Na czym i jak najlepiej smażyć pączki? Wskazówki i przepis
Pączki tradycyjnie smaży się na tłuszczu zwierzęcym, jednak smakują równie dobrze przygotowane na oleju roślinnym i fryturze. Przed smażeniem warto je przegotować, by nie nasiąkły zbytnio tłuszczem.
Pączki tradycyjnie smaży się na tłuszczu zwierzęcym, jednak smakują równie dobrze przygotowane na oleju roślinnym i fryturze. Przed smażeniem warto je przegotować, by nie nasiąkły zbytnio tłuszczem. Pączki powstają z ciasta drożdżowego. Nadziewa się je konfiturami, marmoladą, budyniami, czekoladą a nawet twarogiem. Gotowy pączek można lukrować, polewać czekoladą czy posypywać cukrem pudrem. Jakiego tłuszczu użyć do smażenia pączków?? Powszechnie panuje przekonanie, że pączki najlepiej smażyć na smalcu. Niestety przygotowane na tłuszczu zwierzęcym przejmują jego posmak, co w efekcie nie każdemu może odpowiadać. Są jednak dwa rozwiązania tego problemu: smalec można zmieszać z olejem w proporcjach 2:1, dzięki temu zmniejszamy zwierzęcy posmak pączków, do smażenia wykorzystujemy fryturę kulinarną z oleju kokosowego, która nie przypala się, nie ma żadnego smaku i zapachu. Niestety fryturę bardzo trudno dostać w sklepach, dlatego warto korzystać z pierwszej opcji mieszania smalcu ze zwykłym olejem. W jakiej temperaturze smażyć pączki? Dla pączków najlepsza temperatura smażenia to 160 stopni Celsjusza. Jeśli nie mamy termometru do mierzenia temperatury dań, najlepiej wrzucić kawałek ciasta z pączka do naczynia i sprawdzić czy w ciągu minuty zrobi się złote. Jeśli tak się stanie, to tłuszcz osiągnął optymalną temperaturę. Warto pamiętać, że smażenie na niezbyt nagrzanym tłuszczu może skutkować wchłonięciem go przez pączki, co sprawi, że będą one bardzo tłuste i surowe w środku. O czym warto pamiętać? Pączki nie powinny być zbyt słodkie, ponieważ szybko się przypalą. Z drugiej strony mało słodkie mogą pozostać blade. Dodatkowo, by ograniczyć wchłanianie tłuszczu do minimum, cukiernicy zalecają najpierw gotowanie pączków przez 2 minuty, odsączenie i dopiero ich przysmażanie. Pączki po kąpieli warto również odsączyć na papierowym ręczniku kuchennym. Tłuszczu, na którym smażone były pączki, nie powinno się używać ponownie. Traci on swoje właściwości i zwiększa ryzyko występowania nowotworów w organizmie (zobacz badania). Przepis na pyszne pączki z konfiturą Składniki na 24 pączki: opakowanie cukru waniliowego, 500 g mąki pszennej, 250 ml mleka, 80 g drożdży, 25 g cukru, 7 żółtek, 250 ml kwaśniej śmietany 18%, odrobina soli, 1 łyżka octu, 1 l tłuszczu do smażenia (olej, smalec lub frytura), słoik konfitury. Czas przygotowania: 60 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Przesiej mąkę. Mleko podgrzej, wrzuć drożdże, dodaj łyżkę cukru i pozostaw do wyrośnięcia. Masę która wyrosła przelej do mąki, dodaj resztę cukru, cukier waniliowy, żółtka, śmietanę, sól i spirytus. Wyrób ciasto, posyp mąką i pozostaw przykryte do wyrośnięcia na pół godziny. Rozgrzej tłuszcz w garnku. Z ciasta uformuj kulki, spłaszcz, a do środka nałóż konfitury. Zlep brzegi i pozostaw do wyrośnięcia. Gotowe pączki gotuj przez 2 minuty w lekko osolonej wodzie. Po ugotowaniu smaż w garnku aż złapią złoty kolor z każdej strony. Gotowe. Smacznego! Czy wiesz, że fioletowe szparagi zawierają więcej cukru i mniej błonnika niż szparagi białe i zielone? Zobacz, jak sadzić, obierać, przechowywać i przyrządzać fioletowe szparagi. Planujesz grilla, ale nie wiesz czym zaskoczyć gości? Zobacz, pieczarki nadziewane jako pomysł na grilla. Kuchnia lubelska słynie z potraw mącznych i gryczanych. Sprawdź, nasz przepis na cebularza, piróg i pierogi lubelski.
Przepis na kompot z czereśni na zimę, dżem i frużelinę czereśniową z miodem
Czereśnie prócz tego, że są bardzo zdrowe, to również smakują pysznie. Można z nich przygotować kompoty, dżemy czy frużeliny.
Czereśnie prócz tego, że są bardzo zdrowe, to również smakują pysznie. Można z nich przygotować kompoty, dżemy czy frużeliny. Czereśnie należą do najbardziej wartościowych owoców. Są bogate w potas (dobrze wpływa na serce i stawy), witaminy grupy B (wspomagają leczenie artretyzmu, A i C (poprawiają kondycję skóry). Dzięki zawartości jodu regulują przemianę materii. Kompot z czereśni na zimę Kompot przygotowany z czereśni przywołuje u każdego wspomnienia z dzieciństwa. Jest pyszny i można go rozcieńczać z wodą (jeśli jest dla nas za słodki). Składniki na 1 słoik: 200 ml wody, 100 g cukru, czereśnie (3/4 słoika). Czas przygotowania: 45 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Słoik i nakrętkę dokładnie umyj. Sparz je w nagrzanym piekarniku. Czereśnie umyj, oczyść, usuń z nich ogonki i odsącz na ręczniku kuchennym. Słoik zapełnij czereśniami w 3/4. Zagotuj 200 ml wody z cukrem. Gotowym syropem zalej słoik. Przygotowany słoik pasteryzuj, odwracając do góry dnem. Gotowe. Dżem czereśniowy Porcja dżemu czereśniowego to doskonałe lekarstwo na jesienno-zimowy okres zachorowań. Smakuje znakomicie na bułeczce z masłem. Potrzebujesz: blendera. Składniki na 4 słoiki: 1 kg czereśni, 1 szklanka cukru, pół laski wanilii, sok z jednej cytryny. Czas przygotowania: 40 minut (2 godz oczekiwania aż czereśnie puszczą sok) Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Umyj, oczyść i wydryluj czereśnie. Czereśnie zasyp cukrem. Gdy czereśnie puszczą sok, wrzuć je do garnka i zacznij gotować. Dodaj do nich wanilię i sok z cytryny. Gotuj na małym ogniu często mieszając. Gdy czereśnie będą już prawie rozgotowane, odstaw garnek na bok. Wyciągnij laskę wanilii i zmiksuj czereśnie blenderem. Ponownie na chwilę podgrzej czereśnie, do zagotowania. Dżem przełóż do słoiczków i pasteryzuj, odwracając do góry dnem. Gotowe. Frużelina czereśniowa z miodem Frużelina czereśniowa jest wspaniałym dodatkiem do lodów, gofrów, ciast i wafli ryżowych. Składniki na 3 słoiki: 700 g czereśni, 1 cytryna, 3 łyżki miodu. Czas przygotowania: 60 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Czereśnie umyj i odsącz na durszlaku. Usuń z nich ogonki i wydryluj. Owoce wrzuć do garnka, dodaj miód i zagotuj. Cytrynę sparz, zetrzyj jej skórkę i dodaj do czereśni. Smaż całość na małym ogniu, aż zgęstnieje. Gotową frużelinę przełóż do słoiczków i pasteryzuj do góry dnem. Gotowe. Smacznego!
Dolmades – przepis na faszerowane mięsem i ryżem liście winogron
Dolmades to klasyczna grecka potrawa. Przygotowuje się ją na bazie marynowanych liści winogron. Wspaniale smakuje z dodatkiem sosu tzatziki lub gęstym jogurtem. W wersji kapuścianej – lachano dolmades – przypomina polskie gołąbki.
Dolmades to klasyczna grecka potrawa. Przygotowuje się ją na bazie marynowanych liści winogron. Wspaniale smakuje z dodatkiem sosu tzatziki lub gęstym jogurtem. W wersji kapuścianej – lachano dolmades – przypomina polskie gołąbki. Dolmades to potrawa przygotowywana z mięsa oraz ryżu lub samego ryżu z dodatkiem np. posiekanej cebulki, czosnku, rodzynek i orzeszków piniowych. Podaje się ją na ciepło z sosem. W wersji na zimno serwowana jest jako przekąska na greckich bufetach zwanych meze. Dolmades sprzedaje się również w wersji puszkowej w sklepach oraz marketach na całym świecie. Dolmades – pyszna, grecka potrawa z mięsa i ryżu Dolmades przygotowane z marynowanych liści winogron, mięsa mielonego, ryżu arborio, cebuli, koperku, natki pietruszki i świeżej mięty to świetny pomysł na pyszny i aromatyczny obiad. Potrzebujesz: tarki, garnka. Składniki na 8 porcji: 60 sztuk marynowanych liści winogron, 300 g mięsa mielonego (cielęcego, jagnięcego lub wołowego), 200 g suchego ryży arborio, 150 g cebuli białej, pęczek koperku, pęczek natki pietruszki, pół pęczka świeżej mięty, 100 ml oliwy z oliwek, 100 ml soku z cytryny, 500 ml wody, pół łyżeczki soli, pół łyżeczki pieprzu. Czas przygotowania: 90 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Liście winogron obmyj z solanki. Cebulę obierz i zetrzyj na tarce (na drobnych oczkach). Notkę pietruszki, koperek i miętę drobno posiekaj. Przyprawy wymieszaj z ryżem, mięsem, cebulą, solą pieprzem, sokiem z cytryny i 50 ml oliwy z oliwek. Liście winogron ułóż stroną wewnętrzną (żyłkami) do góry. Na nasadę liście nałóż łyżkę przygotowanego farszu i zawiń z rulonik (niezbyt ciasno, by dolmades nie popękał, gdy ryż napęcznieje). „Greckie gołąbki” układaj warstwami na dnie garnka. Wlej do niego pół litra wody, 50 ml oliwy z oliwek i pół łyżeczki soli. Gotuj pod przykryciem przez ok. 60 minut. Gotowe! Jak przygotować marynowane liście winogron? Marynowane liście winogron można przygotować samemu. Wystarczy w czerwcu zebrać młode listki z krzewów, zblanszować je we wrzątku z solą, odsączyć, a następnie zalać solanką. Tak przygotowane liście powinny być przechowywane przez pół roku. Po tym czasie są gotowe do zjedzenia. Jak zrobić sos tzatziki do dolmades? Sos tzatziki idealnie nadaje się do tzw. greckich gołąbków. Dodaje im niezwykłego aromatu i smaku. Potrzebujesz: tarki. Składniki na sos: opakowanie jogurtu naturalnego typu greckiego, duży ogórek sałatkowy, 2 ząbki czosnku, oliwa z oliwek, mięta, koper, łyżka soku z cytryny, sól (do smaku). Czas przygotowania: 15 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Zetrzyj ogórek na tarce o dużych oczkach. Posól go i odstaw na 10 minut. Dokładnie wyciśnij ogórek z soku i wstaw miąższ do miski. Do miski dodaj jogurt, czosnek, oliwę, sok z cytryny i świeżo posiekane zioła. Dokładnie wymieszaj i wstaw na chwilę do lodówki. Smacznego! Czy wiesz, że w Chinach do herbaty podaje się... pierogi? Zobacz, z czego robi się dim sum czyli lekkie przekąski do herbaty. Zaskocz swoją rodzinę i przygotuj jej prawdziwe souvlaki po grecku. Zobacz, przepis na greckie szaszłyki z mięsa z sosem tzatziki. Krzew owocowy o słodko-kwaśnych owocach odpronych na mróz i suszę to wiciokrzew kamczacki. Zobacz, jakie właściwości ma jagoda kamczacka.
Jakie krzesełko do karmienia wybrać? Na co zwrócić uwagę?
Krzesełko do karmienia jest jednym z podstawowych elementów wyposażenia młodych rodziców. Jego wybór jest bardzo ważny, ponieważ siedzisko powinno służyć dziecku przez kilka lat. Decydując się na konkretne krzesełko do karmienia, warto zwrócić uwagę na jego bezpieczeństwo, wygodę i funkcjonalności.
