reżyserka zwraca również uwagę na fakt, że film podniesie bardzo trudny temat dotyczący handlu ludźmi. A jak do nowego zadania podchodzi Doda? Producentka zwraca uwagę nie tylko na modelki, którym spodobał się taki sposób na zarobek ale również na klientów z Polski, którzy na co dzień dbają o swój idealny wizerunek mężów i ojców. Moją misją jest robienie filmów z morałem. Zadaniem „Dubajek” jest, by młode dziewczyny poczuły dumę i satysfakcję ze swoich ambicji, ciężkiej pracy i niechodzenia na skróty. Aby sztuczny blichtr niektórych celebrytek nie był wzorem do naśladowania i powodem do zazdrości. W tej historii za każdą kupioną firmową torebką kryje się sprzedaż moralności i siebie. Nie zapomniałam jednak o drugiej stronie medalu. Film pokaże również hipokryzję klientów z Polski, którzy do dnia dzisiejszego cieszą się z nienagannego medialnego wizerunku mężów i ojców. Ups. - zapowiada Doda Będzie się działo! Zobacz także: Maria Sadowska zdradza, kim są tytułowe "Dziewczyny z Dubaju": "Obnoszą się luksusem i sukcesem" Doda zdradziła główną obsadę "Dziewczyn z Dubaju. Zdjęcia ruszają 16 czerwca 2020 roku. Film trafi do kin już 22 stycznia 2021 roku. Oto gwiazdorska obsada: Jan Englert i Beata Ścibakówna. Katarzyna Figura i Katarzyna Sawczuk zagrają w filmie "Dziewczyny z Dubaju". Anna Karczmarczyk i Józef Pawłowski zagrają w filmie "Dziewczyny z Dubaju". Paulina Gałązka i Olga Kalicka zagrają w filmie "Dziewczyny z Dubaju".
To był czas Beaty Ścibakówny: seriale, nowe wyzwania, plany córki... Wszysko zatrzymał wirus
W życiu Beaty Ścibakówny wielkie zmiany: jej jedyna córka Helena wyjechała do Nowego Jorku. Jak gwiazda radzi sobie z tęsknotą? Ostatnio w życiu Beaty Ścibakówny zaszło sporo zmian. Dołączyła do obsady dwóch seriali Polsatu: „Zawsze warto” i „W rytmie serca”. Aktorce ta praca daje wielką satysfakcję. Jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się w tym samym czasie grać w serialach tak odmiennych postaci – mówi o swoich nowych rolach. W drugim sezonie „Zawsze warto” jest Sofią, zdecydowaną bizneswoman, która wraz z Kamilem (Jakubem Wesołowskim) nieźle namiesza w życiu Ady (Julii Wieniawy). W szóstym sezonie „W rytmie serca” gra natomiast wycofaną kobietę, która toczy wewnętrzną walkę. Zobacz także: Jak uważnie oglądasz drugi sezon "Zawsze warto"? Rozwiąż nasz QUIZ! Plany Ścibakówny przerwał koronawirus To jednak nie wszystkie wyzwania zawodowe Ścibakówny. Właśnie miała się zmierzyć z całkiem nowym. Aktorka, która na co dzień gra w Teatrze Narodowym w Warszawie, zajęła się w Och-Teatrze produkcją spektaklu „Oszuści”, który reżyseruje jej mąż Jan Englert. – Wszystko jest dopięte na ostatni guzik, plakaty rozwieszone, bilety sprzedane na kilka pierwszych przedstawień. Jednak z powodu epidemii korona wirusa teatry zostały zamknięte. To dla aktorów i pracowników teatru wielki cios. Premiera jest przesunięta, ale cały czas robimy próby – opowiadała jakiś czas temu gwiazda. Plany Heleny Englert w Nowym Jorku Ścibakówna przyznaje, że ostatnie miesiące były dla niej wyjątkowe, nie tylko z powodu ogromnego zaangażowania w pracę. – Nowe plany zawodowe zaczęłam realizować akurat wtedy, gdy moja córka Helena wyjechała na wymarzone studia do Nowego Jorku – mówi. Wcześniej spędzała z 19-letnią Heleną Englert dużo czasu. Ścibakówna nie kryje, że przyjaźni się z córką i że odczuwała jej nieobecność. Rozmowy przez internet, nawet jeśli odbywają się często i trwają półtorej godziny, nie zastępują przecież bezpośredniego kontaktu. Helena Englert na kwarantannie w domu Teraz jednak największym powodem do radości jest wizyta Heleny, która w Polsce spędza przerwę międzysemestralną, właśnie przechodzi w domu kwarantannę. Ostatnie miesiące także w jej przypadku były wypełnione