Przepis na dietetyczne pieczone pączki serowe
Zwyczajny, smażony pączek, który waży ok. 70 g, dostarcza ok. 300 kalorii. Pączki pieczone o tej samej wadze są nawet o 1/3 mniej kaloryczne. Warto zatem wypróbować przepis na pyszne, dietetyczne pączki serowe. Można przyrządzić je z białej mąki pszennej, ale jeżeli doda się do nich mąkę razową lub orkiszową będą zawierały ważny dla zdrowia błonnik pokarmowy.
Zwyczajny, smażony pączek, który waży ok. 70 g, dostarcza ok. 300 kalorii. Pączki pieczone o tej samej wadze są nawet o 1/3 mniej kaloryczne. Warto zatem wypróbować przepis na pyszne, dietetyczne pączki serowe. Można przyrządzić je z białej mąki pszennej, ale jeżeli doda się do nich mąkę razową lub orkiszową będą zawierały ważny dla zdrowia błonnik pokarmowy. Ser biały, który jest jednym ze składników pączków, zawiera białko. Dzięki temu ten przysmak nie dostarcza pustych kalorii. Przygotowanie pączków serowych Składniki na ok. 20 pączków: 3 szklanki mąki pszennej (mąkę pszenną oczyszczoną można też zmieszać z mąką razową lub orkiszową w proporcjach 2:1), 4 łyżki śmietany (18%), 200 g sera białego półtłustego, 1 całe jajko, 3 żółtka, 3 łyżki cukru (może być cukier trzcinowy), 2 łyżeczki cukru wanilinowego, 2 łyżeczki sody oczyszczonej, ok. 50 g skórki otartej z cytryny. Składniki na lukier (opcjonalnie): 2/3 szklanki cukru pudru, 2 łyżki gęstej śmietany, łyżeczka soku z cytryny. Czas przygotowania: ok. 30 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania pączków: Najpierw należy wymieszać suche składniki: mąkę, sodę, cukier, cukier waniliowy oraz startą skórkę cytrynową. Następnie do wyżej wymienionych składników dodaje się 3 żółtka i całe jajko. Należy dodać też śmietanę i ser biały. Teraz można zacząć wyrabiać ciasto. Powinno ono uzyskać jednolitą konsystencję. Z ciasta należy odrywać niewielkie fragmenty i formować z nich kule o takiej wielkości, jaką mają mieć pączki (najlepiej nie większe niż 5 cm średnicy). Piekarnik powinien być nagrzany do 200 stopni Celsjusza. Blachę do pieczenia dobrze jest wyłożyć papierem do pieczenia. Pączki wykłada się na blachę tak, żeby dookoła każdego było jeszcze trochę miejsca. W przeciwnym razie mogą „zrosnąć się” ze sobą w trakcie pieczenia. Pączki należy piec przez ok. 10 minut. Po wyjęciu z piekarnika i wystudzeniu można posypać je cukrem pudrem albo polukrować. Sposób przygotowania lukru do pączków: Cukier puder należy wsypać do szklanki. Do niego następnie dodaje się łyżkę śmietany i miesza. Do zmieszanej z cukrem pudrem śmietany dodaje się sok z cytryny. Po dokładnym wymieszaniu lukier należy nakładać na pączki. Najlepiej wykorzystać do tego pędzelek kuchenny. Smacznego! Sałatka z trzech puszek to szybkie danie, które najlepiej smakuje na imprezach. Pyszna sałatka imprezowa z trzech puszek. Sok z jagód acai wzmacnia pracę układu krążenia oraz układu nerwowego. Sok z acai – właściwości i zastosowanie. Mąka żytnia i płatki owsiane szybko sycą, więc zapobiegają przejedzeniu. Jak się nie przejeść w święta - dietetyczne dania i napoje.
Pierwszy wózek dla dziecka – czym kierować się przy wyborze
Pierwszy wózek jest ważnym elementem wyprawki dla noworodka. Przy wyborze warto wziąć pod uwagę sposób, w jaki ma on być użytkowany, a także jak długo ma posłużyć dziecku. Od tego będzie zależało m.in. to, jakie będzie on miał koła. Niektóre wózki mogą służyć zarówno jako gondola, jak i jako spacerówka. Dzięki temu dziecko można w nich wozić także wtedy, kiedy już jest w stanie przez dłuższy czas przebywać w pozycji siedzącej.
Pierwszy wózek jest ważnym elementem wyprawki dla noworodka. Przy wyborze warto wziąć pod uwagę sposób, w jaki ma on być użytkowany, a także jak długo ma posłużyć dziecku. Od tego będzie zależało m.in. to, jakie będzie on miał koła. Niektóre wózki mogą służyć zarówno jako gondola, jak i jako spacerówka. Dzięki temu dziecko można w nich wozić także wtedy, kiedy już jest w stanie przez dłuższy czas przebywać w pozycji siedzącej. Aby wózek służył przez długi czas, warto konserwować jego koła i stelaż, oczyszczać je z piasku oraz stosować smary, które zapobiegają korozji. Po jakim terenie będzie jeździł wózek Osoby mieszkające w okolicy, w której nawierzchnia jest równa i wybetonowana, mogą wybrać wózek o niedużych kołach z lekkiej pianki. Może on mieć trzy koła, dzięki temu łatwiej będzie nim manewrować na niewielkiej przestrzeni. Jeżeli natomiast na spacery z dzieckiem będą często wybierane w miejsca, w których podłoże jest nierówne i wyboiste, lepiej, żeby wózek miał dwa amortyzowane, duże tylne oraz dwa małe, skrętne koła przednie. Czy wózek będzie trzeba znosić po schodach i transportować samochodem Sam wózek z gondolą może ważyć nawet 25 kg, a do tego należy jeszcze doliczyć wagę dziecka i niezbędnych podczas spaceru akcesoriów. Osoby, które mieszkają w bloku bez windy, i będą musiały często znosić i wnosić wózek po schodach, powinny raczej wybierać wózki lżejsze, najlepiej z aluminiowym stelażem. Dla dzieci ważących maksymalnie 13 kg dostępne są wózki ważące zaledwie 4-7 kg. Jeśli wózek będzie trzeba przewozić samochodem, warto wybrać taki, który można łatwo i szybko złożyć, a jego koła odkręcić. Ważnym kryterium wyboru będzie również wielkość elementów, których złożyć się nie da, np. gondoli. Powinny one zmieścić się do bagażnika samochodu. Jak długo dziecko ma korzystać z wózka Jeśli wózek ma służyć dłużej niż przez kilka miesięcy, do momentu, aż dziecko będzie samodzielnie siadało i wytrzymywało w tej pozycji przez dłuższy czas, warto wybrać wózek wielofunkcyjny. Taki wózek ma gondolę, ale można łatwo zmienić go w spacerówkę. Dzięki temu można będzie wozić nim na spacery dziecko przez ok. 3 lata. Dodatkowe wyposażenie wózka Dodatkowe elementy wózka sprawią, że bez obaw będzie można wychodzić z dzieckiem na spacery zarówno w słoneczne, jak i deszczowe dni. Na deszcz i śnieg przyda się folia przeciwdeszczowa. W zimniejsze dni warto wyłożyć gondolę wózka ciepłym śpiworem. W ciepłe dni, kiedy atakują komary, wózek można natomiast osłonić moskitierą. Aby święta z dziećmi były udane, warto wspólnie upiec ciasteczka i zrobić ognisko. Świąteczne zabawy z dziećmi: sport na powietrzu, ognisko i inne. Sprzeciwianie się poleceniom rodziców i napady złości u 5 latka to objaw buntu. Bunt pięciolatka: jak sobie radzić. Domki – zwłaszcza na drzewie - to marzenie większości dzieci. Jaki domek dla dzieci wybrać.
Fotelik samochodowy dla dziecka – czym kierować się przy wyborze
Przewożenie dzieci w samochodzie wymaga korzystania z fotelika samochodowego. Jest on obowiązkowy dla dzieci, które mają mniej niż 150 cm wzrostu. Właściwie wybrany i zamontowany fotelik umożliwia prawidłowe przypięcie dziecka pasami, co zabezpieczy je przed skutkami gwałtownego hamowania lub innych nagłych manewrów.
Przewożenie dzieci w samochodzie wymaga korzystania z fotelika samochodowego. Jest on obowiązkowy dla dzieci, które mają mniej niż 150 cm wzrostu. Właściwie wybrany i zamontowany fotelik umożliwia prawidłowe przypięcie dziecka pasami, co zabezpieczy je przed skutkami gwałtownego hamowania lub innych nagłych manewrów. Zaleca się, aby dziecko przynajmniej do 2. roku życia jeździło w foteliku ustawionym tyłem do kierunku jazdy. Zapobiega to uszkodzeniu kręgu szyjnego pod wpływem nagłego hamowania. Homologacja ECE R44 i norma i-Size Przed zakupem fotelika samochodowego dla dziecka należy upewnić się, że ma on europejski certyfikat bezpieczeństwa, czyli homologację ECE R44. Na ogół świadczy o tym pomarańczowo-biała naklejka znajdująca się pod siedzeniem fotelika. Ważne jest, aby dwiema ostatnimi cyframi numeru homologacji były cyfry „03” lub „04”. Jeśli są to cyfry „01” i „02”, fotelik nie nadaje się do użytku, ponieważ jest przestarzały. Na tej naklejce znajduje się także informacja o wadze dziecka, które może być przewożone w danym foteliku. W sprzedaży są również foteliki zgodne z najnowszą normą bezpieczeństwa, i-Size. Mają one czarno-biały znaczek przedstawiający dziecko w foteliku w kwadratowej ramce. Standard ten zapewnia dziecku jeszcze większe bezpieczeństwo. Tak oznaczone foteliki można ponadto montować w samochodach z systemem ISOFIX, który umożliwia szybkie i stabilne zamontowanie fotelika, bez użycia pasów (nie oznacza to jednak, że nie trzeba ich potem zapinać). Wyniki testów zderzeniowych Zanim kupi się fotelik samochodowy, dobrze jest zapoznać się również z wynikami testów zderzeniowych (tzw. crash testów). Podczas nich oceniane jest to, w jakim stopniu dany model fotelika zabezpiecza ciało dziecka przed uszkodzeniem wskutek wypadku samochodowego. Testy zderzeniowe prowadzone są przez niezależne organizacje i kluby samochodowe, np. niemiecki Allgemeiner Deutscher Automobil-Club (ADAC) oraz holenderski Automobil Motorrad Touring Club Reisen Touristik (ÖAMTC). Aktualne wyniki testów można znaleźć w internecie. Najlepiej jest wybrać takie siedzisko, które w kilku niezależnych testach uzyskało wysokie oceny, przynajmniej 3. Fotelik właściwy dla wagi dziecka Niezwykle ważne jest także to, aby fotelik był dopasowany do wagi i wzrostu dziecka. Dostępnych jest 5 grup fotelików: 0 dla noworodków i niemowląt o wadzie niższej niż 10 kg, 0+ dla niemowląt ważących mniej niż 13 kg, I dla niemowląt, które ważą od 9 do 18 kg, II dla dzieci, które ważą 15-25 kg, III dla dzieci, które ważą 22-36 kg. Górna krawędź oparcia fotelika powinna znajdować się nad głową dziecka. Jeśli głowa zaczyna wystawać ponad tę krawędź, należy go wymienić na większy. Dziecko z zespołem Downa powinno wykonywać takie czynności, jak dzieci pełnosprawne. Dziecko z zespołem Downa w przedszkolu. Naukę jazdy na rolkach można zacząć od utrzymania równowagi. Jak nauczyć dziecko jazdy na rolkach. Zespół ADD uznaje się za podtyp ADHD. Spokojne dziecko też może mieć ADHD.