Krzesełko do karmienia jest jednym z podstawowych elementów wyposażenia młodych rodziców. Jego wybór jest bardzo ważny, ponieważ siedzisko powinno służyć dziecku przez kilka lat. Decydując się na konkretne krzesełko do karmienia, warto zwrócić uwagę na jego bezpieczeństwo, wygodę i funkcjonalności. Obecnie produkowane krzesełka do karmienia dzieci, sprzedawane w każdym z krajów Unii Europejskiej, muszą spełniać normy bezpieczeństwa przyjęte przez urzędników w Brukseli. Z tego względu siedziska dostępne w sklepach nie powinny stanowić zagrożenia dla dziecka. Na co zwrócić uwagę wybierając krzesełko do karmienia? Wybierając krzesełko do karmienia dziecka, należy zwrócić uwagę przede wszystkim na: Blat – musi być na tyle duży, by można było na nim postawić talerzyk lub miskę z jedzeniem. Jeśli jego brzegi są wyprofilowane w górę, maluchowi trudniej będzie zrzucić z niego jedzenie. Siedzisko – powinno być wygodne, miękkie i łatwe do czyszczenia (porowaty materiał jest trudniejszy do umycia). Jeśli jego podnóżki i oparcie są regulowane, łatwiej jest dopasować krzesełko do wzrostu dziecka. Regulację wysokości – możliwość obniżania lub podwyższania siedziska jest przydatne, tym bardziej, że dzieci ciągle rosną. Dzięki niej można usadowić malca zarówno przy dużym stole, jak i przy stoliku kawowym. Dziecko zawsze jest na poziomie innych osób. Zabezpieczenia – małe pociechy są bardzo ruchliwe, więc wybierając siedzisko, warto zwrócić uwagę na to, że wyposażone jest np. w szelki. Dzięki nim maluch nie opuści lub nie wypadnie z siedziska. Bezpieczeństwo wspomaga również przegródka między nogami, która uniemożliwia wysunięcie się dziecka dołem. Materiał – na rynku dostępne są krzesełka z tworzywa sztucznego i drewna. Te pierwsze są zdecydowanie bardziej praktyczne, łatwiej je czyścić i nie kosztują kroci. Drewniane lepiej dopasowują się do wystroju mieszkania, ale ich cena często sięga kilkuset złotych. Kółka – decydując się na ruchowe krzesełko, warto zadbać, by miało ono blokadę kółek. Ceny krzesełek do karmienia – modele budżetowe i droższe Najprostsze modele krzesełek dziecięcych, które stawia się na dużych krzesłach, kosztują około 150 złotych. Za wolno stojące siedziska z dobrych materiałów zapłacić trzeba około 200-500 złotych. Drewniane lub metalowe (z obiciami) krzesełka to koszt od 700 nawet do 2 tysięcy złotych. Zakup siedziska zależny jest więc przede wszystkim od zasobności portfela i preferowanych materiałów. Odchody małego dziecka mogą mieć nietypowy kolor. Dowiedz się, o czym świadczy zielona kupka u niemowlaka. Zmiany skórne u dziecka mogą pojawić się około 3-4 tygodnia życia. Zobacz, dlaczego pojawia się ciemieniucha u niemowlaka i jak sobie z nią radzić. Szykujesz się na spacer ze swoim dzieckiem, ale na dworze pada śnieg? Dowiedz się, jak powinna wyglądać zimowa wyprawka dla noworodka.
Przepis na prawdziwe souvlaki po grecku z chlebkiem pita i sosem tzatziki
Souvlaki, znane również jako suflaki lub suwlaki, to kawałki mięsa (wieprzowiny, jagnięciny lub kurczaka) podawane w postaci szaszłyka. Tradycyjnie dodaje się do nich sos tzatziki i chlebek pita.
Souvlaki, znane również jako suflaki lub suwlaki, to kawałki mięsa (wieprzowiny, jagnięciny lub kurczaka) podawane w postaci szaszłyka. Tradycyjnie dodaje się do nich sos tzatziki i chlebek pita. Souvlaki to typowy grecki fast-food. W krajach śródziemnomorskich podaje się do niego sałatkę wiejską, znaną w Polsce jako sałatka grecka. Niektóre lokale souvlaki serwują z ryżem lub frytkami. Souvlaki – pyszne greckie szaszłyki z sosem tzatziki Tradycyjne souvlaki podawane z sosem tzatziki to świetny pomysł na pożywny obiad. Mięso można nakładać do chlebków pita i faszerować ulubionymi warzywami. Potrzebujesz: miksera, blachy do pieczenia, patyczków do szaszłyków, folii spożywczej, papieru do pieczenia, naczynia żaroodpornego, ręcznika papierowego. Składniki na 4 porcje: Pita: 20 g drożdży, szklanka wody, łyżeczka cukru , 500 g mąki, łyżeczka soli, 3 łyżeczki oliwy z oliwek, 2 łyżki oregano. Souvlaki: 500 g karkówki, 2 cytryny, 4 ząbki czosnku, 100 ml czerwonego wina, 300 ml oliwy z oliwek, łyżeczka papryki słodkiej, tymianek (do smaku), mięta (do smaku), sól (do smaku), pieprz (do smaku). Sos tzatziki: 500 g jogurtu greckiego, 2 ząbki czosnku, sól (do smaku), łyżeczka oliwy z oliwek, 2 ogórki. Czas przygotowania: 90 minut + kilka godzin marynowania Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Pita: Drożdże zalej 100 ml wody i dodaj łyżki cukru. Mieszaj wszystko, aż drożdże się rozpuszczą. Miskę przykryj ścierką i odstaw na 10 minut. Do miski dodaj mąkę, sól, oliwę, oregano i odrobinę wody. Całość delikatnie zmiksuj i dodaj zaczyn z drożdży. Miksuj przez ok 8 minut. Wyrobione ciasto posmaruj oliwą, przykryj ścierką i zostaw w ciepłym miejscu na godzinę do wyrośnięcia. Gotowe ciasto wyłóż na deskę do krojenia, nadaj formy rulonu i podziel na 4 części. Porcje ciasta ponownie wyrób i uformuj z nich kuleczki. Gotowe kuleczki odstaw w ciepłe miejsce na pół godziny do wyrośnięcia. Souvlaki: Do naczynia żaroodpornego dodaj skórki i sok z cytryn, posiekany czosnek, ostrą paprykę w proszku, tymianek, miętę, wino oraz oliwę. Marynatę dopraw solą, pieprzem i wymieszaj. Umytą oraz pokrojoną w paski karkówkę nadziej na patyczki do szaszłyków i włóż do marynaty. Naczynie przykryj folią spożywczą i włóż na noc do lodówki. Sos tzatziki: Do miski wlej jogurt i dodaj do niego posiekany czosnek. Całość dopraw solą. Do jogurtu dodaj starty ogórek (dobrze odsączony z wody). Wszystko dokładnie wymieszaj, przykryj folią spożywczą i włóż do lodówki. Całe danie: Piekarnik nagrzej do 180 stopni Celsjusza. Na patelni rozgrzej odrobinę marynaty z szaszłyków. Souvlaki smaż po obu stronach przez 3 minuty. Następnie podsmażone ułóż w naczyniu żaroodpornym (dla utrzymania ciepła). Na czystej patelni rozgrzej oliwę i smaż pitę przez 3 minuty z obu stron, przykrywając co jakiś czas przykrywką. Na talerz wyłóż szaszłyki, sos tzatzyki oraz upieczone pity. Smacznego! Krzew owocowy o słodko-kwaśnych owocach odpronych na mróz i suszę to wiciokrzew kamczacki. Zobacz, jakie właściwości ma jagoda kamczacka. Czy wiesz, że w Chinach do herbaty podaje się... pierogi? Zobacz, z czego robi się dim sum czyli lekkie przekąski do herbaty. Nie masz pomysłu na obiad? Sprawdź, nasz przepis na dolmades – grecką potrawę z mięsa i ryżu z sosem.
Zimowa wyprawka dla noworodka – ubranka, kocyki, kosmetyki i akcesoria
Zimowa wyprawka dla noworodka różni się od tej letniej przede wszystkim tym, że jest cieplejsza. Ubranka dla malucha powinny być uszyte z grubszej, lecz przewiewnej tkaniny, zaś kosmetyki chronić skórę i ciało dziecka przed działaniem niskich temperatur.
Zimowa wyprawka dla noworodka różni się od tej letniej przede wszystkim tym, że jest cieplejsza. Ubranka dla malucha powinny być uszyte z grubszej, lecz przewiewnej tkaniny, zaś kosmetyki chronić skórę i ciało dziecka przed działaniem niskich temperatur. Wybierając dla noworodka kosmetyki, ubranka i akcesoria, warto zwrócić uwagę na ich oznaczenia i atesty. Nie zaleca się kupowania używanych fotelików, materacy czy wózków, które nie spełniają norm bezpieczeństwa. Ubranka na zimową porę roku Kupując ubranko dla noworodka, lepiej wybrać te w nieco większym rozmiarze (najlepiej 62). Jeśli wybierzemy mniejszy kombinezon, może się okazać, że będzie on za mały, gdy dziecko skończy miesiąc. Ubranka dla noworodka powinny być uszyte z przewiewnych tkanin typu frotte, welur, czy bawełna. Bardzo ważne jest, by nie miało ostrych szwów czy drapiących haftów, które mogą skaleczyć dziecko. Ponadto ubranko dla noworodka, powinno być zapinane z przodu i w kroku – dzięki temu łatwiej będzie przebierać i pielęgnować malca. Zimowa wyprawka powinna zawierać: kilka bawełnianych bluzeczek, kilka kaftaników, bawełnianą piżamkę, kilka sztuk body z długim rękawem, kilka par ciepłych skarpetek, parę sweterków, spodenki, dwie czapeczki, pajacyki bawełniane, rękawiczki, śpiwór, kombinezon z kapturem, ciepłe buty. Wyprawka do domu – kołderka, kocyk, rożki W zimie należy pamiętać o utrzymaniu należytej temperatury mieszkania. Noworodek zawsze powinien przebywać w pomieszczeniach nagrzanych do 20-22 stopni Celsjusza. Dodatkowo należy pamiętać, by nie dopuścić do sytuacji, w której dziecku będzie za gorąco (np. zacznie się pocić). Na noworodka w domu powinna czekać: kołderka, kocyki (cienki i grubszy), kilka rożków (przydatne do karmienia), kilka kompletów pościeli i prześcieradeł, łóżeczko bądź kołyska, materac, oraz ceratka na materac. Kosmetyki – wanienka, oliwka, płyn, mydełko Dla noworodka zimą należy przygotować specjalne kosmetyki, które ochronią jego ciało i skórę przed działaniem niskich temperatur. Zimowy zestaw pielęgnacyjny powinien zawierać m.in.: wanienkę, kilka delikatnych ręczników, emolienty, termometr do wody, termometr do ciała, krem ochronny, oliwka do ciała, płyn do kąpieli, płatki kosmetyczne, grzebień do włosów, patyczki kosmetyczne, sól fizjologiczna, gruszka do nos, przewijak, pieluszki jednorazowe, pieluszki tetrowe, płyn do prania ubranek, chusteczki nawilżone do wycierania pupy. Wózek na zimowe spacery i jego wyposażenie Wybierając wózek dla dziecka na zimowe spacery, warto zwrócić uwagę na jego konstrukcję. Powinien mieć głęboką, obszerną i wygodną gondolę (chroniącą przed opadami, wiatrem oraz chłodem). Ponadto warto zwrócić uwagę na kółka (im większe, tym łatwiej się wózek prowadzi w śniegu) oraz tapicerkę (jasne obicie szybciej się brudzi). Zimą gondola wymaga odpowiedniego przygotowania. W środku powinny znaleźć się m.in. śpiwór, koc i folia przeciwdeszczowa. Ponadto do transportowania noworodka samochodem będzie potrzebny fotelik. Warto zastanowić się również nad nosidełkiem i chustą do przenoszenia dziecka. Kiedy maluszek potrafi już siadać, pora wybrać mu specjalne siedzisko do posiłków. Czy wiesz, jakie krzesełko do karmienia wybrać? Zmiany skórne u dziecka mogą pojawić się około 3-4 tygodnia życia. Zobacz, dlaczego pojawia się ciemieniucha u niemowlaka i jak sobie z nią radzić. Odchody małego dziecka mogą mieć nietypowy kolor. Dowiedz się, o czym świadczy zielona kupka u niemowlaka.