intensywną pracą. Wydział artystyczny Uniwersytetu Nowojorskiego – Tisch School of the Arts – należy do najlepszych na świecie. Studiowali na nim m.in. Woody Allen, Alec Baldwin, Angelina Jolie. Choć za rok akademicki płaci się pokaźne czesne, chętnych nie brakuje. W wywiadzie dla „Dzień dobry TVN” Jan Englert, tata Heleny, tłumaczył, dlaczego córka postanowiła uczyć się za granicą: „Tutaj nakłuwano jej ambicję, że wszystko zawdzięcza rodzicom”. I nie tylko im. Helena ma bowiem rodzinę pełną gwiazd. Jej stryjem jest Maciej Englert, dyrektor Teatru Współczesnego w Warszawie, ciocią aktorka Marta Lipińska, matką chrzestną Anna Dymna. Jednak Englertówna potrafi sama udowodnić, że ma talent. Przed kamerą wystąpiła już jako dwulatka, 11 lat później zagrała, u boku mamy, pierwszą rolę w „Układzie zamkniętym”. Potem występowała w serialach, m.in. w „Znakach” i „Barwach szczęścia”. Czy teraz spróbuje robić karierę w Stanach Zjednoczonych? Niedawno w „DD TVN” dała do zrozumienia, że niewykluczone. Jeśli los się do niej uśmiechnie, będzie chciała układać sobie życie w USA. Powiedziała też, że przed wyjazdem dostała od rodziców przesłanie: pamiętaj, kim jesteś i skąd pochodzisz. „Będąc pierwszy raz przez tak długi czas bez rodziców, w tak ogromnym, chaotycznym mieście jak Nowy Jork, zaczynam powoli rozumieć, co te słowa znaczą”, tłumaczyła Helena. Jako studentka pierwszego roku nie może pracować w Stanach, musi poświęcić czas wyłącznie na naukę, ale w Polsce, w wakacje, już będzie mogła grać. Ciekawe, w jakich produkcjach ją zobaczymy. Ścibakówna poznała Jana Englerta podczas studiów. Od 25 lat tworzą szczęśliwe małżeństwo. Beata Ścibakówna.
"Nie chciała mnie słuchać"! Jan Englert podsumował pracę z córką przy "Diagnozie"
Helena Englert to utalentowana córka aktorskiej pary: Jana Englerta oraz Beaty Ścibakówny. Dziewczyna poszła w ślady rodziców i już teraz świetnie radzi sobie na planie zdjęciowym. Do tej pory mogliśmy ją zobaczyć między innymi w serialu "Barwy szczęścia", gdzie zagrała zbuntowaną Angelę. Później przyszedł czas na "Diagnozę", gdzie wcieliła się w postać Patrycji Krynickiej, córki Oliwiera (w tej roli sam Jan Englert!). To nie była dla niej łatwa praca. Helena Englert musiała wciąż mierzyć się z plotkami, według których to tata załatwił jej rolę w serialu TVN. Zobacz także: Córka Beaty Ścibakówny i Englerta - Helena w ciągu roku zagrała w czterech serialach. Teraz wchodzi na plan piątej produkcji! Znamy szczegóły Do tej pory w mediach pojawiały się informacje, że na planie "Diagnozy" dochodzi do ostrych spięć pomiędzy aktorem a jego młodą córką. Jak tę współpracę wspomina Jan Englert? – Nawet nie przegadywaliśmy tekstu, bo nie chciała mnie słuchać. Nie mam jej tego za złe. Moja córka jest ambitna i nawet jej do głowy nie przychodzi, że mogę ją reżyserować czy pouczać. Rozumiem to i cenię – zapewnia Jan Englert w rozmowie z "Faktem". Co ciekawe, inni aktorzy chętnie słuchali wskazówek starszego kolegi i bardzo często wdrażali je w życie. Czy Helena Englert dobrze robi, ignorując porady taty, który jest cenioną osobistością w świecie filmu i teatru? Czas pokaże... POLECAMY: Córka Englerta przyszła do ojca po poradę w sprawie scen łóżkowych. Takiej odpowiedzi się nie spodziewała! Helena Englert to córka znanej aktorskiej pary Wróżycie jej wielką karierę?
Jan Englert w "Diagnozie"! Mamy pierwsze zdjęcia. Kogo zagra? ZOBACZ!
Rozdano „Oscary biznesu". Kto pojawił się na gali? Kulczykowie, Janachowska, Kalczyńska... FOTO
Córka Scorupco, syn Opanii, dzieci Ciechowskiego... Jak wyglądają i co robią dzieci gwiazd?
Niektóre z nich działają w show-biznesie! Które?
Córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny w "Barwach Szczęścia"! Co na to jej tata? Helena ma dopiero 16 lat!