Choinka monochromatyczna – do jakich wnętrz pasuje i czym ją udekorować
Świąteczna choinka może być udekorowana w jednolitym kolorze. Będzie wtedy doskonale komponowała się z minimalistycznym wnętrzem, np. w stylu skandynawskim lub industrialnym. Monochromatyczne drzewko pasuje również do wnętrz eleganckich oraz utrzymanych w stylistyce retro.
Świąteczna choinka może być udekorowana w jednolitym kolorze. Będzie wtedy doskonale komponowała się z minimalistycznym wnętrzem, np. w stylu skandynawskim lub industrialnym. Monochromatyczne drzewko pasuje również do wnętrz eleganckich oraz utrzymanych w stylistyce retro. Biała choinka może imitować ośnieżone drzewko. Aby uzyskać taki efekt, warto wykończyć dekorację anielskim włosem lub sztucznym śniegiem. Do jakiego wnętrza pasuje monochromatyczna choinka Choinka udekorowana jednokolorowymi ozdobami pasuje przede wszystkim do wnętrz urządzonych w nowoczesnej stylistyce. Można ją ustawić w pomieszczeniu zaaranżowanym np. w stylu skandynawskim, w którym królują proste formy i naturalne materiały. Wówczas warto wybrać ozdoby białe, matowe lub drewniane i w kolorze zbliżonym do barwy drewna. Doskonale wkomponuje się ona także w wystrój industrialny, z elementami inspirowanymi wyglądem fabryk i pomieszczeń produkcyjnych, z odsłoniętymi cegłami i metalowymi wykończeniami. Bombki, łańcuchy i inne dekoracje również mogą przypominać barwą metal i beton. Szlachetna prostota dobrze wygląda również we wnętrzach eleganckich, np. urządzonych w stylu glamour, oraz rustykalnych i stylizowanych na stare, np. z elementami shabby chic. Na choinkę do wnętrz w stylu glamour warto wybierać ozdoby z połyskiem, w kolorach złota i srebra, a także grafitowe, czarne lub szklane, przezroczyste. Jeżeli decydujemy się na choinkę jednobarwną, rustykalną, możemy wykorzystać ozdoby ze słomy i drewna. Natomiast gdy chcemy, żeby drzewko komponowało się ze stylem shabby chic, ozdoby mogą być białe lub liliowe, najlepiej malowane ręcznie. Uniwersalna biała choinka Biała choinka to także ciekawy akcent wnętrza urządzonego w innym stylu. Dzięki białym ozdobom można sprawić, że będzie ona przypominała ośnieżone drzewko. Do przyozdobienia choinki warto wtedy wykorzystać: pomalowane na biało szyszki, przyozdobione białą wstążką, białe bombki (można przemalować samemu stare bombki), białe ozdoby robione szydełkiem, ozdoby przypominające sople lodu, papierowe ozdoby origami, białe łańcuchy i koraliki, anielskie włosy, lampki dające białe światło, pierniki polukrowane białym lukrem, sztuczny śnieg. Jak samemu pomalować szyszki i bombki na biało Do tego, aby pomalować szyszki i bombki na biało, potrzebna jest niewielka puszka farby akrylowej i sznurek lub drucik. Każdą szyszkę należy oplątać sznurkiem (drucikiem) i zanurzać w farbie, a następnie odwiesić w suchym i przewiewnym miejscu do wyschnięcia, na minimum 3 dni. Podobnie postępuje się z bombkami. Jakie światełka choinkowe wybrać na monochromatyczną choinkę Do monochromatycznej choinki najbardziej pasują jednobarwne światełka, najlepiej białe. Na drzewko udekorowane w stylu glamour można wybrać lampki dające zimne światło. W przypadku innej stylistyki lepiej jest zdecydować się na światło ciepłe. Ciekawy efekt można uzyskać, jeśli wybierze się światełka w kształcie białych, matowych kul. Warto oświetlić choinkę lampkami LED-owymi, ponieważ są one energooszczędne, nie nagrzewają się, a przy tym wydajne porównywalnie do zwyczajnych lampek. Jednokolorowa choinka wcale nie musi być czerwona czy niebieska. Choinka srebrna: jak udekorować? Dobrej jakości choinka sztuczna nie jest tania, ale posłuży przez kilka lat. Sztuczna czy żywa choinka: jaką wybrać? Wykonywanie ozdób na święta jest ciekawą i tanią opcją dekorowania domu. Ozdoby świąteczne z filcu krok po kroku.
Szybka i smaczna sałatka imprezowa z trzech puszek w wersji z tuńczykiem i wegańskiej
Podczas domowej imprezy może się zdarzyć, że goście zgłodnieją, a zamówiona pizza nie zdąży jeszcze dotrzeć. W takiej sytuacji warto mieć pod ręką trzy puszki z różnymi składnikami na imprezową sałatkę. W ciągu 15 minut można przyrządzić z nich pyszne, zdrowe i lekkie danie, które zaspokoi głód.
Podczas domowej imprezy może się zdarzyć, że goście zgłodnieją, a zamówiona pizza nie zdąży jeszcze dotrzeć. W takiej sytuacji warto mieć pod ręką trzy puszki z różnymi składnikami na imprezową sałatkę. W ciągu 15 minut można przyrządzić z nich pyszne, zdrowe i lekkie danie, które zaspokoi głód. Przygotowanie sałatki razem z gośćmi może być sposobem na urozmaicenie imprezy. Przepis na sałatkę z trzech puszek z tuńczykiem Zestawienie smakowe słodkiego ananasa z tuńczykiem może wydawać się odważne lub nietypowe. Jednak doskonale sprawdza się w sałatce. Składniki: puszka ananasa, puszka groszku konserwowego, puszka tuńczyka w oleju lub sosie własnym, słoik selera konserwowego, jedna duża cebula lub pół pokrojonego w plasterki pora, ok. 200 ml jogurtu naturalnego, dwie łyżki majonezu, pieprz, natka pietruszki. Czas przygotowania: 15 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Otwórz puszkę ananasa i odlej zalewę. Owoce pokrój. Możesz pokroić je nożem, kiedy są jeszcze w puszce: włóż nóż w okrągłe otwory w plastrach i w kilku miejscach dociskaj ostrze do ścianek puszki. Wsyp kawałki ananasa do dużego naczynia, np. misy. Otwórz puszę groszku konserwowego i odlej z niego zalewę, a następnie dodaj go do ananasa. Odlej również zalewę od selera konserwowego i wrzuć go do naczynia. Pokrój cebulę w drobną kostkę lub por w plasterki i dodaj je do pozostałych składników. Dodaj tuńczyka. Wymieszaj wszystkie składniki. W osobnym naczyniu zmieszaj jogurt z majonezem. Polej wszystkie składniki jogurtem zmieszanym z majonezem, dopraw pieprzem (najlepiej świeżo zmielonym) i posyp natką pietruszki. Smacznego! Przepis na wegańską sałatkę z trzech puszek Sałatkę z puszek można przyrządzić także w wersji wegańskiej. Śmietanę i majonez należy zastąpić wówczas ich wegańską wersją. Zamiast tuńczyka dodać natomiast czerwoną fasolę z puszki. Składniki: puszka ananasa, puszka groszku konserwowego, puszka czerwonej fasoli, jedna duża cebula lub pół pokrojonego w plasterki pora, ok. 200 ml jogurtu sojowego albo śmietany z orzechów nerkowca, 2 łyżki majonezu ze słonecznika, natka pietruszki, pieprz. Czas przygotowania: 15 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Pokrój ananas. Pokrój cebulę w drobną kostkę albo pora w plasterki. Odlej zalewę z puszki groszku i fasoli. Wrzuć wszystkie składniki do dużego naczynia i wymieszaj je. Zmieszaj jogurt sojowy z majonezem i zalej nimi wszystkie składniki. Dodaj pieprz. Posyp wszystko natką pietruszki. Smacznego! Co jeszcze można dodać do sałatki z puszek Zarówno do mięsnej, jak i wegańskiej wersji sałatki można dodać inne składniki, jeżeli akurat nimi dysponujemy. Doskonale pasują do nich m.in.: gotowany ryż, uprażone na patelni orzechy włoskie, pestki dyni albo słonecznika, kiełki, np. rzodkiewki albo pszenicy, ogórek kiszony posiekany w drobną kostkę, oliwki, czarne lub zielone. Pieczone pączki serowe dostarczają mniej kalorii niż pączki smażone. Przepis na pączki serowe. Sok z jagód acai wzmacnia pracę układu krążenia oraz układu nerwowego. Sok z acai – właściwości i zastosowanie. Mąka żytnia i płatki owsiane szybko sycą, więc zapobiegają przejedzeniu. Jak się nie przejeść w święta - dietetyczne dania i napoje. Znasz owoce acai? Sprawdź nasze przepisy na placuszki, owsiankę i mus z jagód acai.
Praca zdalna jest popularna wśród grafików, copywriterów, handlowców i programistów
Pracę zdalną można wykonywać z dowolnego miejsca na świecie. Wystarczy mieć komputer, stabilne połączenie z internetem oraz telefon. W ten sposób można pracować jako freelancer, np. na umowę zlecenie, umowę o dzieło lub umowę o pracę (w formie tzw. telepracy). Freelancerami często są graficy, copywriterzy, a także rekruterzy.