Przepis na pyszne picadillo w wersji kubańskiej z czarną fasolą lub po hiszpańsku z Sherry
Picadillo przygotowuje się z mięsa wołowego, pomidorów, cebuli, papryki, czosnku i oliwek. Danie doprawia się dodatkowo m.in. cynamonem, goździkami, rodzynkami, oregano, kminem, liśćmi laurowymi, solą oraz pieprzem. Dobór składników zależny jest od regionu przyrządzenia picadillo.
Picadillo przygotowuje się z mięsa wołowego, pomidorów, cebuli, papryki, czosnku i oliwek. Danie doprawia się dodatkowo m.in. cynamonem, goździkami, rodzynkami, oregano, kminem, liśćmi laurowymi, solą oraz pieprzem. Dobór składników zależny jest od regionu przyrządzenia picadillo. Picadillo to danie charakterystyczne dla kuchni krajów hiszpańskojęzycznych m.in. Meksyku, Kuby i Hiszpanii. Znane również w Ameryce Południowej i na Filipinach. Picadillo można podawać z ryżem, pieczywem i tortillami. Nadziewa się nim naleśniki lub taco. Nazwa dania pochodzi od hiszpańskiego picar, czyli siekać. Picadillo po kubańsku – wersja z bulionem podana z ryżem i czarną fasolą Picadillo na Kubie podaje się z dodatkiem ryżu i czarnej, żółwiej fasoli. Świetnie smakuje doprawione kminem rzymskim i dobrym, białym winem wytrawnym. Potrzebujesz: dużej i głębokiej patelni np. typu wok. Składniki (na 4 porcje): cebula, zielona papryka, 2 ząbki czosnku, 500 g mielonej wołowiny, 100 ml białego, wytrawnego wina, liść laurowy, łyżeczka oregano, pół łyżeczki mielonego kminku rzymskiego, 400 g pomidorów bez skóry, bulion (odrobina, ok. 50 ml do smaku), 30 g oliwek, oliwa z oliwek (do smażenia), sól (do smaku), pieprz (do smaku). Czas przygotowania: 45 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Na patelni rozgrzej odrobinę oliwy z oliwek. Posiekaną cebulę wrzuć na rozgrzaną patelnię i smaż przez 4 minuty. Dodaj do cebuli pokrojoną paprykę, przeciśnięty przez praskę czosnek i mięso. Całość smaż przez ok 8 minut. Po tym czasie dodaj pomidorów, liścia laurowego, oliwek, wina, bulionu i kminku rzymskiego. Gotuj na patelni przez 20 minut bez przykrycia. Na koniec dopraw solą i pieprzem. Gotowe. Picadillo po hiszpańsku – z dodatkiem Sherry i rodzynek Picadillo po hiszpańsku podaje się z białym ryżem (posypanym pietruszką), smażonymi plantanami i zieloną sałata. Świetnie smakuje z dodatkiem Sangrii lub zimnego piwa. Potrzebujesz: dużej i głębokiej patelni np. typu wok. Składniki (na 4 porcji): 1 kg mielonej wołowiny, pół łyżeczki soli, 1 łyżeczka czerwonej, mielonej papryki, szklanka wytrawnego Sherry (+ ewentualnie kolejne 100 ml do smaku), 100 ml oliwy z oliwek, duża cebula, duża zielona papryka, 3 ząbki czosnku, 1/3 szklanki odsączonych kaparów, 1/3 szklanki zielonych oliwek nadziewanych papryką, liść laurowy, pół łyżeczki kminu mielonego, pół łyżeczki oregano, puszka przecieru pomidorowego, pół szklanki rodzynek, łyżeczka cynamonu, łyżeczka cukru, szczypta mielonych goździków, szczypta imbiru. Czas przygotowania: 90 minut (plus godzina marynowania) Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Wymieszaj wołowinę z solą, mieloną papryką i zalej Sherry. Odstaw do zamarynowania do lodówki na dwie godziny. Rozgrzej oliwę na dużej patelni. Dodaj posiekaną cebulę, paprykę i smaż do zarumienienia. Następnie do cebuli wrzuć czosnek, kapary, oliwki i zamarynowane mięso. Mieszaj do czasu zagotowania. Dodaj resztę składników. Przykryj pokrywką i gotuj na małym ogniu przez godzinę, od czasu do czasu mieszając. Odcedź picadillo z tłuszczu. Na koniec do smaku polej danie 100 ml Scherry. Gotowe. Smacznego! Domowy likier kokosowy można zrobić na bazie spirytusu. Jak zrobić malibu z mlekiem kokosowym? Pastitsio to klasyczna, grecka zapiekanka makaronowa. Pastitsio z sosem beszamelowym. Sznycel wiedeński przygotowuje się z młodej cielęciny. Przepis na sznycel wiedeński.
Pastitsio – grecka zapiekanka makaronowa z mięsem mielonym i sosem beszamelowym
Pastitsio, inaczej pasticcio lub pastichio, to klasyczna, grecka zapiekanka makaronowa z mięsem mielonym i sosem beszamelowym. Jest prosta w przygotowaniu. Można ją zrobić w niecałe półtorej godziny. Pastisio jest bardzo popularne w krajach śródziemnomorskich. Potrawę podaje się zazwyczaj z sałatką.
Pastitsio, inaczej pasticcio lub pastichio, to klasyczna, grecka zapiekanka makaronowa z mięsem mielonym i sosem beszamelowym. Jest prosta w przygotowaniu. Można ją zrobić w niecałe półtorej godziny. Pastisio jest bardzo popularne w krajach śródziemnomorskich. Potrawę podaje się zazwyczaj z sałatką. Wyróżnia się trzy najpopularniejsze wersje pastisio – klasyczną (grecką), egipską i cypryjską. Zapiekankę cypryjską przygotowuje się z wieprzowiny z dodatkiem pomidorów, mięty, cynamonu i pietruszki. Egipską wersję robi się z gotowanego mięsa z cebulą oraz sosu Mornay (sos beszamelowy z serem i śmietaną), zaś tradycyjną grecką - z pomidorami, czosnkiem, oregano, oliwą z oliwek, czerwonym winem wytrawnym i sosem beszamelowym. Pastitsio – grecka zapiekanka z makaronem Makaron typu penne, mięso mielone, pomidory, ser feta i przyprawy – z tych wszystkich składników, można stworzyć wyborne pastitsio, czyli grecką zapiekankę. Potrzebujesz: patelni, garnka, praski do czosnku. Składniki (na 5 porcji): cebula, 500 g mielonego mięsa wołowego, 2 łyżki oliwy z oliwek, 80 ml czerwonego, wytrawnego wina, 2 puszki pomidorów, sól jodowana (do smaku), pieprz (do smaku), 2 łyżeczki oregano, 2 ząbki czosnku, 300 g makaronu typu penne, 25 g masła, 25 g mąki, 500 ml mleka, szczypta gałki muszkatołowej, odrobina tłuszczu do smarowania formy, 200 g sera typu feta. Czas przygotowania: 100 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Cebulę posiekaj na drobno. Na rozgrzanej oliwie podsmaż mięso. Dodaj cebulę i smaż do zeszklenia. Dolej czerwone wino, pomidory i dopraw solą, pieprzem i oregano. Na koniec dodaj przeciśnięty przez praskę czosnek i gotuj przez kwadrans, mieszając od czasu do czasu. Makaron ugotuj zgodnie z instrukcją na opakowaniu, aż będzie al dente. Rozpuść masło w garnuszku, dodaj mąkę i podsmaż. Następnie dolej mleka, dopraw solą pieprzem i gałką muszkatołową. Gotuj sos beszamelowy przez ok. 5 minut. Makaron ułóż warstwami w natłuszczonym naczyniu żaroodpornym na przemian z mięsem i sosem beszamelowym. Ser feta pokrusz na kawałki i posyp nim zapiekankę. Pastitsio piecz w rozgrzanym piekarniku w temperaturze 180 stopni Celsjusza przez ok. 40 minut. Gotowe. Smacznego! Domowy likier kokosowy można zrobić na bazie spirytusu. Jak zrobić malibu z mlekiem kokosowym? Picadillo to potrawa przyrządzana na bazie wołowiny, warzyw i owoców. Przepis na picadillo. Sznycel wiedeński przygotowuje się z młodej cielęciny. Przepis na sznycel wiedeński.
Sznycel wiedeński – przepis na kotlety cielęce po austriacku z sałatką ziemniaczaną
Sznycel wiedeński, Wiener Schnitzel, to austriacka potrawa narodowa. Tradycyjnym dodatkiem do niej jest sałatka ziemniaczana. Sznycel, czyli kawałek cielęciny, panieruje się w bułce tartej, mące oraz jajku. Kotlet smażony jest na maśle i polewany sokiem z cytryny.
Sznycel wiedeński, Wiener Schnitzel, to austriacka potrawa narodowa. Tradycyjnym dodatkiem do niej jest sałatka ziemniaczana. Sznycel, czyli kawałek cielęciny, panieruje się w bułce tartej, mące oraz jajku. Kotlet smażony jest na maśle i polewany sokiem z cytryny. Oryginalny sznycel wiedeński przygotowuje się z młodej cielęciny. Podrabiany, ze względu na cenę samego mięsa, można przygotować z wieprzowiny. Kotlet schabowy w Austrii nosi nazwę Schnitzel Wiener Art. W Polsce można podawać go z sadzonym jajkiem. W Argentynie, do której po II Wojnie Światowej wyemigrowało dużo Austriaków i Niemców, serwowana jest podobna potrawa do sznycli o nazwie - Milanesa. Zjada się ją z frytkami lub ubitymi ziemniakami. Sznycel wiedeński – pomysł na klasyczny, austriacki obiad Sznycel wiedeński tradycyjnie można serwować zarówno z pieczonymi ziemniakami, sałatką ziemniaczaną z pietruszką, jak i zieloną sałatą. Usmażone kotlety polewa się po wierzchu odrobiną soku z cytryny. Potrzebujesz: patelni, trzech małych misek, ręcznika papierowego. Składniki (na 4 porcje): 4 łyżki mąki, 4 kotlety cielęce (ok. 150-170 g każdy), 2 jajka, 120 g bułki tartej, sól (do smaku), pieprz (do smaku), olej lub klarowane masło (do smażenia) Czas przygotowania: 30 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Kawałki kotletów cielęcych dobrze wytłucz (na ok. 4 mm) i z obu stron lekko posól i dopraw pieprzem. Przygotuj trzy miski. Do pierwszej dodaj mąki, do drugiej bułki tartej, a do trzeciej jajek. Jajka rozbij i ubij. Kotlety mocz kolejno w mące, jajku i bułce tartej. Na patelni rozgrzej tłuszcz. Smaż kotlety przez ok. 5 minut z każdej stron. Sznycle odsącz na papierowych ręcznikach. Gotowe. Jak przygotować sałatkę ziemniaczaną do sznycli wiedeńskich? Przygotowując sałatkę do sznycli wiedeńskich, warto pamiętać o tym, żeby ziemniaki gotować w całości, w skórkach i kroić je póki są gorące. Potrzebujesz: garnka. Składniki (na 4 porcje): 1 kg ziemniaków, 2 cebule, bulion mięsny, 4 łyżki oliwy z oliwek, 2 łyżki octu, sól (do smaku), pieprz (do smaku), pietruszka (do posypania). Czas przygotowania: 35 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Ziemniaki dokładnie umyj. Gotuj je w mundurkach przez ok. 20 minut. Następnie pozostaw ziemniaki w wodzie na kwadrans. Przygotuj marynatę z bulionu, drobno posiekanej cebuli, octu, oliwy, soli pieprzu i pietruszki. Ziemniaki obierz i pokrój w krążki. Dodaj je do marynaty i lekko wymieszaj. Gotowe. Smacznego! Domowy likier kokosowy można zrobić na bazie spirytusu. Jak zrobić malibu z mlekiem kokosowym? Picadillo to potrawa przyrządzana na bazie wołowiny, warzyw i owoców. Przepis na picadillo. Pastitsio to klasyczna, grecka zapiekanka makaronowa. Pastitsio z sosem beszamelowym.
Jak sprawdzić czy perfumy są oryginalne? Na co zwrócić uwagę?
Zakup oryginalnych perfum w drogeriach nie jest niczym skomplikowanym. Znacznie trudniej kupić właściwy produkt przez internet, na bazarze lub z ogłoszenia. Warto sprawdzić opakowanie, flakonik, pojemność czy odcień kartonika. Oryginalne produkty zawsze są takie same i mają określoną wielkość oraz stylistykę.