Kariera aktorska 16-letniej Heleny Englert się rozkręca. Córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny wyraźnie idzie w ślady znanych rodziców. Helena Englert zagra w serialu "Barwy Szczęścia". To nie będzie jej debiut, bo dziewczyna zagrała już w "Układzie zamkniętym", gdzie spotkała się na planie ze swoją mamą. Jan Englert mówi, że jego córka nie dostaje ról przez koneksje, jemu się zdaje, że po prostu ma talent. Jak zatem młoda Englert dostała rolę w "Barwach szczęścia"? P { margin-bottom: 0.21cm; Wypatrzył ją agent. Ja się dowiedziałem po pierwszym dniu zdjęciowym, że ona gra w serialu. Uważam, że chyba jest zdolna. To nie są żadne koneksje, jako wieloletni rektor Warszawskiej Szkoły Teatralnej wiem, że dzieci aktorskie mają o wiele trudniej - skomentował w Pytaniu na śniadanie próby swojej córki jako aktorki Jan Englert. Jan Englert właśnie będzie obchodził 60-lecie pracy artystycznej. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych aktorów w Polsce. Zobaczymy jak poradzi sobie jego najmłodsza córka Helena Englert. Zobacz także: Do obsady "Barw szczęścia" dołączają dwie wielkie gwiazdy! Obie związane z... Tańcem z gwiazdami! Kto to taki? Helena Englert to bardzo ładna dziewczyna. Interesuje się też modą. Helena Englert jest najmłodsza córką Jana Englerta i jedyną Beaty Ścibakówny. Englert ma jeszcze troje dzieci z poprzedniego związku.
Małgorzata Kożuchowska też dostała medal! Ale nie mogła go odebrać. Dlaczego?
Małgorzata Kożuchowska dostała medal Gloria Artis od Ministerstwa Kultury. Aktorka została wyróżniona wraz z innymi aktorami Teatru Narodowego w Warszawie za wybitne zasługi na rzecz kultury ( w tym roku obchodzimy jubileusz 250-lecia teatru publicznego w Polsce). Złoty medal otrzymał Jan Frycz. Małgorzata Kożuchowska i Dominika Kluźniak - medale brązowe! Jednak Małgorzaty Kożuchowskiej zabrakło na uroczystości. Z jakiego powodu? Ruszyły własnie zdjęcia do nowego serialu "Druga szansa" z Kożuchowską w roli głównej. Aktorka gra w serialu menedżerkę gwiazd, jedną z jej klientek będzie bohaterka grana przez Magdalenę Boczarską. Kożuchowska pochwaliła się na Facebooku zdjęciem z Magdą z poniedziałkowej sesji do serialu. Nasze wspólne plany nabierają rumieńców...Magdalena Boczarska - moja gwiazda!!! Posted by Małgorzata Kożuchowska on 28 październik 2015 Dzisiaj kręcono m.in. sceny z Karoliną Korwin-Piotrowską. Medal w imieniu aktorki odebrał dyrektor Teatru Narodowego Jan Englert. Wcześniej taki medal otrzymał m.in. Andrzej Chyra, który przeszedł na galę ze swoim malutkim synkiem i partnerką. Zobacz: Edyta Górniak uhonorowana medalem Ministerstwa Kultury! Dominik Kluźniak z mężem na uroczystości rozdania medali Gloria Artis w Ministerstwie Kultury: Jan Frycz po odebraniu złotego medalu Gloria Artis za zasługi na rzecz kultury: Jan Englert przyjechał odbierać medal za Małgorzatę Kożuchowską:
Gwiazdy na premierze nowego serialu „Skazane” ZDJĘCIA
Cichopek dostała nową rolę w filmie. Englert nie zostawia na Kasi suchej nitki