Pracę zdalną można wykonywać z dowolnego miejsca na świecie. Wystarczy mieć komputer, stabilne połączenie z internetem oraz telefon. W ten sposób można pracować jako freelancer, np. na umowę zlecenie, umowę o dzieło lub umowę o pracę (w formie tzw. telepracy). Freelancerami często są graficy, copywriterzy, a także rekruterzy. Wielu freelancerów, którzy początkowo pracują w ramach umów cywilnoprawnych, przechodzi na samozatrudnienie i zakłada własne firmy. Formy świadczenia pracy zdalnej: telepraca i praca na podstawie umowy cywilnoprawnej Niektóre firmy decydują się na zatrudnienie pracowników wykonujących tzw. telepracę. Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy jest to regularna praca wykonywana poza zakładem pracy z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Pracownik systematycznie przekazuje wtedy pracodawcy wyniki swojej pracy za pomocą tychże środków komunikacji. Pracodawca, który zatrudnia pracowników w ten sposób, jest zobowiązany do dostarczenia im potrzebnego sprzętu, ubezpieczenia ich oraz pokrycia kosztów instalacji. Ma on także prawo do kontrolowania tego, w jaki sposób pracownik wykonuje swoje obowiązki. Najczęściej telepraca odbywa się przy wykorzystaniu komputerów i internetu, niekiedy także telefonu. Pracę zdalną można również świadczyć na podstawie umów cywilnoprawnych: umowy zlecenia oraz umowy o dzieło. Jest to forma współpracy, która jest szczególnie dogodna dla osób, które chcą pracować w dowolnym miejscu i w dowolnym czasie. Zazwyczaj w umowie określa się termin, do kiedy wykonana praca ma zostać przedstawiona zleceniodawcy, nie ma natomiast określonych godzin, w jakich codziennie należy pracować. W jakich zawodach pracę można wykonywać zdalnie Z badania przeprowadzonego przez Pracownię Badań Społecznych (PBS) (zobacz raport) wynika, że telepracę najczęściej wykonują w Polsce pracownicy zajmujący się: usługami finansowymi, grafiką komputerową, księgowością, usługami prawniczymi, sprzedażą i przedstawicielstwem handlowym, projektowaniem technicznym (inżynieryjnym), projektowaniem systemów informatycznych, pracą edytorską i redaktorską, analizami ekonomicznymi, badaniami marketingowymi, projektami architektonicznymi, copywritingiem, tłumaczeniami. Pracownicy ci najczęściej pracowali w domu lub w siedzibie klienta. Praca zdalna jest popularna wśród programistów Z zestawienia przygotowanego przez firmę FlexJobs zajmującą się promocją zdalnych i elastycznych form zatrudnienia wynika, że wśród 10 firm, które najczęściej zatrudniają pracowników zdalnych, 4 należą do branży informatycznej. Są nimi: LiveOps, Amazon, Dell, IBM. Warto zauważyć, że trzy ostatnie to międzynarodowe korporacje, których filie znajdują się także w Polsce. Rozwój branży IT i coraz większe zapotrzebowanie na usługi programistów sprawia, że firmy programistyczne coraz chętniej zatrudniają pracowników zdalnych. Polska znajduje się na 8. miejscu w zestawieniu krajów, w których programiści najczęściej pracują zdalnie. Z badania przeprowadzonego przez StackOverflow, portal społecznościowy dla programistów, wynika, że w Polsce aż 29,5% programistów w ten sposób wykonuje swoją pracę (zobacz raport). Pracodawca ma bezwzględny zakaz zatrudniania w godzinach nocnych kobiety w ciąży. Praca w godzinach nocnych: kiedy można odmówić? Podczas urlopu macierzyńskiego można podjąć dodatkową pracę. Czy młoda mama może dorabiać? Pora nocna ustalana jest przez pracodawcę między 21 a 7 rano i musi trwać co najmniej 8 h. Praca w porze nocnej: zasady. Pracownik, który pracuje przy komputerze, pomiędzy każdą przepracowaną godziną, ma prawo do pięciominutowych przerw. Praca przy komputerze: przepisy BHP.
W których krajach ludzie żyją najdłużej, a w których najkrócej?
Najdłużej żyjący ludzie na świecie to Chińczycy, którzy mieszkają w Hongkongu. Przeciętna długość życia wśród nich wynosi prawie 84 lata. Najkrócej żyją mieszkańcy krajów Afryki. W Sierra Leone, jednym z najbiedniejszych państwa świata, średnia długość życia to zaledwie 45 lat.
Najdłużej żyjący ludzie na świecie to Chińczycy, którzy mieszkają w Hongkongu. Przeciętna długość życia wśród nich wynosi prawie 84 lata. Najkrócej żyją mieszkańcy krajów Afryki. W Sierra Leone, jednym z najbiedniejszych państwa świata, średnia długość życia to zaledwie 45 lat. Różnica między długością życia ludzi zamieszkujących kraje najbogatsze i tych, którzy zamieszkują najuboższe regiony świata, wynosi prawie 40 lat. 10 krajów, w których średnia wieku jest najwyższa Co roku Światowe Forum Ekonomiczne (World Economic Forum – WEF) publikuje Globalny Raport Konkurencyjności. Jest to dokument zawierający dane dotyczące aktualnego w danym roku stanu czynników konkurencyjności, za które uznawane są m.in.: funkcjonowanie instytucji, infrastruktura, równowaga makroekonomiczna, edukacja, wielkość rynku, innowacyjność, zdrowie (w tym średnia przewidywana długość życia). Z raportu, który został opracowany w latach 2015-2016 (zobacz dane), wynika, że w pierwszej dziesiątce krajów, których mieszkańcy żyją najdłużej, znajdują się: Hongkong (jako region administracyjny Chin) – 83,8 roku, Japonia – 83,3 roku, Islandia – 83,1 roku, Szwajcaria – 82,7 roku, Hiszpania – 82,4 roku, Singapur – 82,3 roku, Włochy – 82,3 roku, Australia – 82,2 roku, Izrael – 82,1 roku, Francja – 82 lata. Kraje te, z wyjątkiem Islandii, Izraela i Singapuru, należą do dwudziestu krajów o najwyższym produkcie krajowym brutto (PKB) na świecie, według danych Banku Światowego na 2016 rok (zobacz dane). Można zatem założyć, że mieszkańcy tych krajów mają dość dobry dostęp do usług medycznych oraz wysoką świadomość dotyczącą zasad zdrowego stylu życia. Zaskakujące może być jednak to, że Stany Zjednoczone, w których PKB wciąż jest najwyższy na świecie, w rankingu długości życia zajmują dopiero 34. miejsce. Choć stopień rozwoju danego kraju ma pozytywny wpływ na przeciętną długość życia jego mieszkańców, to jednak niektóre czynniki mogą zniwelować korzystne działanie tego czynnika, a nawet je odwrócić. W Stanach Zjednoczonych najczęstszą przyczyną śmierci są bowiem choroby układu krążenia, które uznawane są za choroby cywilizacyjne, wynikające m.in. z prowadzenia siedzącego trybu życia, jedzenia wysoko przetworzonej żywności oraz stresu. 10 krajów, w których ludzie żyją najkrócej Według rankingu WEF najkrócej żyją mieszkańcy poniżej wymienionych krajów afrykańskich: Sierra Leone – 45,6 roku, Botswana – 47,4 roku, Suazi – 48,9 roku, Lesotho – 49,3 roku, Mozambik – 50,2 roku, Wybrzeże Kości Słoniowej – 50,8 roku, Czad – 51,2 roku, Nigeria – 52,5 roku, Burundi – 54,1 roku, Mali – 55 lat. Kraje te mają najwyższy na świecie wskaźnik umieralności niemowląt. Powszechne są w nich także zakażenie wirusem HIV oraz AIDS. Są to jednak przede wszystkim kraje biedne, których mieszkańcy mają trudny dostęp do usług medycznych, często brakuje im jedzenia i czystej wody. Również ich świadomość dotycząca zdrowia i higieny siłą rzeczy jest prawdopodobnie niska. Kiedy brać leki na bezsenność? Jak stosować środki nasenne w płynie i tabletkach? Bądź ostrożna przy bezsenności. Objawy i leczenie przedawkowania tabletek nasennych. Na bezsenność najlepsze są zioła! Dowiedz się więcej o objawach i leczeniu problemów ze snem.
Zespół Cotarda to negacja swojego życia i przekonanie o tym, że ciało się rozkłada
Zespół Cotarda, nazywany jest inaczej syndromem chodzącego trupa. Jego objawami są urojenia nihilistyczne: przekonanie, że jest się martwym, a ciało pozbawione jest niektórych części. Zespół Cotarda często towarzyszy depresji psychotycznej oraz schizofrenii. Leczy się go podobnie jak te choroby, przede wszystkim poprzez farmakoterapię.
Zespół Cotarda, nazywany jest inaczej syndromem chodzącego trupa. Jego objawami są urojenia nihilistyczne: przekonanie, że jest się martwym, a ciało pozbawione jest niektórych części. Zespół Cotarda często towarzyszy depresji psychotycznej oraz schizofrenii. Leczy się go podobnie jak te choroby, przede wszystkim poprzez farmakoterapię. Zaburzenie zostało opisane przez francuskiego neurologa Jules'a Cotarda w 1880 roku. Przyczyny zespołu Cotarda Zespół Cotarda najczęściej pojawia się jako jedno z zaburzeń towarzyszących schizofrenii oraz depresji klinicznej. Występuje on także u osób ze schorzeniami neurologicznymi, np. z uszkodzeniami płatów: czołowego (w środkowej części) i ciemieniowego mózgu. Objawy zespołu Cotarda Dla zespołu Cotarda charakterystyczne są urojenia nihilistyczne. Osoba, która cierpi na to zaburzenie, jest przekonana, że nie żyje, a jej ciało rozkłada się, jest pozbawione niektórych części i organów. Stąd inna nazwa tego zaburzenia: zespół chodzącego trupa. Często występują także urojenia negacyjne: poczucie, że się nie istnieje, nie ma się ciała, a więc nie można umrzeć. Z tego względu niektóre osoby z tym syndromem nie myją się i nie chcą jeść. Znane są przypadki, kiedy to śmierć osoby z tym zaburzeniem nastąpiła wskutek wygłodzenia. Z badań przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii (zobacz badanie) wynika, że urojenia związane z ciałem występują u 86% osób z zespołem Cotarda, urojenia dotyczące nieistnienia – u 69%, a poczucie nieśmiertelności u 55%. Dodatkowo występują u nich: lęk, poczucie winy oraz urojenia hipochondryczne, czyli nieprawdziwe przekonanie o chorobach, na które rzekomo się cierpi. Aż 89% osób ze zdiagnozowanym zespołem Cotarda cierpi także na depresję. Zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 zespół Cotarda może być przyporządkowany do zaburzeń urojeniowych, których kod to F22. Dla tych zaburzeń charakterystyczny jest rozwój jednego urojenia lub wielu powiązanych ze sobą urojeń, które na ogół utrzymują się u danej osoby do końca życia. Stadia rozwoju zespołu Cotarda Zespół Cotarda ma trzy stadia: W pierwszym pojawiają się obrzydzenie do samego siebie, objawy hipochondrii i depresji psychotycznej. (Charakterystycznymi objawami tego rodzaju depresji są symptomy psychotyczne, np. urojenia i omamy). W drugim stadium rozwijają się urojenia negacji. W trzecim – urojenia negacji zaostrzają się i współwystępują z depresją kliniczną. Osoba z zespołem Cotarda może wtedy próbować targnąć się na własne życie lub dokonywać samookaleczeń. Leczenie zespołu Cotarda Zespół Cotarda leczy się farmaceutycznie: poprzez podawanie leków antydepresyjnych, przeciwpsychotycznych i stabilizujących nastrój. Stosowane bywa także leczenie za pomocą elektrowstrząsów, szczególnie w przypadku wyjątkowo ciężkiej postaci zaburzenia. Dręczy cię smutek i chandra? Jak sobie radzić z obniżonym nastrojem? Podnieś swoje samopoczucie. Dowiedz się, jak być zadowolonym z pracy. Dobre samopoczucie jest niezwykle ważne. Jak poprawić sobie nastrój?