Zakup oryginalnych perfum w drogeriach nie jest niczym skomplikowanym. Znacznie trudniej kupić właściwy produkt przez internet, na bazarze lub z ogłoszenia. Warto sprawdzić opakowanie, flakonik, pojemność czy odcień kartonika. Oryginalne produkty zawsze są takie same i mają określoną wielkość oraz stylistykę. Oryginalne perfumy wydzielają zapach w trzech etapach. Pierwsza nuta wyczuwalna jest od razu po spryskaniu ciała, natomiast dwie kolejne dopiero po kilkunastu minutach, a nawet godzinach. W przypadku podróbki obecny jest tylko pierwszy etap, a zapach perfum zanika bardzo szybko. Cena perfum – oryginalne są droższe Sprzedawcy podróbek, przeważnie oferują perfumy w cenach stanowiących ułamek cen produktów oryginalnych. Jednak nie zawsze tak jest. W przypadku sklepów internetowych, ceny oryginalnych perfum zwykle są niższe niż stacjonarnych drogeriach. Perfumerie znajdujące się w wielkich galeriach czy marketach z reguły nakładają ogromne marże na swoje produkty. Doświadczeni klienci wiedzą, że są pewne progi cenowe, poniżej których nie da się kupić oryginalnych perfum. Produkty oferowane przez nieznanych sprzedawców, w zaniżonych cenach, zawsze powinny wzbudzać czujność. Opakowanie perfum – czcionka, numer seryjny, zagięcie lub odcień Jeśli cena perfum nie budzi podejrzeń, warto skupić się na budowie opakowania. Oryginalny kartonik może różnić się od fałszywki czcionką, rozmiarem, stylem lub odcieniem liter. Ponadto sprzedawcy podróbek często zmieniają rozmieszczenie poszczególnych elementów opakowania, przenosząc np. kod kreskowy lub numer seryjny z tyłu perfum na ich spód. Decydując się na zakup podejrzanego produktu, warto porównać go z oryginalnym (zabierając, np. z domu, opakowanie po zużytych perfumach). Wówczas istnieje duża szansa zauważenia każdego, nawet najmniejszego szczegółu. Flakonik oraz jego pojemność – wielkość korka, buteleczki i napisów Kształt buteleczki, wielkość korka, nadruk na szkle - to elementy, na których warto się skupić, sprawdzając oryginalność flakoniku z perfumami. Producenci światowej sławy pachnideł bardzo dbają o to, by każdy produkt wyglądał tak samo. Podróbki zazwyczaj przykuwają uwagę drobnymi niedoskonałościami, jak: nie w pełni przejrzyste szkło, plastikowy korek, krzywe kanty buteleczki czy napis innej wielkości. Zanim dokonamy zakupu perfum, warto sprawdzić również pojemność flakoników, jakie oferuje producent. Niektóre produkty dostępne są w butelkach 30, 50 lub 125 ml, inne zaś w 60, 75 czy 100 ml. Perfumy na lato powinny być lekkie. Jakie wybrać perfumy na lato? Walentynki w eleganckim miejscu wymagają gustownego stroju. Jak ubrać się na Walentynki? Perfumy męskie mogą mieć drzewną nutę zapachową. Jak dobrać perfumy na walentynki dla niego? Perfumy walentynkowe dla niej mogą być delikatne. Jak dobrać perfumy na walentynki dla niej?
Co zrobić, żeby włosy dobrze wyglądały po zdjęciu nakrycia głowy? Dobór czapki z naturalnych materiałów i inne metody
Aby włosy dobrze wyglądały po zdjęciu czapki, należy wcześniej spiąć je w kucyk lub kok i zadbać o ich nawilżenie oraz odżywienie. Pozwoli to zachować puszystość fryzury i uniemożliwi jej naelektryzowanie.
Aby włosy dobrze wyglądały po zdjęciu czapki, należy wcześniej spiąć je w kucyk lub kok i zadbać o ich nawilżenie oraz odżywienie. Pozwoli to zachować puszystość fryzury i uniemożliwi jej naelektryzowanie. Zimą warto zastanowić się nad zmianą fryzury na taką, której żadna czapka nie zaszkodzi. Jest to szczególnie istotne w przypadku krótkich włosów. Na zimę idealnie sprawdzą się naturalne pofalowania, wicherki i załamania – tego typu fryzury, nawet po zdjęciu czapki szybko same się układają. Oklapnięte włosy spod czapki – jak z tym sobie poradzić? Aby włosy dobrze wyglądały, po zdjęciu czapki należy: kupić nakrycie głowy zrobione z dobrych materiałów – czapka uszyta w luźnym kroju i z naturalnych tekstyliów, takich jak wełna, włókno bambusowe czy bawełna, sprawi, że włosy będą mniej oklapnięte i się nie naelektryzują; związać włosy w kucyk lub kok – po ściągnięciu czapki wystarczy wtedy rozpuścić fryzurę i lekko ją rozczochrać (im dłuższe włosy, tym łatwiej je upiąć); używać suchego szamponu – pozwala on na szybkie odświeżenie włosów (gdy nie mamy czasu lub nie możemy sobie pozwolić na mycie głowy) bez wody i suszarki (zawiera on chłonny proszek niwelujący sebum, czyli łój skórny, i unoszący cebulki - przez co fryzura zyskuje na objętości), zadbać o nawilżenie i odżywienie włosów – zdrowe i grube włosy o wiele mniej się elektryzują niż zniszczone i cienkie (warto stosować więc regenerujące maski i odżywki); stylizować fryzurę po zdjęciu nakrycia – w przypadku krótkich włosów zdecydowanie szybciej, łatwiej i efektywniej ułożyć fryzurę dopiero po zdjęciu czapki. Co zrobić, gdy włosy się naelektryzują? Włosy się nie elektryzują, jeśli czapka wykonana jest z naturalnych włókien. W przypadku gdy nakrycie głowy uszyte jest z sztucznych materiałów, należy po każdym jego zdjęciu fryzurę spryskać wodą w sprayu lub delikatnym lakierem. Dzięki temu włosy naelektryzowane wrócą do pierwotnego stanu. Warto pamiętać również o stosowaniu szczotki z naturalnego włosia - (to też zmniejsza ryzyko naelektryzowania się fryzury). Dlaczego warto nosić czapkę? Noszenie czapki jest niezmiernie ważne dla zachowania dobrej kondycji włosów. Nakrycie głowy chroni włókna i cebulki przed niszczącym działaniem niskich temperatur. Mróz kruszy włosy, sprawia, że matowieją i stają się łamliwe. Niekiedy niskie temperatury mogą również doprowadzić do wypadania włosów. Sprawdź metody prostowania puszących się włosów. Domowe sposoby na proste włosy. Maski i płukanki pozwalają odżywić włosy. Jak odżywić włosy domowymi sposobami? Tapirowanie włosów jest sposobem na uniesienie fryzury. Tapirowanie włosów krok po kroku.
Jak prawidłowo dobrać buty narciarskie? Na co zwracać uwagę, czego się wystrzegać
Dobór obuwia narciarskiego jest niezmiernie ważny, ponieważ znacznie wpływa na kontrolę nart w czasie jazdy. Przymierzając buty, należy przyjąć pozycję narciarską, by sprawdzić, czy pięta nie odrywa się od wkładki – jeśli tak, model jest za duży i trzeba go zmienić na mniejszy.
Dobór obuwia narciarskiego jest niezmiernie ważny, ponieważ znacznie wpływa na kontrolę nart w czasie jazdy. Przymierzając buty, należy przyjąć pozycję narciarską, by sprawdzić, czy pięta nie odrywa się od wkładki – jeśli tak, model jest za duży i trzeba go zmienić na mniejszy. Flex w butach narciarskich to wskaźnik określający sztywność przedniej części skorupy. Im jest większy, tym lepszą się ma kontrolę nad nartami podczas jazdy. Jednocześnie wysoki wskaźnik zmniejsza zakres ruchu w stawie skokowym. Flex w obuwiu narciarskim powinno się dobierać pod kątem swojej wagi. Im więcej kilogramów na wadze, tym większy flex powinniśmy mieć w nutach. Szukasz stylowych butów na nowy sezon? Zobacz na Modago.pl buty sportowe damskie. Dlaczego prawidłowe dobranie butów narciarskich jest ważne? Dobrze dobrane buty narciarskie pozwalają uniknąć niechcianych kontuzji, obtarć stóp i palców. Za małe lub za duże obuwie uniemożliwia skuteczną naukę jazdy na nartach oraz powoduje dyskomfort. W przypadku dzieci, wybranie odpowiedniego rozmiaru buta jest szczególnie ważne. Ich nogi ciągle rosną, więc wybór obuwia jest utrudniony. But narciarski dla dziecka może mieć maksymalnie jeden centymetr luzu. Obuwie, które jest za małe lub zbyt duże może zaburzać prawidłowy rozwój nóg, a w niekiedy całej postawy. Najczęściej popełniane błędy podczas wyboru obuwia narciarskiego Podczas zakupów najczęściej towarzyszy nam pośpiech, który jest złym doradcą. Zanim zdecydujemy się na daną parę butów narciarskich, warto chwile pochodzić w nich po sklepie. Sprawdzić, czy pasują do nogi i czy nic w nich nie uwiera. Ponadto dobrze jest: Porównać ze sobą kilka modeli z danej półki cenowej niekiedy tańsze marki oferują jakość zbliżoną do butów za kilkaset złotych. Mierzyć obuwie w skarpetach narciarskich - innym, dosyć często popełnianym, błędem jest mierzenie obuwia narciarskiego w zwykłych skarpetkach. Obuwie do nart może być przymierzane jedynie w skarpetach narciarskich. Różnią one się od tych zwykłych przede wszystkim grubością. Dopasować but do stopy - niektórzy, kupując buty do nart, wybierają za duże modele. To błąd. But musi mieć długość dopasowaną do stopy. Jazda w za dużym obuwiu jest nie tylko niewygodna, ale i niebezpieczna. Warto pamiętać, że mocniejsze spięcie klamry nie jest dobrym rozwiązaniem gdy mamy za duży but. Choć w pewnym stopniu neutralizuje to problem, to jednak także utrudnia krążenie (w ekstremalnych przypadkach może przyczynić się do odmrożenia stopy). Jak prawidłowo przymierzać buty narciarskie? Będąc w sklepie z obuwiem narciarskim, kupno butów powinniśmy rozpocząć od rozmowy ze sprzedawcą. Pomoże on wybrać modele dopasowane do naszego stylu jazdy i upodobań. Następnie należy dokładnie zmierzyć stopę przy pomocy specjalnej miarki. Wtedy dopiero można poprosić sprzedawcę o podanie modelu o konkretnym rozmiarze. Mając but narciarski na stopie, trzeba zapiąć klamry i spróbować pochodzić kilka minut w nich po sklepie. Możemy wtedy wyczuć ewentualne uciskanie lub obcieranie. Bardzo ważne jest również przetestowanie pozycji narciarskiej i ugięcia nóg w kolanach. W czasie uginania, pięty nie powinny odchodzić od wkładki. But musi dobrze opinać stopę, ale nie uciskać jej w żadnym miejscu. Dodatkowo nie może mieć zbyt dużego luzu, ponieważ będzie powodował utrudnienia w podczas jazdy na nartach. Aby wybrać dobre narty, trzeba wziąć pod uwagę wzrost, wagę, a także styl jazdy. Jak dobrać narty? Używane narty to dobry pomysł, aby zaoszczędzić gotówkę. Czy opłaca się kupować używane narty? Ubranie na narty przede wszystkim powinno magazynować ciepło. Jak się ubrać na narty?
Jak się ubrać na narty? Jaką wybrać bieliznę, kurtkę, spodnie, czapkę i rękawiczki
Ubranie na narty powinno być lekkie, ciepłe i wygodne. Od jego prawidłowego doboru zależy komfort jazdy oraz zdrowie narciarza. Bielizna powinna być wykonana z materiału termoaktywnego, który odciąga wilgoć i utrzymuje ciepło, natomiast warstwa wierzchnia musi odznaczać się wodoodpornością.