Katarzyna Cichopek, pomimo ogromnej popularności w mediach, ciągle musi stawić czoła ostrej krytyce. Niedawno gwiazda zdecydowała się na nową fryzurę, którą nie wszyscy akceptują. Dostało się jej m.in. od Doroty Wróblewskiej, która nie miała litości dla aktorki. Przypomnijmy: Wróblewska nie akceptuje nowej fryzury Cichopek. Sprzedała jej złotą radę Wczoraj "Fakt" podał informację o sukcesie Kasi. Aktorka, po 14 latach, dostała swoją pierwszą rolę w filmie. Cichopek u boku Krzysztof Ibisza pojawi się w drugiej części komedii "Wkręceni". Dla Katarzyny to ogromna szansa, żeby udowodnić widzom, że ma talent. Niestety, nie wszyscy są o tym przekonani. Jan Englert w rozmowie z tabloidem stwierdził, że gwiazda da sobie radę w filmie, bo tam wszystkim kierują reżyserzy. W teatrze nie widzi dla niej miejsca: W filmie to reżyser i operator decydują o wszystkim. Kasia Cichopek zrobi to, co jej powiedzą i będzie dobrze. Na szczęście aktorzy naturszczycy nie grają jeszcze w teatrze, bo w teatrze trzeba coś umieć. Tam aktor jest podmiotem, a w filmie przedmiotem. - mówi wybitny aktor Zgadzacie się z Englertem? Mamy nadzieję, że Katarzyna sprawdzi się znakomicie. Zobacz: Cichopek pierwszy raz tak szczerze o kryzysie w związku z Hakielem Kasia Cichopek w programie Agaty Młynarskiej:
Englert skomentował plotki o ciąży Kożuchowskiej. Rozwiał wszelkie wątpliwości
Dyrektor teatru o sytuacji swojej aktorki
Ciąża Małgorzaty Kożuchowskiej to w polskim show-biznesie nie lada wydarzenie. Sama zainteresowana konsekwentnie milczy na ten temat i odmawia udzielania jakichkolwiek komentarzy, ale do mediów przedostaje się coraz więcej informacji. Przypomnijmy: Znajomi zdradzili termin porodu Kożuchowskiej Doniesienia prasy potwierdzają natomiast kolejni to znajomi i współpracownicy Kożuchowskiej. W rozmowie z "Fleszem" Jan Englert, dyrektor teatru, w którym gra aktorka, przyznaje, że Małgorzata dostarczyła mu zaświadczenie lekarskie. Zwalnia ono ją od podróżowania samolotem, przez co Kożuchowskiej zabraknie na amerykańskim tournee sztuki "Kotka na gorącym blaszanym dachu". W tej roli widzowie zobaczą Edytę Olszówkę. Pani Kożuchowska dostarczyła dokument od lekarza zwalniający ją z latania samolotem. W sztuce podczas wyjazdu do Ameryki zastąpi ją prawdopodobnie Edyta Olszówka - potwierdza w rozmowie z "Fleszem" Jan Englert. Nieco więcej entuzjazmu wykazuje Tomasz Karolak, który partneruje Małgorzacie w hitowym serialu "Rodzinka.pl". Uważam, że to wielkie szczęście, że Gośka jest w ciąży! Będzie znakomitą mama, bardzo wyrozumiałą - wyznaj podekscytowany w rozmowie z magazynem. Myślicie, że Kożuchowska zdecyduje się w końcu na skomentowanie tych doniesień? Zobacz: Ciężarna Kożuchowska idzie na urlop? Jest oficjalny komentarz Ciężarna Małgorzata Kożuchowska na planie serialu:
Szapołowska i Englert spotkają się w sądzie!
Gwiazda idzie na wojnę ze swoim byłym pracodawcą
Kilka miesięcy temu zrobiło się głośno o Grażynie Szapołowskiej, która zamiast na spektaklu, w którym grała jedną z ról, pojawiła się na nagraniu „Bitwy na głosy”. Po tym incydencie Jan Englert zwolnił aktorkę z teatru. Szapołowska tłumaczyła się wtedy, że dyrektor teatru został poinformowany o „konflikcie terminów z ponad miesięcznym wyprzedzeniem”. Aktorka nie rozumiała, czemu Englert nie wyznaczył zastępstwa, bądź nie odwołał spektaklu. Gwiazda w swoim oświadczeniu oznajmiła wówczas, że skieruje sprawę do sądu… Okazuje się, że Grażyna Szapołowska dopięła swego i już wkrótce spotka się z Englertem na pierwszej rozprawie! Jak informuje „Super Express” artystka żąda ponownego przyjęcia jej do teatru. - Dopóki sąd nie wyda wyroku, nie chcę tego komentować- powiedziała w rozmowie z tabloidem. Czy Szapołowska wygra z Englertem?
10 kwietnia mógł lecieć do Smoleńska. Kancelaria Prezydenta zapraszała go dwa razy. Odmówił. Czy dziś czuje się wybrańcem losu, na ile życiem rządzi przypadek i co w nim naprawdę ważne? Dlaczego lepiej być szanowanym niż kochanym?