Na czym polega fiksacja rozwojowa w psychoanalizie?
Fiksacja rozwojowa to jedno z pojęć stosowanych w klasycznej, freudowskiej psychoanalizie. Jeśli nie zostaną zaspokojone potrzeby dziecka na danym etapie rozwoju, może ono w pewnych sferach życia zatrzymać się na tym etapie. Już jako dorosły człowiek będzie prawdopodobnie powtarzało charakterystyczne dla tego etapu dojrzewania schematy zachowań.
Fiksacja rozwojowa to jedno z pojęć stosowanych w klasycznej, freudowskiej psychoanalizie. Jeśli nie zostaną zaspokojone potrzeby dziecka na danym etapie rozwoju, może ono w pewnych sferach życia zatrzymać się na tym etapie. Już jako dorosły człowiek będzie prawdopodobnie powtarzało charakterystyczne dla tego etapu dojrzewania schematy zachowań. Teoria fiksacji rozwojowej nie jest potwierdzona naukowo. Podczas formułowania jej Freud kierował się wyłącznie swoimi obserwacjami. Fazy rozwoju psychoseksualnego według Freuda Według psychoanalitycznej teorii rozwoju seksualnego dziecko w trakcie swojego rozwoju przechodzi przez kilka etapów. Etapy te wyróżnione są pod względem tego, za pomocą których stref erogennych dziecko przede wszystkim zaspokaja swoje potrzeby. Należy pamiętać, że źródłem motywacji do działania w teorii Freuda jest libido, popęd seksualny, który rządzi zachowaniem człowieka niemal od urodzenia. Wyróżnia się pięć etapów rozwoju psychoseksualnego. Faza narcyzmu pierwotnego, charakterystyczna dla noworodków, które uzależnione są całkowicie od opieki dorosłych i dopiero uczą się rozróżniania siebie i matki. To matka stanowi obiekt, w którym dziecko upatruje możliwości zaspokojenia popędów, Faza oralna, podczas której dziecko ukierunkowane jest na zaspokajanie popędów związanych z obszarami oralnymi ciała, m.in. ustami i gardłem. Fiksacja na tym etapie bywa związana z głodem albo niedostatecznym kontaktem z matką, np. wtedy, kiedy nie karmi ona piersią. Faza analna, podczas której dziecko nabywa umiejętność kontroli wypróżniania się. Nieprawidłowo przeprowadzany trening czystości, np. brak konsekwencji lub nadmierne karanie dziecko za wypróżnianie się w pieluszkę, a nie do nocnika, może doprowadzić do fiksacji. Faza falliczna, która charakteryzuje się tym, że dziecko zaczyna odkrywać swoje narządy płciowe i rozróżniać płcie. W tym okresie pojawia się także kompleks Edypa lub kompleks Elektry (odmiana kompleksu Edypa występująca u dziewczynek). Jeżeli rodzice faworyzują przeciwną płeć, u dziecka może pojawić się fiksacja falliczna. Po tej fazie następuje faza latencji, kiedy potrzeby libidalne ulegają wyciszeniu. Faza genitalna, w którą dziecko wkracza w okresie dojrzewania. Dziecko zaczyna wtedy rozumieć, że przyjemność seksualna podporządkowana jest celom rozrodczym. Do najlepiej opisanych fiksacji należą fiksacja w fazie oralnej oraz fiksacja w fazie analnej, a także fiksacja falliczna. Czym charakteryzuje się fiksacja oralna Skutkiem fiksacji w fazie oralnej może być czerpanie dużej przyjemności z czynności wykonywanych za pomocą ust, np.: palenie papierosów, skłonność do łakomstwa, picie dużej ilości alkoholu, obgryzanie paznokci, żucie gumy, upodobanie do seksu oralnego. Czym charakteryzuje się fiksacja analna Osoby, które doznały fiksacji w fazie analnej, bywają uparte, nadmiernie uporządkowane, nawet pedantyczne. Rozwinąć mogą się u nich także skąpstwo, potrzeba kontrolowania otoczenia, bierna agresja, potrzeba gromadzenia rzeczy, sadyzm i masochizm, ale też systematyczność i wytrwałość w dążeniu do celu. Czym charakteryzuje się fiksacja falliczna Fiksacja falliczna może natomiast skutkować tym, że w dorosłym życiu kobiety mogą czuć potrzebę dominacji nad mężczyznami, uwodzenia ich, ale także całkowitego podporządkowania się im. Chłopcy, którzy doświadczają fiksacji fallicznej, bywają próżni i nadmiernie ambitni. Czy w człowieku drzemie zło? Dowiedz się, na czym polegał eksperyment Zimbardo. Słowa mogą znaczyć coś innego, niż myślisz. Na czym polega manipulacja językowa? Na czym polega mechanizm podejmowania decyzji pod wpływem grupy? Psychologia tłumu: dlaczego robimy to, co inni?
Jak zrobić marble nails metodą wodną – krok po kroku?
Paznokcie pomalowane różnobarwnymi lakierami na wodzie przypominają wyglądem strukturę marmuru. Stąd nazwa tego efektu: „marble nails”. Paznokcie można pomalować w ten sposób samodzielnie, przy wykorzystaniu lakierów do paznokci w różnych kolorach.
Paznokcie pomalowane różnobarwnymi lakierami na wodzie przypominają wyglądem strukturę marmuru. Stąd nazwa tego efektu: „marble nails”. Paznokcie można pomalować w ten sposób samodzielnie, przy wykorzystaniu lakierów do paznokci w różnych kolorach. Kolory lakieru można połączyć w taki sposób, że będą przypominały na paznokciach pawie oko. Wystarczy nakładać na wodę kolejno lakiery: zielony, pomarańczowy, jasnoniebieski i granatowy. Pomaluj paznokcie lakierem bazowym i zabezpiecz skórę palców Najpierw pomaluj paznokcie lakierem bazowym. Może to być zwykły biały lakier lub lakier o odcieniu nude (zbliżonym do koloru ludzkiego ciała). Dzięki temu lakier kolorowy łatwiej przyczepi się do płytki paznokcia, a efekt malowania będzie bardziej trwały. Następnie oklej palce (mniej więcej do połowy) taśmą bezbarwną tak, aby tylko płytka paznokcia pozostała odsłonięta. Nalej lakier na wodę i zamieszaj Do niewielkiej miseczki nalej wodę. Powinna mieć temperaturę pokojową. Następnie zrób na wodzie koncentryczny wzór za pomocą lakierów do paznokci o różnych kolorach. Pędzelkiem pierwszego lakieru dotknij powierzchni wody, kolor powinien rozlać się na niej. Następnie szybko w centrum okręgu nałóż w ten sam sposób kolejny kolor. Powtórz to tyle razy, ile kolorów chcesz mieć na paznokciu. Następnie weź wykałaczkę lub zapałkę i „przetnij” za jej pomocą obraz powstały na wodzie tak, aby lakiery o różnych barwach połączyły się. Lakier nie może pływać na wodzie zbyt długo, ponieważ po kilkudziesięciu sekundach zestali się i nie będzie przywierał do paznokcia. Zanurzaj paznokcie w wodzie z lakierem Włóż palec do wody w miejscu, w którym znajduje się plama lakieru. Paznokieć powinien zanurzyć się w wodzie pod kątem 90 stopni. Kiedy zobaczysz, że lakier przywarł do płytki paznokcia, możesz wyjąć palec z wody. Kolejne palce wkładaj do wody w miejscu, w którym plama lakieru nie rozmieszała się całkowicie. Jeżeli zabraknie już lakieru na wodzie, powtórz krok pierwszy i nalej go ponownie do miseczki. Zanim to zrobisz, powinnaś jednak zmienić wodę w miseczce. Usuń nadmiar lakieru z palców i utrwal efekt Kiedy lakier na paznokciach trochę podeschnie, możesz delikatnie zerwać taśmę bezbarwną z palców. Jeżeli lakier został też na skórze palców dookoła płytki paznokcia, możesz zmyć go za pomocą patyczka z watą nasączoną w spirytusie. Kiedy kolorowy lakier na paznokciach całkowicie wyschnie, możesz utrwalić go za pomocą warstwy lakieru bezbarwnego. Ożyw swój look! Do czego nosić i na jaką okazję pasują neonowe szpilki? Ołówek to korzystny fason dla sylwetki. Dla kogo spódnica ołówkowa jest najlepsza i z czym ją nosić? Klasyka będzie dobra dla każdej szafy. Jak i z czym nosić skórzane szorty?
Świerk, jodła czy sosna – które drzewko najlepiej wybrać na choinkę bożonarodzeniową?
Najczęściej wybieranymi na choinki bożonarodzeniowe drzewkami są świerk pospolity i srebrzysty oraz sosna pospolita. Drzewka tych gatunków różnią się intensywnością zapachu, kolorem igliwia, a także jego trwałością w warunkach domowych. Choinki cięte, niezależnie od gatunku, są mniej trwałe niż choinki wyhodowane w donicach.