Ubranie na narty powinno być lekkie, ciepłe i wygodne. Od jego prawidłowego doboru zależy komfort jazdy oraz zdrowie narciarza. Bielizna powinna być wykonana z materiału termoaktywnego, który odciąga wilgoć i utrzymuje ciepło, natomiast warstwa wierzchnia musi odznaczać się wodoodpornością. Odpowiednio dobrana odzież na narty to gwarant bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia. Wybierając bieliznę, spodnie, kurtkę, rękawiczki czy czapkę, nie można zapomnieć też o goglach. Śnieg, nawet w pochmurne dni, odbija promieniowanie UV, które może uszkodzić wzrok. Dobrze dobrane gogle chronią oczy przed jego negatywnym działaniem, a także zwiększają komfort jazdy po stoku. Warstwa bazowa na początek Warstwa bazowa to odzież, która jest w bezpośrednim kontakcie ze skórą. Jej podstawową funkcją jest przepuszczanie wilgoci, czyli odciąganie potu i utrzymanie ciała w suchym stanie. Dzięki temu organizm może uchronić się przed wychłodzeniem podczas zjazdu ze stoku. Warstwa bazowa ponadto musi być dobrze dopasowana, najlepiej uszyta z lekkiej tkaniny syntetycznej, np. poliestru. Druga warstwa – top i spodnie Bieliznę należy pokryć warstwa izolacyjną (topem i spodniami). Jej główne zadanie polega na utrzymaniu ciepła. Warstwa izolacyjna zazwyczaj jest wykonana z polaru lub wełny. Może to być np. podszewka do kurtki, sweter lub bluza narciarska. Jest jedną z najważniejszych warstw ubioru narciarza. Trzecia warstwa wierzchnia – dobra kurtka i spodnie Warstwa wierzchnia powinna odznaczać się przede wszystkim dobrą wodoodpornością i oddychalnością. Przy jej zakupie warto zwrócić uwagę na m.in. na: otwory wentylacyjne, pas przeciwśnieżny, miejsce na karnet zjazdowy na stok, dodatkowe kieszenie chronione zamkiem i patką. Spodnie narciarza powinny nie krępować ruchu i być wygodne. Podczas schylania czy skręcania nie mogą się zsuwać poniżej pasa. Najlepiej, gdy mają regulowane szelki, zamki wentylacyjne w kroku i fartuchy śnieżne w nogawkach, które pozwolą nałożenie ich na wiązania narciarskie. Okrycie na głowę i rękawiczki Wybierając rękawice na narty, warto wybrać te, które wykonane są z wodoodpornych materiałów (np. powlekanego poliesteru) i pozwalają na w miarę swobodne ruchy palcami. Dobrze również, gdy pokrywa je antypoślizgowa powłoka uniemożliwiającą wyślizgnięcie się kijków z rąk. Dodatkowo rękawice narciarskie powinny być mocno mocowane na nadgarstkach. Dzięki temu będą zapobiegały dostawianiu się śniegu do rąk. Okrycie głowy musi osłaniać całą głowę narciarza włącznie z uszami. To właśnie przez górną część ciała człowiek traci najwięcej ciepła. Czapka ponadto powinna chronić od wiatru i śniegu. W przypadku, gdy na okrycie będzie nakładany kask, warto wybrać cieńszą czapkę z termoaktywnego materiału, która będzie zarazem trzymała ciepło, ale nie doprowadzała do powstania potu. Podczas bardzo mroźnych dni na stoku przydaje się również kominiarka, która okrywa policzki i usta. Aby wybrać dobre narty, trzeba wziąć pod uwagę wzrost, wagę, a także styl jazdy. Jak dobrać narty? Używane narty to dobry pomysł, aby zaoszczędzić gotówkę. Czy opłaca się kupować używane narty? Wybierając buty narciarskie, należy dopasować je do stylu jazdy. Jak wybrać buty narciarskie?
Czy opłaca się kupować używane narty? Na co zwracać uwagę, a czego unikać?
Używane narty to przede wszystkim atrakcyjna cena. Kupując sprzęt, który był już w eksploatacji, można zaoszczędzić nawet do kilkuset złotych. Wiąże się jednak z tym ryzyko. Często sprzedawcy wystawiający na sprzedaż używany sprzęt próbują ukryć jego mankamenty. Jest to bardzo ryzykowne, ponieważ narty posiadające defekty są niebezpieczne i mogą na stokach doprowadzić do groźnych wypadków.
Używane narty to przede wszystkim atrakcyjna cena. Kupując sprzęt, który był już w eksploatacji, można zaoszczędzić nawet do kilkuset złotych. Wiąże się jednak z tym ryzyko. Często sprzedawcy wystawiający na sprzedaż używany sprzęt próbują ukryć jego mankamenty. Jest to bardzo ryzykowne, ponieważ narty posiadające defekty są niebezpieczne i mogą na stokach doprowadzić do groźnych wypadków. Używany sprzęt narciarski można kupić zarówno przez internet, jak i w stacjonarnych sklepach. Niestety kupno sprzętu, który był już w eksploatacji obarczone jest ryzykiem. Decydując się na używane narty, warto je przetestować i nie ufać sprzedawcy na słowo. Poproś kogoś doświadczonego o pomoc w kupnie nart Kupno używanych nart nie jest prostą sprawą, w szczególności gdy nie mamy odpowiedniej wiedzy na temat sprzętu narciarskiego i brak nam rozeznania na rynku. Oczywiście defekty ślizgów, krawędzi, ubytki i różnego rodzaju inne zniekształcenia można z łatwością dostrzec gołym okiem. Jednak sprzęt narciarski niekiedy ma ukryte wady, niewidoczne dla niedoświadczonych narciarzy (mogą to być np. źle sklejone warstwy). Sprzedawcy używanego sprzętu często przed sprzedażą oddają narty do serwisu lub sami je reperują, by ukryć ich defekty. W takich sytuacjach warto o pomoc w kupnie poprosić kogoś doświadczonego, znającego się na sprzęcie i orientującego się na praktykach rynkowych branży narciarskiej. Niewidoczne ubytki w nartach są niebezpieczne Sprzęt narciarski im częściej jest eksploatowany, tym szybciej się zużywa. Narty używane przez cały sezon zimowy tracą swoją oryginalną elastyczność i sztywność. W związku z tym przyjemność z samej jazdy oraz poziom jej bezpieczeństwa zmniejszają się. Warto dodać, że szczególnie narażone na ubytki są narty z wypożyczalni, gdzie sprzęt musi ciągle na siebie zarabiać. Często też takie narty po jakimś czasie są sprzedawane na rynku wtórnym, mimo niezdatności do jazdy. Kupując używany sprzęt narciarski, należy więc w miarę możliwości unikać nart pochodzących z wszelkiego rodzaju wypożyczalni. Kupując używane narty można zaoszczędzić dużo pieniędzy Kupując używane narty, oprócz samej wiedzy i rozeznania, warto wykazać się odrobiną cierpliwości. Dzięki temu można zaoszczędzić naprawdę sporo pieniędzy (w niektórych przypadkach nawet do tysiąca złotych). Sprawdzając przed kupnem sprzęt należy zwrócić uwagę szczególnie na grubość krawędzi nart (czy powstało rozwarstwienie między nią a boczną powierzchnią), ubytki, pęknięcia i rysy. Dodatkowo warto poprosić sprzedawcę o możliwość przetestowania ich pod kątem sprężystości oraz sprawności wiązań. Kiedy należy zdecydować się na nowe narty? Nowe narty polecane są osobom, które jeżdżą często i spędzają w sezonie na stokach więcej niż dwa tygodnie. Przy takiej intensywności eksploatacji używany sprzęt narciarski może się okazać niewystarczający. Dla początkujących narciarzy i tych, którzy chcieliby dopiero rozpocząć swoją przygodę z nartami, bardzo dobrym pomysłem będzie skorzystanie z wypożyczalni (nie ma sensu inwestowania w hobby, które może okazać się chybione). Aby wybrać dobre narty, trzeba wziąć pod uwagę wzrost, wagę, a także styl jazdy. Jak dobrać narty? Ubranie na narty przede wszystkim powinno magazynować ciepło. Jak się ubrać na narty? Wybierając buty narciarskie, należy dopasować je do stylu jazdy. Jak wybrać buty narciarskie?
Co pije kot? Ile musi wypić dziennie i jaka powinna być jakość podawanych mu płynów
Kot powinien pić nawet do 200 ml płynów dziennie. Ważne jest, by obok jedzenia zawsze była dostępna miska wody lub chudego mleka. Musi być ono czyste i świeże.
Kot powinien pić nawet do 200 ml płynów dziennie. Ważne jest, by obok jedzenia zawsze była dostępna miska wody lub chudego mleka. Musi być ono czyste i świeże. Podstawowym płynem, jaki można podać kotu, nie jest mleko, lecz woda. Musi jednak być przefiltrowana lub przegotowana. Mleko prosto od krowy nie dość, że jest tłuste, to dodatkowo zawiera zbyt mało składników odżywczych, a przy tym może powodować nudności, bolesne skurcze żołądka i biegunkę. Kotu trzeba dostarczać odpowiednią ilość płynów Najważniejsze w opiece zarówno nad kotem, jak i psem, jest dostarczenie odpowiedniej ilości wody. Dorosłe osobniki powinny wypijać od 100 do 200 ml wody na dobę. Pozwala to na uchronienie zwierzaka przed odwodnieniem (szczególnie w letnie, upalne dni) oraz schorzeniami układu moczowego (przede wszystkim nerek i pęcherza). Należy więc kontrolować ilość wypijanych przez kota płynów - jest to bardzo ważne, jeśli nasz pupil zjada głównie suchą karmę. Co robić, jeśli kot pije za mało płynów? Jeśli kot pije zbyt mało płynów i ma problemy z nerkami lub pęcherzem, powinniśmy zrezygnować z serwowanych mu dań suchych na rzecz wilgotnych. Co ważne, domowe czworonogi mają w zwyczaju picie wody podczas jedzenia. Warto więc prócz zapewnienia mu karmy jak najlepszej jakości (z jak największą ilością składników mięsnych), zatroszczyć się o dodatkową miskę, w której kot będzie miał dostęp do czystej i świeżej wody. Przy karmieniu kota daniami wilgotnymi, można dawać mu mniejsze ilości płynów. Kota, który pije mało wody, należy obserwować i pilnować. Najlepiej odmierzać mu odpowiednie ilości wody i sprawdzać, ile wypił. Dodatkowo można kontrolować kotu kuwetę i monitorować, jak często się wypróżnia. Jeśli ma z tym problemy, oznacza to zazwyczaj, że pije za mało płynów. Jeśli kot przez dłuższy czas nie będzie wypijał dostatecznej ilości płynów, należy zasięgnąć porady weterynarza. Jaka powinna być woda, którą pije kot Woda, którą pije kot, powinna być jak najlepszej jakości (np. z dodatkiem tauryny oraz kocimiętki), czysta i świeża. Warto wymieniać ją często, a miskę myć regularnie. Podawana czworonogowi z butelki nie może mieć dużego stężenia magnezu, fosforu ani sodu, ponieważ może źle wpłynąć na jego układ pokarmowy. Decydując się na wodę z kranu, najlepiej ją przefiltrować lub przegotować. Co prócz wody może pić kot Kot prócz wody może pić: mleko (najlepiej chude z butelki. Świeże od krowy może mu zaszkodzić), rosół (bez przypraw, szczególnie soli i pieprzu), wywary mięsne (np. z kurczaka, wołowiny), wywary rybne (np. z łososia, śledzia czy makreli), śmietankę (jak najmniej tłustą).
Kuchnia węgierska: bogracz – mięsna zupa z papryką i pomidorami
Bogracz (węg. bogrács) to danie, które można przygotować zarówno nad ogniskiem, jak i w zwykłym garnku. Do jego zrobienia potrzeba m.in. mięsa gulaszowego (np. wołowiny lub jagnięciny), papryki, pomidorów, ziemniaków i cebuli.