– Kończy się rok 2010, dla Pana mógł się nie skończyć sylwestrem... Jeszcze pamięta Pan o tym, że mógł być w feralnym samolocie do Smoleńska? Jan Englert: Nie chcę o tym mówić w ten sposób, bo byłoby to nieskromne. Wtedy nawet przez chwilę nie myślałem, że ktoś, coś mi podarował. Dlatego, że od razu odmówiłem tego wyjazdu, choć dwukrotnie mi go oferowała Kancelaria Prezydenta. – Czy wcześniej coś dobrego albo złego ominęło Pana przez przypadek? Jan Englert: Zdarzyło mi się kiedyś samochodem coś niezwykłego. Zobaczyłem wysuwający się zza zakrętu koński łeb i odruchowo nie skręciłem, zjechałem na przeciwległe pobocze, a jadąca tamtym pasem ciężarówka wojskowa przytarła mi tylko samochód. Gdybym skręcił, to by była czołówka, ale anioł stróż mi powiedział: „Nie skręcaj!”. Wtedy rzeczywiście miałem ochotę uklęknąć w pobliskich kartoflach i podziękować aniołowi stróżowi. Ale ja, jako fatalista... – Czyli racjonalista? Jan Englert: Nie, uważam, że wszystko jest zapisane, choć nie do końca. Jakiś wybór mamy, te Parki nie trzymają jednej nitki, tylko kilkanaście, i mówią: „Tej nie bierz, tej nie bierz”, a ja biorę tę akurat… Ale w gruncie rzeczy nie mam takich lęków: nie wchodź tam, bo się zabijesz, albo: nie wsiadaj do samolotu... Bo jest los. – Czy los to nie jest sposób na zdjęcie z siebie odpowiedzialności? Jan Englert: Oczywiście, a po co bym to mówił? – Pan mi wygląda na człowieka, który lubi odpowiedzialność. To po co ją Pan zdejmuje z siebie? Jan Englert: Odpowiedzialność za zbiorowość a odpowiedzialność indywidualna to są dwie kompletnie różne rzeczy. – Za losy zbiorowości jest Pan gotów wziąć odpowiedzialność? Jan Englert: Tak, ale z próżności. Próżność w tym wypadku polega na tym, że gruczoły wolicjonalne są wtedy zaspokojone. – Jakie? Jan Englert: Wolicjonalne. – Nie spotkałem się z tym określeniem. Jan Englert: Ambicjonalne źle brzmi, wolicjonalne – lepiej. A poza tym jak już mam bardzo źle o sobie mówić, albo szczerze, to bym powiedział: zawsze wolałem być nielubiany za to, że mi się wiedzie, niż kochany za to, że mi się nie wiedzie, wolałem być szanowany niż kochany. – Próbował Pan tego drugiego: „kochany za to, że się nie wiedzie”? Jan Englert: Tak, miałem taki okres w życiu, w którym byłem lubiany, bo mi się nie wiodło, ale nie podobało mi się to. – Kobiety wtedy są wzruszone, otaczają opieką, mężczyźni protekcjonalnie stawiają wódkę... Jan Englert: Mam odwrotne doświadczenia. Kobiety otaczają opieką upadłe anioły, lubią „ich” podnosić, wstawić w „niego” rusztowanie – to jest taki rodzaj żeńskiego pigmalionizmu. Ale nie przepadają za permanentnie leżącymi nieudacznikami. – A co z odpowiedzialnością osobistą? Pan ją z siebie zdejmuje, bo jest los, bo wszystko zapisane? Jan Englert: Los to jest tylko klapa bezpieczeństwa na wypadek jakichś fatalizmów. – Czyli zdradzam, bo „los tak chciał”? Jan Englert: Nie, to jest na wypadek „zdradzają mnie, bo los tak chciał”. Ja nie szukam alibi dla własnych grzechów. A innych staram się zrozumieć. Nauczyłem się, będąc przez tyle lat rektorem, dyrektorem, żeby obiektywizować wszystko, co się dzieje. Umiem wejść w wypadku konfliktów w ciało, czy w psychikę przeciwnika, zrozumieć, co nim kieruje. – To się nazywa empatia. Jan Englert: W skrócie, ale to nie tylko to. Złośliwi nazywają to konformizmem, myląc go z kompromisem. Otóż konformistą nie jestem, natomiast kompromis uznaję jako rzecz konieczną. – Empatia musi utrudniać Panu bycie samcem alfa. Jan Englert: Ale ja nie jestem samcem alfa! Wprost przeciwnie, zawsze byłem „lepiony” przez kobiety. Gdyby nie kobiety, to prawdopodobnie miałbym kawalerkę 16-metrową z telewizorem, łóżkiem i ubikacją. Nie mam żadnych materialnych potrzeb, pod tym względem zupełnie nie jestem samcem alfa. Ani samochody mnie nie rajcowały, ani pieniądze. – Samiec alfa, jak siedzi przy wieloosobowym stole, to chciałby, żeby wszyscy patrzyli na niego. A Pan? Jan Englert: Nie muszą patrzeć, ale lubię, jak mnie słuchają. – Bo ma Pan coś mądrego do powiedzenia? Jan Englert: Nie, uprawiam zawód pedagoga od 30 lat, to jest skaza zawodowa, że człowiek wygłasza orędzie