Najczęściej wybieranymi na choinki bożonarodzeniowe drzewkami są świerk pospolity i srebrzysty oraz sosna pospolita. Drzewka tych gatunków różnią się intensywnością zapachu, kolorem igliwia, a także jego trwałością w warunkach domowych. Choinki cięte, niezależnie od gatunku, są mniej trwałe niż choinki wyhodowane w donicach. Na choinki wybiera się gatunki drzew, które w zimie pozostają zielone i nie tracą igieł. Są one symbolem życia i zdrowia. Świerk pospolity Najczęściej wybieranym na choinkę drzewkiem jest świerk pospolity. To jedyny naturalnie występujący w Polsce gatunek świerku. Jego korona ma stożkowany kształt, co szczególnie dobrze widać w młodych drzewkach ścinanych na choinki. Igły na jego gałązkach są gęste, mają intensywny kolor i są lekko spłaszczone. Samo drzewko pięknie pachnie. Już po chwili od ustawienia go w pokoju cały dom wypełni zapach lasu. Niestety świerk pospolity szybko gubi igły. Znaczny ich ubytek widać nawet po tygodniu od przyniesienia go do domu. Cena świerku mierzącego ok. 100 cm zaczyna się od 30 złotych. Zależy ona jednak od wysokości drzewka. Świerk kłujący (srebrzysty) Nieco bardziej trwały od świerku pospolitego jest świerk kłujący, ma on też gęstszą koronę. Charakterystyczną cechą świerku kłującego są zaostrzone, zabarwione srebrzyście igły. Z daleka wygląda to tak, jakby spoczywała na nich cienka warstwa śniegu. Świerk kłujący jest sporo droższy niż świerk pospolity. Za drzewko o wysokości ok. 100 cm płaci się przeciętnie ok. 50-60 złotych. Sosna pospolita Sosna pospolita jest dosyć tania, pachnie intensywnie, a igły dosyć długo się na niej utrzymują. Niestety jej gałązki są rzadkie i często układają się asymetrycznie. W związku z tym trudno jest ją ubrać i ustawić w pomieszczeniu. Na ogół drzewko o wysokości ok. 100 cm można kupić już za 20 złotych. Jodła kaukaska Osoby, którym zależy na tym, żeby choinka nie gubiła igieł, mogą na świąteczne drzewko wybrać także jodłę kaukaską. Nawet dwa miesiące po ścięciu na jodle kaukaskiej utrzymują się igły. Drzewko nie ma zapachu. Z tego względu polecane jest alergikom oraz osobom, które drażni charakterystyczny zapach drzew iglastych. Jodła ma ponadto żywy zielony kolor oraz gęste gałązki i igły. Niestety jest jednym z droższych drzewek choinkowych. Jej cena zaczyna się od 60 złotych za najmniejsze drzewka. Czy warto kupować choinkę w doniczce Świerki oraz jodły kaukaskie często sprzedawane są w doniczkach. Regularnie podlewana ziemia zapewnia drzewku lepsze nawilżenie, dzięki czemu dłużej zachowuje ono igły oraz intensywny kolor. O ile drzewko było hodowane w doniczce, a nie zostało ścięte i wsadzone do ziemi, są szanse na to, że przyjmie się zasadzone po świętach w ogrodzie. Cena choinki w doniczce jest zazwyczaj o 20-30 zł wyższa od ceny choinki ciętej. Lubisz cekiny? Zrób bombkę choinkową z cekinami - krok po kroku. Nie kupuj gotowych dekoracji grobów. Oto, jak zrobić stroik świąteczny na cmentarz krok po kroku. Papierowy dekoracje są bardzo tanie. Dowiedz się, jak zrobić prosty łańcuch, lampion i bombkę na choinkę z papieru.
Ektoina łagodzi objawy alergii i intensywnie nawilża skórę
Ektoina to aminokwas wytwarzany przez bakterie, które zamieszkują środowisko o ekstremalnych dla życia warunkach. To właśnie ektoina pomaga im się do niego przystosować. Substancja ta stosowana jest w lekach i kosmetykach. Zmniejsza objawy alergii i atopowego zapalenia skóry, ponadto intensywnie nawilża skórę i opóźnia jej starzenie się.
Ektoina to aminokwas wytwarzany przez bakterie, które zamieszkują środowisko o ekstremalnych dla życia warunkach. To właśnie ektoina pomaga im się do niego przystosować. Substancja ta stosowana jest w lekach i kosmetykach. Zmniejsza objawy alergii i atopowego zapalenia skóry, ponadto intensywnie nawilża skórę i opóźnia jej starzenie się. Ektoina pozyskiwana jest m.in. z bakterii metanotroficznych (żywiących się metanem), żyjących w skałach przywęglowych. W Polsce skały takie znajdują się w kopalni Bogdanka (w województwie lubelskim). Czym jest ektoina Ektoina to niewystępujący w ludzkim organizmie aminokwas, który działa jako osmolit, niewielka cząsteczka ułatwiająca osmoregulację, czyli utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej komórek organizmu. Ektoinę wytwarzają pewne gatunki bakterii, m.in.: Ectothiorhodospira halochloris, bakterie gram dodatnie, bakterie gram ujemne, Brevibacterium linens Halomonas elongata Marinococcus halophilus Pseudomonas stutzeri. Mikroorganizmy te zamieszkują przede wszystkim słone gleby i wody. To właśnie ektoina chroni je przed szkodliwym wpływem stresu osmotycznego, wywołanego przez ekstremalne warunki bytowania i umożliwia im przystosowanie się do środowiska. Właściwości zdrowotne i kosmetyczne ektoiny Ektoina wykorzystywana jest w leczeniu i łagodzeniu objawów alergii, szczególnie tych, które dotyczą błon śluzowych, a zatem: kataru siennego, drapania i bólu gardła, kichania, łzawienia. Może być też stosowana pomocniczo w leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Dzięki nawilżającym właściwościom ektoina łagodzi także objawy atopowego zapalenia skóry oraz kontaktowego zapalenia skóry: zmniejsza łuszczenie, zmiękcza naskórek, wygładza i redukuje świąd. Preparaty z ektoiną stosowane są także podczas miejscowego naświetlania zmian nowotworowych, aby zabezpieczyć tkankę zdrową. Znany jest też korzystny wpływ ektoiny na stan zdrowia osób chorych na chorobę Alzheimera oraz zarażonych wirusem HIV. Nawilżające właściwości ektoiny są także wykorzystywane w celach kosmetycznych. Kosmetyki z tą substancją intensywnie nawilżają skórę i zabezpieczają ją przed nadmierną utratą wody. Ponadto zabezpiecza ona przed szkodliwym wpływem promieniowania UV. W jakiej postaci dostępna jest ektoina Ektoina jest składnikiem preparatów leczniczych dostępnych w postaci sprayu do nosa, maści oraz kropli do oczu. Stanowi ponadto składnik kremów i maseczek nawilżających, ochronnych i redukujących objawy starzenia się skóry, przeznaczonych dla cery dojrzałej, wysuszonej i wrażliwej.
Zimowe wakacje w podzwrotnikowym klimacie – jak się przygotować na zimowy wyjazd do Grecji
Wyjazd zimą do Grecji to odpowiedni pomysł przede wszystkim dla tych osób, które wybierają się do niej w celach krajoznawczych. Klimat Grecji jest łagodniejszy niż klimat Polski, dlatego jesienią i zimą pogoda sprzyja tam zwiedzaniu. Ci, którzy lubią leżeć na plaży, powinni jednak poczekać do lata.
Wyjazd zimą do Grecji to odpowiedni pomysł przede wszystkim dla tych osób, które wybierają się do niej w celach krajoznawczych. Klimat Grecji jest łagodniejszy niż klimat Polski, dlatego jesienią i zimą pogoda sprzyja tam zwiedzaniu. Ci, którzy lubią leżeć na plaży, powinni jednak poczekać do lata. Średnia temperatura jesienią i zimą różni się w zależności od regionu Grecji. Na północy na ogół jest o 2 stopnie niższa niż na południu kraju. Pogoda w Grecji jesienią i zimą: Chalkidiki, Ateny, Peloponez oraz greckie wyspy W Grecji panuje klimat podzwrotnikowy śródziemnomorski. Charakterystyczne są dla niego łagodne zimy. Na Półwyspie Chalcydyckim temperatura powietrza w listopadzie wynosi na ogół 15 stopni Celsjusza, w grudniu – 11, w styczniu – 9, a w lutym – 11. Na Wyspach Jońskich (m.in. Kefalonii, Korfu, Itace, Paksos) przeciętna temperatura w listopadzie wynosi 14, w grudniu 13, w styczniu 9, a lutym 10 stopni Celsjusza. Podobne temperatury odnotowuje się na Cykladach (m.in. na: Delos, Ios, Mykonos, Naksos, Santoros). W okolicach Aten w listopadzie na ogół temperatura wynosi 15 stopni, w grudniu – 12, a w styczniu i lutym – 10. Na Półwyspie Peloponeskim natomiast w listopadzie odnotowuje się na ogół 17, w grudniu i styczniu 12, a w lutym 13 stopni Celsjusza. Najwyższe temperatury panują jesienią i zimą na Krecie, wyspie wysuniętej na Południe, oraz na Rodos, leżącej na wschód od Krety. W listopadzie jest to 17 stopni Celsjusza, w grudniu – 14, w styczniu 11 na Krecie, 13 na Rodos, a w lutym – 12 na Krecie i 13 na Rodos. Zdarza się jednak, że w listopadzie temperatura powietrza sięga tam nawet 24-26 stopni Celsjusza. Jakie ubrania zabrać zimą do Grecji Na wyjazd jesienią lub zimą do Grecji najlepiej jest spakować przede wszystkim jesienne i zimowe ubrania: kurtki, swetry, nieprzemakalne buty. Jeśli jednak jedzie się na Południe Grecji, warto też mieć ubrania odpowiednie na cieplejsze dni, które zdarzają się tutaj także w listopadzie i grudniu. Wyposażenie podróżnej apteczki W podróżnej apteczce warto mieć przede wszystkim: leki na zatrucia pokarmowe i biegunkę, wapno, zmniejszające przykre objawy reakcji alergicznej (np. katar, wysypkę), tabletki przeciwbólowe i leki na przeziębienie, bandaż elastyczny, gazę jałową, wodę utlenioną, plastry opatrunkowe, nożyczki. Opieka zdrowotna w Grecji Obywatele Polski mogą korzystać z usług opieki zdrowotnej świadczonej przez lekarzy pracujących w placówkach medycznych należących do IKA (grecki odpowiednik polskiego ZUS-u). Na wizytę można umówić się osobiście albo przez telefon. Numerem telefonu, pod którym z dowolnego miejsca w kraju można umówić się na wizytę, jest nr 184. Aby jednak móc skorzystać z pomocy lekarza lub stomatologa, należy mieć przy sobie ważną kartę Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Można ją wyrobić przed wyjazdem w jednym z wojewódzkich oddziałów Narodowego Funduszu Zdrowia. Szykując się na wyjazd zagraniczny z dziećmi, warto zadbać wcześniej o ważne dokumenty. Zobacz, jakie musisz mieć dokumenty na wyjazd za granicę z dzieckiem. Przed wyjazdem za granicę warto zabezpieczyć się na wypadek nieoczekiwanej choroby. Dowiedz się, jakie warto mieć ubezpieczenie wyjazdu za granicę. Wyjeżdżając na wakacje, warto zabrać ze sobą wygodne ubrania, zarówno na co dzień jak i do spania. Zobacz, modne piżamy damskie.
Jak za pomocą oświetlenia stworzyć świąteczny klimat na domowym tarasie
Zamykany taras można na święta oświetlić jak jedno z pomieszczeń w domu, np. za pomocą bawełnianych, świecących kul. Na taras zewnętrzny warto natomiast wybierać lampki odporne na wilgoć i niską temperaturę.