Bogracz (węg. bogrács) to danie, które można przygotować zarówno nad ogniskiem, jak i w zwykłym garnku. Do jego zrobienia potrzeba m.in. mięsa gulaszowego (np. wołowiny lub jagnięciny), papryki, pomidorów, ziemniaków i cebuli. Bogracz w języku węgierskim oznacza kociołek. Przy jego pomocy przyrządza się potrawy nad ogniskiem. Mianem bogracza na Węgrzech określa się również zupę gulaszową. Węgierski bogracz Bogracz to bardzo gęsta zupa z kawałkami mięsa gulaszowego, często mylona z gulaszem węgierskim. Tradycyjnie przygotowuje się ją w żeliwnym kociołku. Smakuje pysznie podana z białym pieczywem. Potrzebujesz dużego garnka lub kociołka. Składniki na 6 porcji: 500 g mięsa gulaszowego, 100 g boczku, cebula, 4 ząbki czosnku, 4 papryki, 4 pomidory, 5 ziemniaków, 2 łyżki masła, łyżka oliwy, 4 łyżeczki mielonej papryki (ostrej lub słodkiej w zależności od upodobania), łyżka koncentratu pomidorowego, szklanka bulionu lub gorącej wody. Czas przygotowania: 140 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Mięso gulaszowe pokrój w kostkę, a boczek w paseczki. Cebulę umyj i posiekaj. Czosnek przetrzyj przez praskę. Paprykę i pomidory umyj, usuń z nich szypułki, gniazda nasienne oraz pokrój w kostkę. Ziemniaki obierz, opłucz, pokrój w kostkę i zalej zimną wodą. Do garnka włóż boczek i obsmaż go, aż wytopi się z niego tłuszcz. Dodaj masło i oliwę. Gdy masło się rozpuści, dodaj pokrojoną cebulę oraz czosnek. Podsmaż całość do zarumienienia. Do garnka włóż mięso i obsmaż je z obu stron (najlepiej robić to partiami). Wsyp mieloną paprykę, koncentrat pomidorowy i wymieszaj. Po kilku minutach dodaj szklankę gorącej wody lub bulionu doprawionego solą i pieprzem. Gdy gulasz zacznie bulgotać, zmniejsz ogień i gotuj przez około dwie godziny. Jeśli płynów w zupie będzie ubywało, dodawaj stopniowo wody lub bulionu. Następnie włóż ziemniaki i delikatnie wymieszaj. Gotuj, aż będą jędrne w środku. Na koniec wrzuć paprykę z pomidorami. Trzymaj gulasz na ogniu jeszcze przez 5 minut. Gotowe. Smacznego! Lubisz desery z kremem czekoladowym i karmelem? Oto przepis na węgierski Tort Dobosa. Próbowałaś tradycyjnego langoszu? Poznaj przepis na węgierski langosz.
Kuchnia węgierska: Tort Dobosa – biszkopt z kremem czekoladowym i karmelem
Tort Dobosa (czytaj: dobosza) został wymyślony przez węgierskiego cukiernika Józefa Dobosa. W okresie istnienia Austro-Węgier był popularny w Budapeszcie, Wiedniu, ale również w polskiej Galicji. Tort Dobosa przygotowuje się z ciasta biszkoptowego przekładanego kremem z dodatkiem m.in. masła, cukru i kakao.
Tort Dobosa (czytaj: dobosza) został wymyślony przez węgierskiego cukiernika Józefa Dobosa. W okresie istnienia Austro-Węgier był popularny w Budapeszcie, Wiedniu, ale również w polskiej Galicji. Tort Dobosa przygotowuje się z ciasta biszkoptowego przekładanego kremem z dodatkiem m.in. masła, cukru i kakao. Gdy Józef Dobos w 1885 roku opracowywał swój tort, przyświecała mu idea stworzenia deseru, który przy ówczesnych technikach chłodzenia wytrzyma co najmniej tydzień bez utraty jakości. Dzięki zastosowaniu cienkich warstw biszkoptów, tort był stabilny, zaś wierzch polany karmelem, chronił ciasto przed przesuszeniem i wyschnięciem. Węgierski Tort Dobosa Tort Dobosa dzięki składnikom i zastosowanej konstrukcji idealnie nadaje się na przyjęcia i spotkania trwające nawet kilka godzin. Smakuje przepysznie. Potrzebujesz: papieru do pieczenia, folii, miksera, Składniki na 12 porcji: Ciasto: 250 g masła, 120 g cukru, 4 jajka, 200 g mąki pszennej, 50 g mąki ziemniaczanej, 1 łyżeczka proszku do pieczenia, sól (szczypta). Masa: opakowanie budyniu czekoladowego, pół litra mleka, 1 żółtko, 3 łyżki cukru, 100 g gorzkiej czekolady, 350 g masła. Karmel: 200 g cukru. Czas przygotowania: 120 minut (plus noc oczekiwania) Stopień trudności: średnie Sposób przygotowania: Rozbij jajka i oddziel żółtka od białek. Masło utrzyj z cukrem na puszystą masę. Ucierając, dodawaj kolejne żółtka. Białka z odrobiną soli ubij na sztywno. Masę z białek wmieszaj do masy maślanej. Mąkę pszenną i ziemniaczaną wraz z proszkiem do pieczenia wymieszaj w misce. Dodaj do przygotowanej masy maślano-jajecznej i wymieszaj. Ciasto podziel na 8 równych części. Na papierze do pieczenia odmierz okrąg o średnicy 23 cm. Papier odwróć na drugą stronę i rozłóż pierwszą część ciasta. Piecz obustronnie ciasto w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez 10 minut. W taki sam sposób upiecz pozostałe kawałki ciasta i odstaw do ostygnięcia. Posiekaj czekoladę. 400 ml mleka zagotuj z cukrem. 100 ml mleka wymieszaj z budyniem w proszku i żółtkiem. Dodaj je do gotującego się mleka, ciągle mieszając. Gotuj przez minutę, aż budyń zgęstnieje. Zdejmij budyń z palnika i dodaj do niego czekoladę. Mieszaj, aż się rozpuści. Przykryj budyń folią tak, by nie powstał na nim kożuch. Masło utrzyj mikserem na puszystą masę i dodaj do niego zimny budyń. Nóż przesmaruj olejem. Jedną warstwę ciasta ułóż na papierze do pieczenia. Cukier wsyp na dużą patelnie z grubym dnem. Gdy zacznie się rozpuszczać i stanie się złocisty, wylej go na krążek ciasta. Przygotowanym wcześniej nożem pokrój krążek z karmelem na 12 równych kawałków i pozostaw do ostygnięcia. 1/3 masy budyniowej odłóż na bok, a resztą przełóż 7 blatów. Odłożoną masą posmaruj wierzch i boki tortu. Jego wierzch natnij nożem na 12 równych kawałków. Tort wstaw do lodówki na noc. Na schłodzonym torcie ułóż wcześniej przygotowane trójkąty karmelowe. Gotowe. Smacznego! Jadasz mięsne zupy z warzywami? Mamy przepis na węgierski bogracz. Próbowałaś tradycyjnego langoszu? Poznaj przepis na węgierski langosz.
Krewetki na obiad – przepisy na krewetki w curry i risotto z krewetkami.
Krewetki przygotowuje się bardzo łatwo. Aby je zjeść, wystarczy usunąć z nich czarne niteczki, czyli przewód pokarmowy oraz pancerz. Można je podawać zarówno z warzywami (np. ziemniakami lub bakłażanem), jak i owocami (np. ananasem).
Krewetki przygotowuje się bardzo łatwo. Aby je zjeść, wystarczy usunąć z nich czarne niteczki, czyli przewód pokarmowy oraz pancerz. Można je podawać zarówno z warzywami (np. ziemniakami lub bakłażanem), jak i owocami (np. ananasem). Krewetki dodają potrawom delikatności i elegancji. Są bogate w cenne witaminy z grupy B: B12, która odpowiada za produkcję czerwonych krwinek oraz B3, regulującą metabolizm. Krewetki są również źródłem jodu, wapnia i selenu. Krewetki w curry – pyszne azjatyckie danie Pikantne krewetki w sosie curry podane z zasmażanym bakłażanem świetnie smakują z dodatkiem skórki z cytryny i imbiru. Potrzebujesz ręcznika papierowego. Składniki na 4 porcje: 1 kg surowych lub mrożonych krewetek, 1 bakłażan, 1 łyżeczka masła, 1 łyżka pasty curry, 1 cebula, 4 łyżki przecieru z pomidorów, 200 ml mleka kokosowego, skórka z cytryny, 1 łyżka imbiru, sól (do smaku), pieprz (do smaku), kolendra (do smaku), oliwa z oliwek (do smażenia). Stopień trudności: łatwe Czas przygotowania: 25 minut Sposób przygotowania: Umyj krewetki, obierz i osusz ręcznikiem papierowym. Zamarynuj je w soli i pieprzu. Oliwę rozgrzej na patelni i smaż krewetki, aż uzyskają różowy kolor (muszą być lekko surowe). Bakłażana pokrój na grube plastry i zamarynuj w oliwie. Zamarynowane bakłażany przełóż na patelnie i smaż na brązowy kolor. Każdy plaster pokrój na 4 części. Obierz cebulę i przesmaż ją na maśle z pastą curry. Dodaj pomidory i zagotuj. Do całości wlej mleko kokosowe, dodaj skórkę z cytryny i szczyptę imbiru. Chwilę gotuj i dopraw solą, pieprzem i kolendrą. Gotuj około 5 minut, aż sos zgęstnieje. Dodaj krewetki. Gotowe. Risotto z krewetkami – prosty przepis krok po kroku Przepyszne risotto z krewetkami i szafranem idealnie komponuje się z parmezanem lub serem Grana Padano. Potrzebujesz: sitka, łyżki wazowej, ręcznika papierowego, tarki. Składniki na 4 porcje: 500 g pancerzyków krewetek, 1,5 l zimnej wody, 2 łodygi selera naciowego, 1 marchewka, 1 pietruszka, 1 por, 4 ziarna pieprzu, 1 liść laurowy, 2 małe szalotki, 400 g ryżu arborio, 150 ml białego, wytrawnego wina, szczypta szafranu, 500 ml bulionu krewetkowego, 500 g krewetek królewskich (obranych), 2 łyżki masła, 2 łyżki parmezanu lub sera Grana Padano, sól (do smaku), pieprz (do smaku). Stopień trudności: łatwe Czas przygotowania: 45 minut Sposób przygotowania: Pancerzyki z krewetek zalej wodą w garnku i zagotuj. Dodaj pokrojone warzywa i przyprawy. Po doprowadzeniu do wrzenia, gotuj na małym ogniu przez 25 minut. Przecedź przez sito zagotowany bulion. Posiekaj szalotki i zeszklij na oliwie. Dodaj ryż i smaż go, aż się zeszkli. Dolej wino, posyp szafranem i zredukuj płyn. Gdy odparuje, nalewaj stopniowo bulion do momentu, gdy ryż będzie al dente. Przed końcem gotowania dodaj umyte krewetki. Zredukuj płyn i dodaj masło oraz starty ser. Dopraw solą, pieprzem i dokładnie wymieszaj. Gotowe. Smacznego! Lubisz fasolkę szparagową, kukurydzę, ziemniaki? Oto przepisy na obiad z żółtymi warzywami. Do czego użyć mango lub czerwoną cebulę? Co to jest chutney - 2 proste przepisy. Używasz mąki pszennej? Dowiedz się, jak zrobić chlebek pita.
Langosz (węg. lángos) dawniej przygotowywany był z ciasta chlebowego. Pieczono go nad żywym ogniem i podawano wyłącznie na śniadanie. Obecnie tworzony jest na bazie drożdży, mąki, ziemniaków i mleka. Może być podawany zarówno na słodko, jak i słono.
Langosz (węg. lángos) dawniej przygotowywany był z ciasta chlebowego. Pieczono go nad żywym ogniem i podawano wyłącznie na śniadanie. Obecnie tworzony jest na bazie drożdży, mąki, ziemniaków i mleka. Może być podawany zarówno na słodko, jak i słono. Langosze są popularne nie tylko na Węgrzech ale również w Czechach, w Serbii, na Słowacji i w Chorwacji. Sprzedaje się je na ulicach i w barach szybkiej obsługi. Ceny langoszy wahają się między 200 a 500 forintów (od 3 do 7 złotych). Węgierski langosz Tradycyjnie langosz podaje się wysmarowany śmietaną ze startym, żółtym serem. Wyśmienicie smakuje zarówno z okrasą czosnkową, ze śmietaną i czerwoną cebulą, z leczo, jak i gulaszem. W wersji na słodko można go jeść z konfiturami, owocami, cynamonem lub miodem. Potrzebujesz: dwóch misek, ręcznika papierowego, głębokiej patelni. Składniki na 4 porcje: 200 g ziemniaków mącznych, łyżeczka cukru, 30 g drożdży, 400 ml mleka, 500 g mąki pszennej, 4 łyżki oleju, 10 g soli, olej do głębokiego smażenia (tak, aby zalać do 5 cm wysokości patelni), 10 g śmietany 18%, 20 g tartego, żółtego sera. Czas przygotowania: 60 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Ugotuj ziemniaki w mundurkach, odcedź je, ostudź i obierz. Rozgnieć je na puree. Wsyp mąkę do miski. W misce wymieszaj 100 ml ciepłego mleka z cukrem i drożdżami. Odstaw na 10 minut całość w ciepłe miejsce. Do dużej miski wsyp 500 g mąki i wymieszaj z solą, ziemniakami, olejem, zaczynem drożdżowym. Lekko wymieszaj. Podczas wyrabiania ciasta stopniowo dolewaj mleka. Na koniec posyp mąką i owiń w ściereczkę. Odstaw ciasto na godzinę do wyrośnięcia. Przygotuj głęboką patelnię i wlej olej do smażenia na głębokość ok 5 cm. Z wyrośniętego ciasta powycinaj małe kawałki. Uformuj je w cienkie placki. Smaż je po obu stronach na patelni, aż zrobią się złociste. Na ręczniku papierowym odsącz je z tłuszczu. Podawaj je posmarowane po wierzchu śmietaną i posypane tartym, żółtym serem. Gotowe. Smacznego! Lubisz desery z kremem czekoladowym i karmelem? Oto przepis na węgierski Tort Dobosa. Jadasz mięsne zupy z warzywami? Mamy przepis na węgierski bogracz.