i chce być słuchanym. A jako że zawodowo wiem, jak mówić głupie rzeczy interesująco, i że forma bywa ważniejsza od treści, to od czasu do czasu lubię sprawdzić, czy rzeczywiście tak jest. – Posuwa się Pan do skrajnych głupot wypowiadanych w wyrazistej formie? Jan Englert: Z wiekiem coraz mniej. Dawniej bardzo lubiłem gadać idiotyzmy i sprawdzać, na ile one „wchodzą” w ludzi jak w ciasto, ale starzenie się między innymi polega na tym... – O właśnie! Na czym polega? Jan Englert: Na tym, że człowiek traci pewność siebie. Że nie jest już tak pewny porządku świata, który go otacza, swoich przekonań, racji, że na tym rykowisku pojawia się już coraz więcej jeleni z rogami, do potyczek, że człowiek nie jest już pewny wygranej potyczki… I starzenie się polega na tym, że człowiek, tracąc tę pewność, zaczyna popełniać – najczęściej mężczyźni posiadający władzę – błędy. Ponieważ nie są siebie pewni, to strasznie głośno krzyczą, tupią i uważają, że to tylko oni mają rację. A w domu cichutko pod kołderką przeżywają stresy potwornej porażki. W sztuce Máraia, którą teraz gram, jest taka dobra kwestia: najcięższym zadaniem w życiu człowieka jest starość, zestarzeć się z godnością, bez tej rozpaczy, bez tych szaleństw. Umieć oddać władzę, uznać, że może procesja iść niekoniecznie przez moje podwórko. I chyba umiejętnością dobrego starzenia się jest rozbudowanie w sobie zdolności do empatii, tolerancji. A być tolerancyjnym, kiedy się oddaje pole, jest bardzo trudno. Być tolerancyjnym, kiedy nam się wiedzie, jest łatwo, łatwiej też przejść do porządku dziennego nad słabościami tych maluczkich z pozycji Zeusa. Gorzej jest z pozycji tego, który się dobija do czegokolwiek. Miałem takie okresy w życiu, gdzie wątroba mnie bolała, więc wiem, że wtedy to nie jest takie proste. – Wątroba bolała, bo co? Jan Englert: Mnie się pamięta jako aktora od „Kolumbów”, czyli od 1970 roku, a skończyłem studia w 1964, więc sześć lat trzymałem halabardę. – Ręka ścierpła? Jan Englert: Bardzo. Biegałem do tablicy czytać obsadę i czytałem: „drugi rycerz”. Moi koledzy z roku mieli duże role, już grali w filmach, a moja ówczesna żona była gwiazdą. Pierwszy wywiad ze mną ukazał się pod tytułem „Mąż swojej żony”. – Nieźle musiało zaboleć. Mówi Pan, że na starość się traci pewność siebie i pewność swoich racji… A czy to nie jest tak, że się raczej człowiek utwierdza, że jest coraz mądrzejszy? Jan Englert: To jest samoobronna. Obserwowałem wielu moich odchodzących mistrzów i to jest zawsze mniej więcej tak samo. Są dwie możliwości: albo gryzą i głoszą, że są nieomylni, albo się wycofują całkowicie. Dlatego sztuką jest znalezienie tego złotego środka, żeby ani nie krzyczeć, że „tylko ja i nikt poza mną nie ma racji!”, ani się nie wycofywać. Uczestniczyć aktywnie, nawet się rozwijać. I nie uznawać, że jeśli ktoś coś inaczej robi, to musi być wróg, który „mnie zdemoluje”. Ja się tego uczyłem dość długo, nie miałem tego do pięćdziesiątki. Jeszcze w akademii teatralnej, której byłem rektorem, odkryłem w sobie w ostatnim momencie, naprawdę ostatnim, wirusa władzy. Nagle się zorientowałem, że zaczynam się zachowywać autorytarnie, że zaczynam głosić sądy, jak powinno być, że zacząłem być nieomylny. – Ile Pan miał wtedy lat? Jan Englert: Zbliżałem się do sześćdziesiątki. Zrobiłem parę błędów, takich nie w moim stylu, w stosunkach z podwładnymi, z kolegami. Ale wyłapałem to na szczęście sam, nic się nie zdarzyło strasznego. To jest podobnie jak z anegdotą. Dopóki – a przecież wszyscy konfabulujemy anegdoty – ma się świadomość, co dołożyłem i zmyśliłem, a co jest naprawdę, to pół biedy, gorzej, że przychodzi taki moment, gdzie już się wierzy we własną wersję... – To nie jest piękne? Tworzymy sami siebie, własną historię, wspominamy ją coraz to inaczej! Jan Englert: Ale potem czytam pamiętniki moich kolegów ze zdarzeń, w których uczestniczyłem, i muszę się zastanawiać, bo ich wersja jest kompletnie różna od mojej, a ja nie mam żadnego dowodu, że moja jest właściwa! Staram się więc nie mówić: a to kretyn, tak mnie opisał! Nie wiem, może tak było… – Czy tak rozumiana starość nie jest szansą na to, żeby – może po raz pierwszy – poobcować ze sobą, bo różne rzeczy przestają już być ważne? Jan Englert: Ale ja sobą się strasznie nudzę. Na przykład nie mogę używać komputera... – Bo? Jan Englert: Bo nie mam rozmówcy! Dla mnie jest zasadnicza różnica między wyrazem a słowem. Wyraz to jest informacja, a słowo to jest interpretacja. Jak nie mam interpretacji wyrazu, to mnie nudzi. Samo przeczytane słowo „miłość” jest nudne jak cholera, a jeszcze na dodatek wygląda nietęgo. Znajomy Włoch mówił mi: „Jak może amore w polskim języku oznaczać »miłość«, jak wy macie takie piękne słowo »cielęcina«?!”