Zamykany taras można na święta oświetlić jak jedno z pomieszczeń w domu, np. za pomocą bawełnianych, świecących kul. Na taras zewnętrzny warto natomiast wybierać lampki odporne na wilgoć i niską temperaturę. Duży wybór różnych rodzajów oświetlenia można znaleźć na aukcjach internetowych oraz w sklepach z akcesoriami do domu i ogrodu. Jak świątecznie oświetlić zamykany taras Na zamykanym i przeszklonym tarasie, dzięki odpowiedniemu oświetleniu można zaaranżować przytulny, bożonarodzeniowy kącik. Nic nie stoi na przeszkodzie, by na takim tarasie postawić takie same lampy jak we wnętrzu domu. Mogą to być zatem lampy stojące, podwieszane na suficie lampiony albo dekoracyjne bawełniane kule. W związku z tym, że ozdobne oświetlenie tarasu, zarówno zamkniętego, jak i otwartego, świeci się stale przez długi czas (przez kilka albo kilkanaście godzin na dobę), warto wybierać energooszczędne lampki. Najczęściej stosowane są lampki LED-owe, które są wydajne, pobierają zaledwie ok. 10% energii pobieranej przez zwykłe żarówki i nie nagrzewają się. Izolacja IP lamp używanych na tarasie otwartym Przy wyborze oświetlenia tarasu otwartego należy kierować się przede wszystkim szczelnością i odpornością oprawy lamp na wilgoć i pył. Jest ona wyrażana w tzw. stopniach ochrony IP (ang. International Protection Rating). Im wyższe IP, tym większa jest szczelność oprawy, jej odporność na wilgoć oraz temperaturę otoczenia, a także zabezpieczenie przed przenikaniem pyłów do niebezpiecznych części obudowy. Lampy i lampki, które mają być użytkowane na zewnątrz, powinny mieć stopień IP wynoszący przynajmniej 44. Jak można oświetlić otwarty taras Ciekawy efekt dekoracyjny można uzyskać, jeżeli do przystrojenia tarasu wykorzysta się drobne lampki LED-owe (takie jak choinkowe, ale na długim sznurze) do podkreślenia elementów poziomych i pionowych tarasu, np. gzymsów, brzegu dachu oraz filarów. Do zaakcentowania ich używa się czasem także tzw. LED-owych węży świetlnych. Na brzegu zadaszenia tarasu można powiesić też lampki przypominające sople. Są one rozmieszczone na jednej długiej linii, a dodatkowo zwisają po kilka lub kilkanaście sopli prostopadle w dół. Jeśli w święta Bożego Narodzenia nie spadnie śnieg, można częściowo zastąpić go lampkami w kształcie śnieżynek zawieszonymi na tarasie. Warto też na nim ustawić inne świecące ozdoby przypominające o zimie: bałwanki oraz niedźwiedzie polarne. Centrum takiej oświetleniowej kompozycji można uczynić wystawioną na zewnątrz domu choinkę, która również będzie przystrojona światełkami. LED-owe mikrodiody umieszczone na cienkich drucikach to kolejny sposób na przystrojenie tarasu. Jeżeli na tarasie znajdują się doniczki, diody te można wetknąć do ziemi. Mikrodiody da się również wyginać tak, aby opleść nimi filary lub inne elementy konstrukcyjne tarasu. Światełka zewnętrzne mogą być jednobarwne lub wielokolorowe, mogą świecić jednostajnym światłem albo migać. Warto jednak mieć na uwadze to, że dla sąsiadów migające przez cały czas, kolorowe lampki bywają uciążliwe, szczególnie w godzinach nocnych. Tradycyjne korzenne pierniczki mogą zastąpić bombki. Zobacz, nasz prosty przepis na pierniczki na choinkę. Ozdoby na Boże Narodzenie można zrobić z produktów, które rozkładają się w naturalny sposób. Zobacz, jak zrobić ekologiczny stroik świąteczny. Zimą do przygotowywania napojów warto używać przypraw korzennych, które dobrze rozgrzewają. Sprawdź, nasze świąteczne inspiracje na bożonarodzeniowe napoje.
Swingowanie, czyli kontrolowana zdrada w związku. Dlaczego często prowadzi do kryzysu
Swingowanie polega na uprawianiu przez parę seksu z innymi osobami. Może to być sposób na zrealizowanie wspólnych fantazji seksualnych lub przełamanie rutyny w związku. Niestety swingowanie często kończy się poważnym kryzysem emocjonalnym jednego z partnerów lub ich obojga. Może także prowadzić do rozstania.
Swingowanie polega na uprawianiu przez parę seksu z innymi osobami. Może to być sposób na zrealizowanie wspólnych fantazji seksualnych lub przełamanie rutyny w związku. Niestety swingowanie często kończy się poważnym kryzysem emocjonalnym jednego z partnerów lub ich obojga. Może także prowadzić do rozstania. Potrzeba swingowania często pojawia się u par z długim stażem, które są ze sobą przede wszystkim z przyzwyczajenia. Na czym polega swingowanie Swingowanie to rodzaj praktyki seksualnej, która polega na umawianiu się par z innymi parami lub osobami w celu uprawiania seksu. Chętni na tego typu przygody często poznają się i spotykają w specjalnych klubach. Nawiązują ze sobą kontakt także przez internet, za pośrednictwem portali społecznościowych i „branżowych” (zrzeszających amatorów swingowania) oraz serwisów randkowych. Najważniejszą zasadą angażowania się w tego typu aktywność seksualną jest całkowita akceptacja faktu, że życiowy partner uprawia seks z inną osobą. Swingowanie może mieć charakter seksu uprawianego przez dwie osoby albo seksu grupowego. Dlaczego pary decydują się na swingowanie Swingowanie to dla wielu par sposób na realizację swoich fantazji seksualnych. Seks z innymi partnerami może być też sposobem na swego rodzaju poszerzenie związku. Jest to możliwe, kiedy obie osoby odkryją, że są poliamoryczne i zechcą nawiązać bliskie relacje z kimś jeszcze. Wiele par traktuje też swingowanie jako sposób na przełamanie nudy i rutyny w swoim związku. W tym przypadku jednak takie eksperymentowanie może okazać się destrukcyjne dla związku. Możliwe konsekwencje swingowania Jeżeli jedna z osób tworzących parę proponuje drugiej swingowanie dlatego, że odczuwa nudę w związku, druga osoba często godzi się na to, aby ratować związek, mimo, że nie znajduje w tym przyjemności. Nie jest to jednak dojrzała motywacja. W takim przypadku u osoby uległej może pojawić się zazdrość o to, że partner dobrze czuje się z kimś innym, że odczuwa podniecenie przy innej osobie i że dostaje od niej coś, czego nie był w stanie zapewnić mu stały partner. W takiej sytuacji często wkrada się poczucie bycia niepotrzebnym i zaniedbywanym. Trudno też samemu czerpać przyjemność z seksu z kimś innym. Swingowanie na siłę, bez przekonania nie jest dobrym pomysłem. Często wiąże się też z poważną rozmową na temat przyszłości związku, rozstania lub odbudowania związku, np. z pomocą psychoterapeuty. Seks jest doświadczeniem, któremu towarzyszą najczęściej silne emocje. Nie każdy potrafi oddzielić je od miłości. Z tego względu swingowanie może stać się początkiem głębszego uczucia, a zarazem końcem dotychczasowego związku. Nawet jeśli uczucie, które zrodzi się podczas seksu, okaże się tylko przelotną fascynacją, związku może nie udać się już odbudować. Masz lepszy kontakt z przyjacielem niż z własnym partnerem i częściej jemu powierzasz swoje sekrety? Być może nieświadomie dokonujesz zdrady. Zobacz, czym jest zdrada emocjonalna. Kłócenie się z partnerem nie jest przyjemne, chociaż świadczy o tym, że druga osoba jest dla nas ważna. Dowiedz się więcej: kłótnia w związku: jak znaleźć rozwiązanie? Czasami nawet błahe rzeczy mogą powodować kryzys w małżeństwie. Sprawdź, co zrobić gdy partner zaczyna irytować.
Bombki choinkowe są wydmuchiwane ze szkła w wysokiej temperaturze. Następnie srebrzy się je, pokrywa lakierem oraz farbami i innymi elementami ozdobnymi. Niektóre fabryki bombek organizują specjalne pokazy dla osób zainteresowanych tym, jak powstają najpopularniejsze ozdoby choinkowe.
Bombki choinkowe są wydmuchiwane ze szkła w wysokiej temperaturze. Następnie srebrzy się je, pokrywa lakierem oraz farbami i innymi elementami ozdobnymi. Niektóre fabryki bombek organizują specjalne pokazy dla osób zainteresowanych tym, jak powstają najpopularniejsze ozdoby choinkowe. Szklane bombki zostały wynalezione w XIX w. przez Niemca, Hansa Greinera. Od tamtej pory sposób ich wytwarzania niemal wcale się nie zmienił. Pierwszy etap produkcji bombek to wydmuchiwanie ich ze szkła Bombki w fabrykach bombek wykonywane są ręcznie. Wydmuchiwane są one przez pracowników fabryk ze szklanych rur w wysokiej temperaturze, do jakiej szkło rozgrzewane jest za pomocą palników. Temperatura, która pozwala na kształtowanie szkła, wynosi ok. 900 stopni Celsjusza. Wówczas też nadaje się im kształt, na ogół kulisty. Żeby bombka wyszła okrągła, równa i kształtna, ścianki szklanej rury muszą być nagrzane równomiernie. Aby zrobić bombkę w innym kształcie, trzeba wykorzystać aluminiową formę. Kształtowanie bombki wymaga od osoby, która się tym zajmuje, bardzo dużej precyzji. Drugim etapem produkcji bombek jest srebrzenie Po wydmuchaniu wnętrze uformowanej bombki jest srebrzone, czyli pokrywane azotanem srebra. Po zanurzeniu w ciepłej wodzie bombka, w której znajduje się ta substancja, staje się nieprzezroczysta, lustrzana i srebrzysta. Dzięki temu nałożone na zewnętrzną stronę bombki farby są bardziej wyraziste. Ostatnie szlify, czyli dekorowanie i wykańczanie bombek choinkowych Bombka, która została już posrebrzona i zdążyła obeschnąć, może zostać udekorowana. Żeby nadać jej jednolity kolor, macza się ją w lakierze do ozdób choinkowych. Następnie maluje się na niej pozostałe ornamenty. Farby oraz brokat nanoszone są na bombki ręcznie. Czasem stosuje się także cekiny i koraliki. Kiedy farba wyschnie, bombkę można wykończyć poprzez skrócenie krawędzi rurki, która jest pozostałością pierwszego etapu produkcji. Do otworu, wkładany jest następnie metalowy kapsel z pętelką umożliwiającą zawieszenie bombki na nitce lub tasiemce. Gdzie można zobaczyć, jak wygląda produkcja bombek choinkowych O tym, jak przebiega proces wytwarzania i ozdabiania bombek, można przekonać się samemu. Wiele fabryk organizuje otwarte pokazy produkcji ozdób świątecznych. Często można też wziąć udział w warsztatach dekorowania bombek. Taki pokaz stanowi wielką atrakcję dla dzieci. Mogą one podczas niego ozdobić bombkę według własnego pomysłu, a także podpisać ją własnym imieniem albo zamieścić na niej świąteczne życzenia. Wizytę w wytwórniach bombek warto planować i rezerwować z dużym wyprzedzeniem, ponieważ na miesiąc przed świętami są one oblegane. Na okres Świąt warto ozdobić pokoje najmłodszych domowników. Zobacz, jak przygotować dekoracje bożonarodzeniowe do pokoju dziecięcego. Warto, aby bożonarodzeniowe drzewko pasowało do wystroju wnętrza. Dowiedz się, jak ma wglądać dekoracja choinki w stylu glamour. Jedną z ciekawych ozdób bożonarodzeniowych na drzwi lub okno jest girlanda. Zobacz, jak zrobić girlandę świąteczną krok po kroku.