Chlebek pita krok po kroku: przepis na domowe kieszonki pszenne
Chlebek pita odznacza się chrupkością z zewnątrz, a jednocześnie miękkością w środku. Świetnie nadaje się do wszelkich mięsnych dań, zastępując ryż, ziemniaki czy kaszę. Najczęściej podaje się w nim opiekane mięso z dodatkiem warzyw.
Chlebek pita odznacza się chrupkością z zewnątrz, a jednocześnie miękkością w środku. Świetnie nadaje się do wszelkich mięsnych dań, zastępując ryż, ziemniaki czy kaszę. Najczęściej podaje się w nim opiekane mięso z dodatkiem warzyw. Placek pita podczas pieczenia pęcznieje. Dzięki temu po przecięciu tworzy on naturalną kieszonkę na farsz. Pochodzenie pity Pita to placek pochodzący z krajów Bliskiego Wschodu i północnej Afryki. Nazywany często jest chlebkiem arabskim, chlebkiem libańskim lub chlebkiem syryjskim. Serwuje się go z mięsem lub warzywami, a także przyprawia np. oregano, lub też smaruje masłem czosnkowym lub pikantnymi sosami. W wersji arabskiej placek pieczony jest na specjalnym grillu nad ogniem. Najlepsza temperatura dla niego to około 230 stopni Celsjusza. W języku greckim słowo „pita” oznacza praktycznie każdy typ placka, oprócz pizzy. Chlebek pita Chlebek pita najlepiej smakuje, jeśli przetnie się go w połowie i do środka nałoży mięso, warzywa i sosy. Stosowany często jest do podawania dań typu gyros, falafel bądź kebab w formie fast food. Potrzebujesz: stolnicy, wałka. Składniki na 8 porcji: 3 szklanki mąki pszennej, 250 ml letniej wody, 15 g drożdży, 4 łyżki oliwy z oliwek (może być też w ostateczności olej rzepakowy), łyżka cukru, łyżeczka soli. Czas przygotowania: 90 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Pokrusz drożdże i wsyp je do miski. Dodaj do nich cukier, odrobinę mąki oraz letniej wody. Dokładnie wymieszaj i odstaw przykryte ściereczką na około 20 minut. Gdy ciasto wyrośnie, wsyp do miski resztę składników. Ciasto wyrabiaj, aż będzie jednolite. Podziel je na 8 kawałków, a z każdego z nich uformuj małą kulkę. Odstaw kulki na pół godziny. Gdy czas minie, zacznij wałkować je na grube placki i ponownie zostaw na 20 minut. Piekarnik nagrzej do temperatury 230 stopni Celsjusza. Każdy z placków piecz po około 10 minut. Gotowe. Smacznego! Lubisz fasolkę szparagową, kukurydzę, ziemniaki? Oto przepisy na obiad z żółtymi warzywami. Risotto i krewetki na jednym talerzu? Poznaj ciekawe przepisy na krewetki na obiad. Do czego użyć mango lub czerwoną cebulę? Co to jest chutney - 2 proste przepisy.
Dwa proste przepisy krok po kroku na chutney – w wersji z pomidorów i mango lub z czerwonej cebuli
Chutney, nazywany często czatni, to gęsty sos sporządzany z owoców i warzyw z dodatkami przypraw. Najczęściej używany jest do potraw mięsnych i wegetariańskich. Konsystencją przypomina dżem lub konfiturę.
Chutney, nazywany często czatni, to gęsty sos sporządzany z owoców i warzyw z dodatkami przypraw. Najczęściej używany jest do potraw mięsnych i wegetariańskich. Konsystencją przypomina dżem lub konfiturę. W Polsce odpowiednikiem chutney'a, jest tzw. „gąszcz”. Jest to również gęsty sos przygotowany z owoców i warzyw. Pierwsze przepisy na „polskiego chutney'a” pojawiły się na początku XVII wieku. Chutney – skąd pochodzi? Chutney zawdzięczamy kuchni indyjskiej. Przygotowuje się go tam ze świeżych warzyw lub owoców i podaje najczęściej do potraw z curry. Jego nazwa oznacza w wolnym tłumaczeniu „mocno przyprawiony”. Do Europy przywieźli go Anglicy, gdy jeszcze Indie były kolonią brytyjską. Chutney może być przyrządzony zarówno w wersji pikantnej, jak i na słodko. W wersji słodkiej podaje się go np. do krakersów, zaś na ostro - do mięs. Chutney z czerwonej cebuli Chutney z czerwonej cebuli idealnie nadaje się do grillowanych dań, burgerów a nawet pasztetów. Potrzebujesz dużego garnka. Składniki na 4 porcje: 1 kg czerwonej cebuli, mała papryczka chili, liść laurowy, 100 g cukru, 200 ml czerwonego, wytrawnego wina, 20 ml octu balsamicznego, 2 łyżki oliwy z oliwek, sól (do smaku), pieprz (do smaku), łyżeczka cynamonu. Czas przygotowania: 90 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Obierz cebulę i pokrój ją w piórka. W garnku z rozgrzaną oliwą zeszklij cebulę, pokrojoną papryczkę i liść laurowy. Smaż składniki przez około 10 minut. Dodaj wino, cukier, ocet, przyprawy i wymieszaj. Smaż całość do momentu, aż cebula zmięknie, a wino odparuje. Chutney przelej go słoików, zamknij i pozostaw do ostygnięcia. Gotowe. Smacznego! Chutney z pomidorów i mango Chutney przygotowany z pomidorów i mango przyprawiony kolendrą oraz gorczycą nadaje potrawom słodki, lekko pikantny smak. Potrzebujesz dużej patelni. Składniki na 4 porcje: 1 kg pomidorów, 2 owoce mango, 300 g cebuli, 25 g korzeni imbiru, mała papryczka chili, 2 łyżeczki gorczycy, 2 łyżeczki kolendry, 2 łyżki oliwy z oliwek, sól (do smaku), 150 g cukru, 20 ml octu balsamicznego. Czas przygotowania: 90 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Natnij pomidory, zalej je wrzątkiem i odstaw na chwilę. Następnie odcedź je i przepłucz zimną wodą. Pomidory, mango i cebulę obierz, oddziel pestki i pokrój w kostkę. Imbir posiekaj na drobne kawałki. Papryczkę chili pozbaw nasion i pokrój w kostkę. Na patelni rozgrzej oliwę i podsmaż na niej gorczycę z kolendrą. Dodaj imbir, cebulę i chwili. Smaż do zeszklenia. Następnie dodaj mango, pomidory, sól, ocet i gotuj przez 10 minut. Po tym czasie dodaj cukier i trzymaj na wolnym ogniu jeszcze przez 40 minut. Gdy chutney zgęstnieje, przelej go do słoików, zamknij i pozostaw do ostygnięcia. Gotowe. Smacznego! Lubisz fasolkę szparagową, kukurydzę, ziemniaki? Oto przepisy na obiad z żółtymi warzywami. Risotto i krewetki na jednym talerzu? Poznaj ciekawe przepisy na krewetki na obiad. Używasz mąki pszennej? Dowiedz się, jak zrobić chlebek pita.
Co powinno się znajdować w wyprawce dla kota?
W wyprawce dla kota, oprócz misek na pożywienie czy kuwety, powinien znaleźć się również transporter. Jest on niezbędny, jeśli musimy bezpiecznie przetransportować pupila do weterynarza, czy też chcemy wybrać się z nim do rodziny lub na wakacje.
W wyprawce dla kota, oprócz misek na pożywienie czy kuwety, powinien znaleźć się również transporter. Jest on niezbędny, jeśli musimy bezpiecznie przetransportować pupila do weterynarza, czy też chcemy wybrać się z nim do rodziny lub na wakacje. Kupując kota do domu, trzeba zadbać o to, by czuł się w nim jak najlepiej. Wyprawka dla małego czworonoga powinna przede wszystkim zaspokoić jego podstawowe potrzeby – musi mieć on z czego jeść i gdzie się załatwić. Warto również zapewnić mu zabawki i akcesoria do pielęgnacji. Podstawowa wyprawka – miska i kuweta Zanim kot trafi do naszego domu, powinniśmy zaopatrzyć się w miskę i kuwetę dla niego. Miska na pokarm nie powinna być większa niż 0,3 l, zaś miska na płyny nie przekraczać pół litra pojemności. Ważne, żeby nie przekarmiać czworonoga oraz dbać, by otrzymywał karmy bogate w wartości odżywcze i witaminy. Z kolei podając płyny, należy pamiętać, że mleko krowie dla kota jest niezdrowe i powoduje biegunkę oraz rozstrojenie jego układu pokarmowego. Kuwetę można kupić krytą lub otwartą. Zdecydowanie wygodniejsza i bezpieczniejsza dla kota jest ta z daszkiem. Główną zaletą kuwety krytej jest to, że rzadziej wysypuje się z niej żwirek, a mały czworonóg czuje się w niej swobodnie. Niektóre koty nie lubią jednak obudowanych przestrzeni, dlatego dla nich lepsza będzie kuweta otwarta. Zabawki dla kota Młode koty uwielbiają zabawę. Zabawki dla nich powinny rozbudzać ciekawość i rozwijać ich kondycję fizyczną. Koty z natury są łowcami, dlatego najlepsze dla nich mogą okazać się różnego rodzaju piłeczki czy przedmioty w kształcie myszek. Należy pamiętać, aby materiały, z jakich są wykonane były jak najmocniejsze i najtrwalsze (najlepiej z poliestru) – pozwoli to na długą i bezpieczną zabawę naszego pupila. Koty lubią również eksplorację (odkrywanie nieznanych terenów i miejsc). Warto w związku z tym kupić im specjalny domek czy tunel, w którym będą mogły się chować, skakać i przedzierać. Oczywiście tego typu zabawki łatwo zastąpić zwykłymi pudełkami, które koty uwielbiają. Akcesoria dla kota – gilotyna, szczotka, grzebień, drapak Osoby decydujące się na kota, powinny zaopatrzyć się również w szczotkę oraz gilotynę do paznokci. Wybór grzebienia do czesania jest zależy od długości i typu futra czworonoga. Prócz gilotyny do pazurków, warto kupić kotu również drapak. Na rynku można znaleźć wiele ich rodzajów, od małych i niskich, do wielkich i wysokich. Drapaki, co najważniejsze, powinny być wykonane jak najstaranniej. Te chwiejne i niestabilnie mogą szybko odstraszyć kota. Ile kosztuje wyprawka? Koszt wyprawki uzależniony głównie jest od budżetu, jakim dysponuje właściciel. Podstawową miskę do picia lub jedzenia można kupić za około 10 zł. Duży worek wartościowej karmy to wydatek około 100 zł. Kuweta ze żwirkiem może kosztować około 50 zł. W wyprawce uwzględnione powinny być również zabawki, transporter i narzędzia do pielęgnacji. Najtańsze drapaki można kupić już za 20 zł, transportery za ok. 100 zł, zaś gilotynę do paznokci za 10 zł. Przygotowując się na przyjęcie kota do domu, warto więc mieć zarezerwowane przynajmniej 200 zł na jego wyprawkę. Brak apetytu u kota może oznaczać problemy z układem trawiennym. Brak apetytu u kota. Podstawowe akcesoria dla królika to klatka i pojemniki na jedzenie. Jakie kupić akcesoria dla królika? Jak wybrać miskę dla kota? Zobacz najlepsze propozycje.
Pies kopie dziury w ziemi – dlaczego to robi i jak sobie z tym radzić?
Kopanie przez psy dziur w ziemi nie jest proste do oduczenia. W skrajnych przypadkach w miejscu tworzenia dziur przez czworonoga trzeba zakopać jego odchody, a czasem przygotować specjalną strefę w ogródku, w której będzie mógł szaleć bez konsekwencji.