. A po drugie, ta gra, która się kryje za słowem, ta możliwość konfabulowania wyrazu, stwarzania go, interpretowania, nadawania mu kompletnie innego znaczenia poprzez interpretację – to jest cała frajda dla mnie! – Ale to jest nurzanie się w tymczasowości. Interpretacja to jest rzecz tymczasowa. Jan Englert: Dobrze, ale na przykład w miłości najwspanialszy jest przecież ten pierwszy etap, to uwodzenie i to kłamanie, to konfabulowanie uczucia! – Nie, działają endorfiny, chemia działa. Jan Englert: A potem, jak dojdziemy do „przyszłości”, to już nie jest tak wesoło, zaczynają się wtedy kropki, przecinki, dwukropki, cudzysłowy, a w tej pierwszej fazie jest jak u Joyce’a – bez końca zdania się piszą i piszą się. I to jest najwspanialsze, to jest twórczość właśnie. Stwarzanie rzeczywistości wokół siebie, a nie włażenie w rzeczywistość. – Englert nie jest siebie ciekaw? Jan Englert: Ale jak można włazić w siebie w sposób interesujący, jak nie poprzez drugiego człowieka? Nie da się wejść w siebie bez lustra, nie dosłownego, bo wtedy mamy narcyzm, ale bez kogoś, w kim się odbijamy? A największa frajda w tym, że w każdym się odbijamy inaczej! Mam te same nogi, zjadam ten sam chleb, powtarzam potrawy, a jak się zakocham i czy polubię kogoś, i on mi inne potrawy nagle podsuwa, to się okazuje, że to, czego do tej pory nie lubiłem, jest interesujące. To, że nieźle się starzeję, to zasługa – oprócz genów – tego, że ja ciągle próbuję nowych potraw. – A tak żeby usiąść wieczorem samemu, nie słyszeć innych ludzi i zapytać się: kim jest ten Englert? Jan Englert: Nie, w życiu tego nie robiłem... Bo po co odpowiedź na to pytanie mnie samemu? – Żyje Pan ze sobą całe życie i ze sobą umrze, a wcześniej spał będzie ze sobą do końca życia, więc może warto się dowiedzieć, kto zacz? Jan Englert: Jak Boga kocham, nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Mam tylko pewien swój kodeks postępowania, którego nie oddam nawet najukochańszej kobiecie, nie przekroczę pewnych granic. – Czyli czego Pan nie zrobi? Jan Englert: Nie okradnę, nie oszukam, nie zabiję, nie będę manipulował dla własnych korzyści nikim. Dla kogoś na pewno tego nie zrobię, mogę zrobić nieświadomie. – Pan, piewca odnajdywania się w interakcji z drugim… Zabójstwo jest skrajnym przypadkiem interakcji. Jan Englert: Ha, ha, ha! Właśnie, może na sprzecznościach polega twórczość. I nie mówię o twórczości artystycznej, ale może żyje się twórczo wtedy właśnie, kiedy człowiek jest złożony ze sprzeczności, a nie kiedy leży w SŹvres pod Paryżem, bliżej litra niż metra. Wtedy jest nieciekawy. Ekspansywność życia, które prowadzę od startu do mety, powoduje, że ja nie mam czasu się zastanawiać nad takimi drobiazgami, ale też i potrzeby. Niestety, jestem banalny do granic przyzwoitości, wracam do domu, biorę pilota i latam po kanałach jak głupi, bezmyślnie zupełnie. Ale to jest najlepszy relaks dla mnie. Patrzę – o, sport, dobry mecz. – To relaks, czy Pan gubi czas? Jan Englert: Jaki czas? O 11 wieczorem nic nie gubię… Po prostu przychodzę do domu o 11 wieczorem, umęczony, siadam i – jak mówi żona – zdradzam ją z Eurosportem, bezmyślnie. Czasami zdarza się, że patrzę na jakieś kino i nie wiem, co obejrzałem. Musi by świetne, żeby mnie wciągnęło. Jestem kompletnie nieinteligentny od 23 do 1 w nocy. – „Ulepiły” Pana kobiety. Czy było w tym lepieniu coś przyjemnego? Jan Englert: To, że ja o tym nie wiedziałem, że dopiero z perspektywy czasu to wiem. Bo jak się ktoś świadomie daje lepić, to jest frajer. Moje