Choinka świąteczna w stylu glamour – jak ją udekorować
Bożonarodzeniowe drzewko najczęściej staje się ozdobą reprezentacyjnej części domu przynajmniej na miesiąc. Dobrze jest zatem, aby korespondowało swoim wyglądem z wystrojem wnętrza. Jeśli pokój urządzony został w stylu glamour, warto nawiązać do tej stylistyki również podczas dekorowania choinki.
Bożonarodzeniowe drzewko najczęściej staje się ozdobą reprezentacyjnej części domu przynajmniej na miesiąc. Dobrze jest zatem, aby korespondowało swoim wyglądem z wystrojem wnętrza. Jeśli pokój urządzony został w stylu glamour, warto nawiązać do tej stylistyki również podczas dekorowania choinki. Ten styl, choć może wydawać się zimny i nieprzystający do rodzinnego charakteru świąt Bożego Narodzenia, można jednak ocieplić. Wystarczy do dekoracji choinki wykorzystać ozdoby w złotym kolorze. Kolorystyka ozdób na choinkę w stylu glamour Najważniejsze przed przystąpieniem do wyboru ozdób na choinkę w stylu glamour jest ustalenie, jaka ma być jej kolorystyka. Jedną z możliwości jest przyozdobienie jej elementami w kolorach szampana: zgaszone, jasne złoto oraz biel. Inną jest postawienie na przepych i wybór złota oraz czerwieni na dominujące kolory ozdób. Jeżeli zależy nam na tym, aby choinka błyszczała, ale z umiarem, zamiast złota wybierzmy srebro i kolor niebieski. Elegancka, choć minimalistyczna, będzie też choinka z ozdobami utrzymanymi w jednolitej kolorystyce, np. bieli albo szarości. Wybór ozdób na choinkę w stylu glamour Kiedy wiemy już, jakie kolory ma mieć choinka, możemy przystąpić do wyboru poszczególnych ozdób. Bombki to najpopularniejszy choinkowy ornament. Na elegancką choinkę warto wybierać bombki jednokolorowe, matowe bądź błyszczące, a nawet przezroczyste. Mogą być małe, wtedy nadadzą choince lekkości. Drzewko może łączyć w sobie styl glamour i minimalizm, wówczas idealne będą designerskie bombki, np. z namalowanymi awangardowymi ornamentami albo bombki geometryczne, np. w kształcie sześcianu lub stożka. Ciekawie będzie wyglądało bożonarodzeniowe drzewko z ozdobami nawiązującymi do wiosny i lata, np. pełne kwiatów i ptaków. Baśniowości takiej choince dodadzą też ozdoby w kształcie wróżek i elfów oraz srebrzyste anielskie włosy. Do stylistyki glamour pasują ornamenty przypominające wydłużone, zakończone ostro i wygięte na zewnątrz płatki poinsencji, kwiatu nazywanego także gwiazdą betlejemską. Choinkową kompozycję można rozświetlić wieloma drobnymi światełkami o ciepłej lub chłodnej barwie. Ciekawy efekt da np. podkreślenie za ich pomocą zarysu choinki poprzez umieszczenie ich na niej tak, aby tworzyły trójkąt. Do oświetlenia drzewka warto rozważyć też mikrodiody LED-owe. Da się je wygiąć tak, aby oplotły pień choinki lub jej gałęzie. Doskonałym wykończeniem dla świątecznej choinki będą anielskie włosy narzucone na jej gałęzie, sztuczny śnieg, brokat, a także długie, dekoracyjne szarfy, zastępujące łańcuchy choinkowe. Stojak do choinki w stylu glamour Choinkę dobrze jest ustawić w dekoracyjnym stojaku. Najlepiej jest wyszukać na targu staroci stary, metalowy stojak z profilowanymi nogami. Jeżeli go jednak nie znajdziemy, możemy umieścić choinkę w zwykłym, plastikowym stojaku i następnie przykryć go ozdobną tkaniną, np. taką, która przypomina atłas. Produkcja bombek choinkowych w fabryce obejmuje trzy etapy. Przeczytaj, jak robi się bombki choinkowe. Jedną z ciekawych ozdób bożonarodzeniowych na drzwi lub okno jest girlanda. Zobacz, jak zrobić girlandę świąteczną krok po kroku. Na okres Świąt warto ozdobić pokoje najmłodszych domowników. Zobacz, jak przygotować dekoracje bożonarodzeniowe do pokoju dziecięcego.
Dlaczego mój nos jest czerwony? Najczęstsze przyczyny oraz leczenie czerwonego nosa
Czerwony nos może być jednym z objawów kataru oraz alergii. Rozszerzone naczynka, widoczne pod skórą w postaci pajączków są również charakterystyczne dla osób nadużywających alkoholu. Zaczerwieniony nos może być także objawem trądziku różowatego, a jeśli jest dodatkowo nienaturalnie duży, może świadczyć o tzw. rhinophymie czyli przeroście lub guzowatości nosa.
Czerwony nos może być jednym z objawów kataru oraz alergii. Rozszerzone naczynka, widoczne pod skórą w postaci pajączków są również charakterystyczne dla osób nadużywających alkoholu. Zaczerwieniony nos może być także objawem trądziku różowatego, a jeśli jest dodatkowo nienaturalnie duży, może świadczyć o tzw. rhinophymie czyli przeroście lub guzowatości nosa. Częstą przyczyną zaczerwienienia skóry na nosie jest też używanie kosmetyków, które podrażniają i wysuszają skórę. Każdy kosmetyk do twarzy warto najpierw przetestować w mniej widocznym miejscu, np. na skórze wewnętrznej strony nadgarstka. Nieżyt nosa przyczyną czerwonego nosa Najczęstszą przyczyną czerwonego nosa jest zapalenie błony śluzowej nosa, czyli nieżyt nosa albo inaczej katar. Objaw ten często towarzyszy infekcyjnym chorobom górnych dróg oddechowych, np. przeziębieniu lub grypie. Jest też charakterystyczny dla alergii. Nos oprócz tego, że jest zaczerwieniony, staje się wówczas mniej drożny. Dodatkowymi objawami są: ściekanie wydzieliny, świąd, łzawienie oczu, niekiedy ból głowy. Jeżeli nieżyt nosa współwystępuje z infekcją bakteryjną lub wirusową, prawdopodobnie ustąpi wtedy, kiedy wyleczy się te choroby. Jeśli natomiast jest on jednym z objawów reakcji alergicznej, należy unikać kontaktu z alergenami i stosować leki odczulające, np. leki przeciwhistaminowe. Zaczerwienienie nosa podczas kataru wzmacniane jest przez mechaniczne podrażnianie skóry, np. podczas wycierania nosa. Podrażnieniom tym można zapobiec poprzez stosowanie kosmetyków natłuszczających skórę. Trądzik różowaty i rhinophyma Trądzik różowaty to choroba skóry naczynkowej, która często powoduje zmiany skórne w okolicy nosa. Ma ona trzy stadia. W pierwszym występuje rumień skóry, w drugim grudki i krostki, a w trzecim przerost tkanek nosa i jego zniekształcenie, tzw. rhinophyma. Trądzik różowaty leczy się poprzez miejscowe stosowanie maści zawierających metronidazol lub kwas azelainowy. Czasem podaje się też antybiotyki. Postać przerostową trądziku można leczyć chirurgicznie, poprzez usunięcie nadmiaru tkanki nożem elektrycznym lub laserem. Nadużywanie alkoholu Charakterystyczną cechą wyglądu osób, które nadużywają alkoholu, jest czerwony nos. Przebarwienia te spowodowane są pękającymi naczynkami, które często przypominają na skórze nosa rozlane plamy. Alkohol (przede wszystkim czerwone i białe wino) zaostrza też objawy trądziku różowatego. Najczęściej zmiany te są nieodwracalne, choć zmniejszają się po odstawieniu alkoholu i odżywieniu organizmu. Pęknięte naczynka można też zamknąć za pomocą zbiegu laserem. Rozszerzone naczynka na nosie Niektórzy ludzie, szczególnie osoby o jasnej cerze, mają skłonność do rozszerzonych naczynek włosowatych, tzw. teleangiektazji. Naczynka prześwitują wówczas pod skórą w postaci pajączków lub większych, rozlanych plam, rumienia. Osoby, które mają tendencję do tego typu zmian skórnych, powinny unikać pikantnych oraz gorących potraw, mocnej kawy i herbaty, alkoholu i papierosów oraz opalania. Powinny również stosować kosmetyki ochronne, takie jak kremy przeciwsłoneczne z wysokimi filtrami (np. 20, 30), tłuste kremy chroniące przed skutkami mrozu. Mogą one także zdecydować się na laserowe zamykanie naczynek. Permanentny katar jest bardzo uciążliwy. Dowiedz się, jak diagnozuje się i leczy przewlekły nieżyt nosa. Masz duży obrzęk błony śluzowej i ciągle kichasz? Zobacz, jak objawia się naczynioruchowy nieżyt nosa, czyli katar naczynioruchowy. Zapalna, przewlekła choroba twarzy to trądzik różowaty. Poznaj, przyczyny trądziku różowatego.
Rozjaśniacz do włosów w sprayu – sposób stosowania i efekty
Rozjaśniacz do włosów w sprayu pozwala w łatwy i niedrogi sposób nadać blond włosom złociste refleksy oraz zakamuflować odrosty. Efekt takiego rozjaśniania zależy od wyjściowego koloru włosów oraz liczby aplikacji kosmetyku.