Kopanie przez psy dziur w ziemi nie jest proste do oduczenia. W skrajnych przypadkach w miejscu tworzenia dziur przez czworonoga trzeba zakopać jego odchody, a czasem przygotować specjalną strefę w ogródku, w której będzie mógł szaleć bez konsekwencji. Kopanie przez psy dziur w ziemi jest czymś naturalnym. W przeszłości w wykopanych rowach lub jamach odchowywały one szczenięta, szukały pożywienia i chroniły się w upalne dni przed promieniami słonecznymi. Najczęściej do kopania dziur w ziemi skore są jamniki, labradory i teriery. Kopanie dołów w ziemi przez psa jest naturalnym zachowaniem Powodów wykopywania ziemi przez psy jest wiele, najpospolitszym jest nuda. Pies może kopać w ogródku, jeśli nie poświęcamy mu odpowiednio dużo czasu i zainteresowania. Tworzenie kolejnych dołów jest dla niego sposobem zwrócenia uwagi oraz polepszenia sobie nastroju. W przypadku suk, szczególnie w ciąży, kopanie w ziemi jest naturalnym odruchem. Przyszłe matki poprzez stworzenie dużego dołu chcą zapewnić schronienie szczeniętom. Z kolei u dorosłych samców kopanie ziemi może oznaczać chęć znalezienia partnerki i pokazania, że jest on w stanie opiekować się przyszłą psią rodziną. Dodatkowo niektóre czworonogi robią dziury w ziemi po to, by chować swoje zabawki bądź jedzenie. By zmylić potencjalnego złodzieja kopią dla zmyłki wiele dołów, a tylko w jednym chowają swoją rzecz. Jeśli nasz pupil kopie intensywnie w jednym miejscu, może to oznaczać poszukiwanie pożywienia. Pies kopie wtedy do skutku, więc czasem powstałe doły mogą mieć nawet do dwóch metrów głębokości. Jak oduczyć psa kopania w ziemi i niszczenia zieleni? Najważniejszym zadaniem dla właściciela jest zdiagnozowanie przyczyny kopania przez psa w ziemi. Jeśli robi to z nudy, powinniśmy poświęcać mu więcej swojej uwagi, np. zabierać go na długie spacery czy bawić się z nim za pomocą zabawek. Jeśli pies niszczy ogród, warto ogrodzić najcenniejsze rośliny siatką. Gdy będzie się do nich dobierać, należy odwrócić jego uwagę ulubioną zabawką bądź karmą. Gdy pies jest wyjątkowo uparty, można zakopać jego odchody w miejscu, w którym lubi kopać. To powinno skutecznie go zniechęcić do dalszego tworzenia dołów w ziemi. Psy, które mają „we krwi” kopanie, czyli jamniki, teriery i labradory powinny mieć wydzielone miejsce w ogródku, w którym będą mogły kopać do woli bez względu na konsekwencje. Boksery to urocze, przyjacielskie, wierne, skore do zabawy psy. Przegląd ras psów: bokser. Psią smycz wybiera się w zależności od funkcji. Jaką smycz dla psa wybrać? Ataku psa można uniknąć, zachowując spokój. Jak reagować na agresywne psy?
Jakie są powody wymiotów u psów i kotów? Co mogą oznaczać?
Wymioty u psów i kotów mogą być nieco krwiste, z dodatkiem żółci, ze strawionym lub nie w pełni strawionym pokarmem. Gwałtowny wyrzut treści żołądkowej przez jamę ustną to wynik silnych skurczów mięśni m.in. klatki piersiowej lub brzucha.
Wymioty u psów i kotów mogą być nieco krwiste, z dodatkiem żółci, ze strawionym lub nie w pełni strawionym pokarmem. Gwałtowny wyrzut treści żołądkowej przez jamę ustną to wynik silnych skurczów mięśni m.in. klatki piersiowej lub brzucha. Zazwyczaj wymioty poprzedza zgaga oraz nudności. Są one odruchem obronnym organizmu przed przepełnieniem przewodu pokarmowego lub zatruciem. Wymioty u zwierząt jako przejaw problemów z jedzeniem lub chorobą Wymioty u psów i kotów najczęściej są spowodowane: problemami z pokarmem (np. jeśli pies zje coś nieodpowiedniego dla niego), zmianą karmy (np. alergia lub niechęć do danego smaku), zbyt łapczywym jedzeniem (np. gdy pies zje za dużo), chorobą (np. wirusową lub lokomocyjną). Objawy poprzedzające wymioty u psów i kotów Gdy pies lub kot czuje, że jest mu niedobrze, zaczyna m.in.: intensywnie mlaskać, przełykać zbyt często ślinę, oblizywać się, czuć się zaniepokojonym. Wymioty u zwierząt domowych nie są chorobą, jednak mogą być jej objawem. Dodatkowo nie są uwarunkowane ani wiekiem psa czy kota, jego rasą, czy płcią. Mogą występować z różnym nasileniem i częstotliwością. Wymioty jako objaw choroby u zwierzęcia – pies i kot zwraca pianą, żółcią i niestrawionym jedzeniem Wymioty u zwierząt domowych mogą być objawem zakażenia układu pokarmowego przez wirusy, których skutkiem są choroby zakaźne np. parwowiroza czy panleukopenia, lub bakterie (salmonelloza). Mogą być również efektem ubocznym podawanych leków, szczególnie tych stosowanych do leczenia chorób nowotworowych, znieczulających, oraz antybiotyków. Często też są objawem choroby wrzodowej (powoduje ją stres lub złe stosowanie leków przeciwzapalnych). Zwracanie pokarmu towarzyszy nie tylko chorobom zakaźnym, ale również: niewydolności nerek, zapaleniu trzustki, ropomaciczu, zapaleniu opon mózgowych, mocznicy, niewydolności wątroby, zapaleniu jelit. Dodatkowo wymioty mogą być objawem choroby lokomocyjnej zwierząt. Zwierzęta chore zwracają najczęściej żółć, niestrawiony pokarm, pianę lub ślinę. Wymioty spowodowane zatruciem zwierzęcia Kot lub pies może zatruć się np. lekami, trutką na myszy lub szczury i roślinami (np. poisencją czy draceną), co może prowadzić do zwracania pokarmu. Będąc właścicielem zwierzęcia domowego, warto odpowiednio zabezpieczyć środki chemiczne, które również mogą powodować wymioty. Diagnozowanie przyczyn wymiotów u psów i kotów Zdiagnozowanie u psów i kotów przyczyn wymiotów wymaga badań klinicznych i diagnostycznych, takich jak: badanie krwi, badanie moczu, USG, RTG, endoskopia. Leczenie zwracania pokarmów przez zwierzęta w większości uzależnione jest od przyczyn występowania problemu. Najważniejsze jednak jest intensywnie nawadnianie psa lub kota, który cierpi na wymioty (podczas zwracania pokarmów dochodzi do utraty wody z organizmu). W skrajnych przypadkach metodą leczenia może okazać się interwencja chirurgiczna. Jak zapobiegać wymiotom? Posiadacze psów i kotów w łatwy sposób mogą ograniczyć występowanie wymiotów u ich pupili. Wystarczy, że będą: monitorować, co ich zwierze robi na spacerze lub w domu, pilnować kalendarza szczepień, dbać o ich regularne odrobaczanie, zapewniać odpowiednią karmę. Brak apetytu u kota może oznaczać problemy z układem trawiennym. Brak apetytu u kota. Podstawowe akcesoria dla królika to klatka i pojemniki na jedzenie. Jakie kupić akcesoria dla królika? Wyprawka dla kota powinna składać się z misek na karmę, kuwety i zabawek. Wyprawka dla kota. Transporter dla kota powinien mieć określone przez przewoźnika atesty. Kot w podróży. Najlepsza karma dla kota powinna mieć obniżoną liczbę kalorii. Jak wybrać najlepszą karmę dla kota?
Brak apetytu u kota – choroba, zmiana diety czy problemy psychiczne?
Brak apetytu u czworonoga najczęściej spowodowany jest problemami z układem pokarmowym. Nie można go ignorować, ponieważ może prowadzić do poważnych konsekwencji (niewydolności jelit), w wyniku których kot może umrzeć.
Brak apetytu u czworonoga najczęściej spowodowany jest problemami z układem pokarmowym. Nie można go ignorować, ponieważ może prowadzić do poważnych konsekwencji (niewydolności jelit), w wyniku których kot może umrzeć. Koty mogą nic nie jeść nawet do dwóch dni bez konsekwencji. Po tym czasie ich wątroba zaczyna gorzej pracować, co w konsekwencji prowadzi do poważnych schorzeń narządów wewnętrznych. Najważniejsze jest więc szybkie zdiagnozowanie braku apetytu u kota lub wizyta u weterynarza. Problemy z układem pokarmowym Jedną z najczęstszych przyczyn braku apetytu u kota są zaparcia i problemy z wydolnością układu pokarmowego. Spowodowane jest to zazwyczaj połykaniem sierści przez czworonoga podczas mycia się. Powstają wtedy tzw. pilobezoary, czyli kule pokarmu wymieszane z włosami kota, które odkładają się na ścianach jego jelit. By poradzić sobie z tym problemem trzeba odkłaczyć pupila, podając mu trawy, lub stosując specjalną pastę rozpuszczającą pilobezoary. Zmiana żywienia – jedna z przyczyn braku apetytu u kota Inną przyczyną braku apetytu u kota może być zmiana karmy. Czworonogi nie lubią nagłych zmian w żywieniu. Warto więc urozmaicać dietę kota, po to by w przypadku gdy z rynku zniknie jego ulubiony przysmak, nie wpadł on w panikę i nie przestał jeść. Braku apetytu na tle chorobowym – cukrzyca, problemy z nerkami lub układem pokarmowym Najpoważniejszą przyczyną braku apetytu u kota jest jednak choroba. Niejedzenie przez pupila może oznaczać, że się zatruł, cierpi na cukrzycę, problemy z nerkami, układem pokarmowym, lub okolicami pyszczka. Często takim chorobom prócz braku apetytu towarzyszą także osowiałość, wymioty, nudności, ślinienie kota i utrata wagi. Czworonóg nie je wówczas z powodu bólu, jaki odczuwa, a nie dlatego, że nie jest głodny. Gdy takie objawy występują u naszego pupila, należy jak najszybciej udać się do weterynarza w celu podjęcia leczenia. Brak apetytu u kota po operacji, odrobaczeniu i antybiotyku Kot może nie mieć apetytu jeśli jest świeżo po operacji (najczęściej w przypadku podania mu narkozy). Jest to zupełnie naturalne i nie należy się tym martwić. Apetyt u czworonoga zazwyczaj wraca razem z odzyskiwaniem przez niego zdrowia. Niechęć do posiłków może pojawić się też po odrobaczeniu lub podczas brania antybiotyku. Tak jak w przypadku operacji jest to spowodowane osłabieniem kota i nie powinno utrzymywać się dłużej niż kilka dni. Psychika czworonoga Brak apetytu u kota może być również spowodowany zmianami w życiu. Pupil może stracić zainteresowanie jedzeniem jeśli zmieniamy miejsce zamieszkania, w domu trwa remont, lub pojawiło się w nim nowe zwierzę np. pies. Kot może również cierpieć na depresję lub ubolewać nad nieobecnością swojego opiekuna. Często brak apetytu wynika również z trwającego okresu godowego u kotów. Zapominają one wtedy całkiem o jedzeniu i innych aktywnościach, a koncentrują się na znalezieniu partnera do prokreacji. Najprostszym sposobem na poradzenie sobie z tym problemem jest kastracja lub sterylizacja Nie warto ignorować problemu braku apetytu u kota Choć brak apetytu u kota często wynika z jego kaprysu lub humoru i znika po kilku dniach, nie należy go ignorować. W niektórych przypadkach może być on objawem poważnej choroby fizycznej lub psychicznej. Wtedy należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem weterynarii lub behawiorystą. Podstawowe akcesoria dla królika to klatka i pojemniki na jedzenie. Jakie kupić akcesoria dla królika? Wyprawka dla kota powinna składać się z misek na karmę, kuwety i zabawek. Wyprawka dla kota. Transporter dla kota powinien mieć określone przez przewoźnika atesty. Kot w podróży. Najlepsza karma dla kota powinna mieć obniżoną liczbę kalorii. Jak wybrać najlepszą karmę dla kota? Przyczyn wymiotów u psów i kotów może być wiele. Dlaczego psy i koty wymiotują?