kobiety, te, które dla mnie były ważne, rzeczywiście miały zawsze więcej potrzeb niż tylko obcowanie ze mną, więc zmuszały mnie do różnych rzeczy... – Ale co Panu dolepiły? Jan Englert: Każda co innego… Poczucie odpowiedzialności, budziły we mnie tę niewygodną chęć bycia kimś więcej niż tylko przeciętniakiem, tym Juliuszem Cezarem albo Zeusem... – Zeus fajniejszy. Jan Englert: W każdym razie nieśmiertelny. Chyba było i tak, że nawet w konflikcie z nimi też się czegoś uczyłem. – Dużo Pan rozmawiał z tymi ważnymi kobietami? Jan Englert: Jeden ze znajomych na moje pytanie: „Słuchaj, jak to było, że wszystkie właściwie najfajniejsze koleżanki miały z tobą romans i żadna o tobie źle nie mówi?” odpowiedział mi: „Janek, ja z nimi też rozmawiałem”. Z tymi, które kochałem, na pewno rozmawiałem. One mnie lepiły, jak Galatea lepi Pigmaliona, lepiły mnie, kiedy mnie rzucały, bo chwilę wcześniej to mnie się wydawało, że ja jestem Pigmalionem, tylko jeszcze nie wiedziałem, że właśnie dostaję w łeb... A jeżeli już mam mówić o swoich słabościach, to jedyna rzecz, która mnie wyprowadza z równowagi i może doprowadzić do rękoczynów, to jeśli ktoś mi zarzuci oszustwo albo nieuczciwość. Wtedy dostaję, jak mówił Dejmek, „żyłki pierdzącej” i jestem na krawędzi wybuchu, a zdarza mi się i wybuchnąć. – A sam siebie Pan oszukuje? Jan Englert: Już nie. – Kiedy Pan przestał? Jan Englert: Nie umiem wyłapać tego momentu… Każdy z nas ma bardzo krótki okres w swoim życiu, gdzie rozwój fizyczny koreluje z rozwojem psychicznym, że nagle „nabiera” tej harmonii. To bardzo krótki czas, bo potem to się zaczyna znowu rozjeżdżać. Jedni trafią na to w wieku 7 lat, inni – 18, 20, a są tacy, którzy w wieku 70 łapią go dopiero, bo zawsze byli starzy psychicznie i dopiero teraz ciało ich dogoniło. Ja taką harmonię wewnętrzną złapałem bardzo późno, po pięćdziesiątce. – I takim pełnym kochankiem też stał się Pan po pięćdziesiątce? Jan Englert: A co to znaczy »pełny kochanek«? – Taki, który już niczego „nie załatwia” seksem. Bo mężczyźni bardzo wiele rzeczy seksem załatwiają: potrzebę dominacji, poczucie uległości drugiej strony, zaspokojenia jakichś swoich ambicji. Jan Englert: Czy ja coś wcześniej załatwiałem seksem...? Raczej w tej sprawie goniłem jak pies za własnym ogonem, nie było we mnie żadnej potrzeby dominacji. Choć w moim życiu był taki krótki okres sześciu lat. Jeśli będę się w piekle smażył, to za te sześć, siedem lat. – Czemu? Jan Englert: Za kompletną nieodpowiedzialność, życie w niezgodzie z tym, co głosiłem, oszukiwanie właśnie, kłamanie. Kłamstwo strasznie męczy. Jak człowiek przestaje kłamać, to dopiero wtedy rozumie, ile na to stracił zdrowia i energii. Możliwość niekłamania jest niezwykłym komfortem. Kiedyś pisałem felietony w „Rzeczpospolitej” i jednego mi nie puścili. A ja tam napisałem rzecz, która mi się wydawała niezwykle mądra. Twórców zawsze interesował diabeł jako osoba nieprzewidywalna, kryjąca się w cieniu, pokręcona, zbuntowana itd., a dziś weszliśmy w czasy, w których diabeł stoi pod latarnią, a anioł się wstydzi, że jest banalny. I mnie zaczął teraz interesować anioł. Coś takiego jest w człowieku, że przez pewien czas go interesuje diabeł, a jak już się z tym diabłem spotka, to zaczyna tęsknić za aniołem, a w każdym razie za latarnią, żeby było widno, jasno, czysto. Podobną rzecz przeżywa chyba w tej chwili społeczeństwo. Jest w ludziach potrzeba ponownego ułożenia jakiejś hierarchii wartości. Przedstawienia, które mają pewien porządek, estetykę, czystość i klarowność, mają niezwykłe powodzenie u publiczności. – Więc Teatr Narodowy będzie miał się w nowym roku świetnie. A Englert? Jakie chciałby Pan usłyszeć życzenia w sylwestra pod swoim adresem? Jan Englert: Żebym nigdy nie stracił świadomości – to jest jedyna rzecz, której się boję. Nie chcę być rośliną, chcę kontrolować siebie do samego końca. – Co się Pan tych roślin czepia, żyją i wyglądają pięknie. Jan Englert: Ale trzeba je podlewać. – Englert podlewany być nie chce. Jan Englert: Nie chcę, sam się wyżywię. Rozmawiał Piotr Najsztub Zdjęcia Robert Wolański Produkcja Elżbieta Czaja