Rozjaśniacz do włosów w sprayu pozwala w łatwy i niedrogi sposób nadać blond włosom złociste refleksy oraz zakamuflować odrosty. Efekt takiego rozjaśniania zależy od wyjściowego koloru włosów oraz liczby aplikacji kosmetyku. Spraye do rozjaśniania włosów zawierają często wyciągi roślinne, np. ekstrakt z koszyczków rumianku. Dzięki nim włosy po rozjaśnianiu stają się miękkie i błyszczące. Dla kogo przeznaczony jest rozjaśniacz do włosów w sprayu? Rozjaśniacz do włosów w sprayu jest przeznaczony dla osób o jasnych włosach: od jasnego do ciemnego blondu. Mogą używać go osoby, które chcą w stopniowy sposób rozjaśniać włosy i sprawić, żeby pojawiły się na nich delikatne, jasne pasemka, naturalnie wyglądający balejaż. Rozjaśniacz pomaga ukryć odrosty, o ile ich naturalny kolor nie jest dużo ciemniejszy od koloru farby. Za jego pomocą można też wykonać na włosach koloryzację ombre. Nie powinno się go jednak stosować na włosy poddawane trwałej ondulacji oraz farbowane, ponieważ wówczas trudno jest przewidzieć efekt końcowy rozjaśniania. Włosy mogą np. nabrać czerwonawego odcienia. Cena rozjaśniacza w sprayu jest bardzo przystępna, można go kupić już za 7-9 złotych. Efekt używania rozjaśniacza do włosów w sprayu Efekt rozjaśniania włosów sprayem zależy od wyjściowego koloru włosów. Na włosach blond można za jego pomocą uzyskać nieregularne jaśniejsze pasemka, przypominające naturalne, słoneczne refleksy. Każde użycie kosmetyku rozjaśnia trochę włosy, dlatego należy stosować go do momentu, aż uzyska się ich pożądany kolor. Zaleca się na ogół 4-5 aplikacji. Efekt rozjaśniania jest trwały. Jak aplikować rozjaśniacz do włosów w sprayu? Przed przystąpieniem do farbowania włosów należy zabezpieczyć ubranie i założyć rękawiczki ochronne. Włosy nie muszą być umyte, powinny być jednak suche. Należy spryskać je kosmetykiem równomiernie z odległości ok. 20-25 cm. Następnie trzeba przeczesać je grzebieniem i wysuszyć. Po około godzinie włosy należy umyć i nałożyć na nie maseczkę pielęgnacyjną lub regenerującą. Jeśli efekt rozjaśniania nie będzie zadowalający, zabieg można powtórzyć. Osoby, które farbowały włosy henną i obawiają się, że niezupełnie jeszcze zmyła się z włosów, przed rozjaśnianiem powinny przetestować kosmetyk na jednym paśmie włosów. Lubisz eksperymentować z koloryzacją? Sprawdź, czy można zrobić ombre na krótkich włosach?! Włosy lubią być właściwie pielęgnowane. Zobacz, jak powinna wyglądać pielęgnacja włosów cieniowanych do ramion. Chcesz zmienić coś w swoim wyglądzie? Oto nasze pomysły na krótkie włosy z grzywką na bok.
Bezpieczne ćwiczenia na trampolinie dla dzieci
Ćwiczenia na trampolinie wzmacniają mięśnie, dotleniają, poprawiają koordynację ruchową i pomagają zrzucić zbędne kilogramy. Są one idealne dla dzieci, ponieważ zapewniają doskonałą zabawę. Na trampolinie można ćwiczyć zarówno w ogrodzie, jak i na specjalnych salach, np. w „parkach trampolin”.
Ćwiczenia na trampolinie wzmacniają mięśnie, dotleniają, poprawiają koordynację ruchową i pomagają zrzucić zbędne kilogramy. Są one idealne dla dzieci, ponieważ zapewniają doskonałą zabawę. Na trampolinie można ćwiczyć zarówno w ogrodzie, jak i na specjalnych salach, np. w „parkach trampolin”. Ćwiczenia na trampolinie są bezpieczne nawet dla dzieci z dużą otyłością, ponieważ nie obciążają stawów. Przykłady ćwiczeń dla dzieci na trampolinie Przed wejściem na trampolinę dziecko powinno wykonać krótką rozgrzewkę, np. przez minutę robić pajacyki (skakanie w miejscu do rozkroku z jednoczesnym rozkładaniem ramion), przez minutę skrętoskłony (dotykanie rozłożonymi rękami podłogi raz po prawej, raz po lewej stronie, w rozkroku) i przez kolejną minutę biegać w miejscu. Następnie może wejść na trampolinę i każde z poniżej opisanych ćwiczeń wykonywać przez 2 minuty. Skakanie w miejscu na nogach w niewielkim rozkroku z rękami uniesionymi przed siebie. Bieg w miejscu z uderzaniem piętami w pośladki. Pajacyki na trampolinie. Skakanie na czworaka: dziecko pochyla się tak, żeby dotykać rękami maty trampoliny i skacze w tej pozycji. Wstawanie i siadanie: dziecko podskakuje na nogach tak, żeby opaść na matę pupą, po czym odbija się i staje na nogi. Tę sekwencję ćwiczeń można powtórzyć dowolną liczbę razy. Jak zadbać o bezpieczeństwo dziecka ćwiczącego na trampolinie? Dziecku ćwiczącemu na trampolinie należy zapewnić bezpieczeństwo, ponieważ w czasie ćwiczeń może łatwo się zapomnieć i stracić panowanie nad własnym ciałem. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, czy trampolina ma wystarczająco wysoką siatkę zewnętrzną. Jej wysokość od maty do górnej krawędzi powinna wynosić przynajmniej 1,5 wzrostu dziecka. Spód trampoliny powinien być zabezpieczony osłoną tak, żeby nie mogło wejść pod niego inne dziecko. Liczba dzieci, które mogą jednocześnie ćwiczyć na trampolinie zależy od jej wielkości. Najlepiej jest jednak, aby na trampolinie w tym samym czasie znajdowało się tylko jedno dziecko. Dziecko nie może wnosić na trampolinę żadnych przedmiotów, nie może też mieć niczego w ustach, ani jedzenia, ani gumy do żucia. Przed wejściem musi zdjąć buty. Najbezpieczniej, aby ćwiczyło w skarpetkach antypoślizgowych z gumowymi elementami stabilizującymi na podeszwie. Należy poinstruować dziecko, aby w trakcie ćwiczeń starało się przebywać jak najbliżej centrum maty. Częstą przyczyną urazów doznawanych podczas ćwiczeń na trampolinie jest bowiem uderzenie w sztywną ramę maty. Przez cały czas obserwujmy ćwiczące dziecko. Jeśli nie przestrzega zasad, powinniśmy je niezwłocznie upomnieć. Puzzle, książeczki i klocki to idealny pomysł na prezent dla 3-latka. Nie wiesz, w co włożyć upominek? Nauczy się pakować prezenty w papier krok po kroku. Twój maluch nie musi się nudzić wychodząc na zewnątrz. Kup mu ogrodowe zabawki dla dzieci.
Jak upiec bułki pszenne na zakwasie żytnim?
Bułki pieczone na zakwasie są chrupiące, odrobinę wilgotne w środku i delikatne w smaku. Pieczenie ich wymaga odrobiny cierpliwości, ponieważ zarówno zakwas, zaczyn, jak i samo ciasto muszą rosnąć przez kilka godzin.
Bułki pieczone na zakwasie są chrupiące, odrobinę wilgotne w środku i delikatne w smaku. Pieczenie ich wymaga odrobiny cierpliwości, ponieważ zarówno zakwas, zaczyn, jak i samo ciasto muszą rosnąć przez kilka godzin. Zakwas na bułki można hodować przez długie lata. Wystarczy tylko regularnie używać go do pieczenia albo podkarmiać. Im starszy zakwas, tym lepsze pieczywo można z niego upiec. Jak przyrządzić zakwas na bułki pszenne? Składniki: 150 ml przegotowanej wody o temperaturze pokojowej (ok. 21-22 stopni Celsjusza), ok. 150 g mąki żytniej razowej typu 2000. Stopień trudności: łatwe Czas przygotowania: 10 minut + 6-7 dni, podczas których zakwas dojrzewa Sposób przygotowania: Mąkę i wodę należy wymieszać w słoiku. Po wymieszaniu mąki z wodą zakwas należy odstawić na 6-7 dni, powinien stać w temperaturze pokojowej w słoiku przykrytym gazą. Zakwas należy codziennie „dokarmiać”, czyli dosypywać do niego odrobinę mąki i dolewać trochę wody. Po 6-7 dniach z zakwasu można będzie przygotować zaczyn. Jak przygotować zaczyn na bułki pszenne? Składniki: ok. 400 ml zakwasu, ok. 100 ml przegotowanej wody, ok. 100 g mąki żytniej typu 2000. Stopień trudności: łatwe Czas przygotowania: 10 minut + 12 godzin, podczas których zaczyn rośnie Sposób przygotowania: Zakwas należy rozrobić z mąką i wodą tak, aby zyskał konsystencję ciasta na naleśniki. W razie potrzeby ilość podanych wyżej składników można zwiększyć lub zmniejszyć. Zaczyn powinien odstać ok. 12 godzin pod przykryciem w temperaturze pokojowej. Około 300-400 g zaczynu warto odłożyć do słoika, zamknąć i przechowywać w lodówce jako zakwas na kolejne wypieki. Jak zrobić ciasto na bułki pszenne? Składniki: zaczyn, ok. 250 g mąki pszennej typu 650, 2 płaskie łyżki soli, łyżeczka cukru, ziarna sezamu, siemię lniane, czarnuszka, mak. Stopień trudności: łatwe Czas przygotowania: 10 minut + 4 godziny, podczas których ciasto rośnie Sposób przygotowania: Do zaczynu należy dodać sól i cukier. Zaczyn należy zagęścić mąką pszenną tak, aby powstało ciasto na tyle zwarte, aby dało się z niego uformować bułki. Ciasto powinno postać przykryte lnianą ściereczką przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Po tym czasie z ciasta można uformować bułki i posypać je ziarnami. Bułki powinny odstać przykryte ściereczką przez 2 godziny. Piekarnik należy rozgrzać do 200 stopni Celsjusza i wstawić do niego bułeczki. Bułki powinny piec się przez ok. 20 minut. Smacznego! Wykorzystaj w kuchni intensywne, słodkie pomidory. Poznaj pomidory kumato - czy są zdrowe? Bułki, bagietki, chałki, chleb... Czy pieczywo pszenne jest zdrowe? Czym zastępujesz pieczywo? Uważane za zdrowe pieczywo chrupkie jest bardzo kaloryczne. Szukasz napoju, który zastąpi kawę i herbatę, ale nie ma kofeiny? Wypróbuj bezkofeinową herbataę honeybush i dowiedz się, jak ją parzyć. Pyszna przekąska - bagietka czosnkowa z ziołami. Sprawdź, jak zrobić pieczywo czosnkowe.
Otyłość gynoidalna – czym się charakteryzuje i jakie są jej konsekwencje dla zdrowia
Otyłość gynoidalna to otyłość pośladkowo-udowa. Określa się ją niekiedy otyłością typu „gruszka”, ponieważ sposób rozmieszczenia tkanki tłuszczowej w organizmie upodabnia sylwetkę danej osoby to tego właśnie owocu. Ten rodzaj otyłości jest typowy dla kobiet.
Otyłość gynoidalna to otyłość pośladkowo-udowa. Określa się ją niekiedy otyłością typu „gruszka”, ponieważ sposób rozmieszczenia tkanki tłuszczowej w organizmie upodabnia sylwetkę danej osoby to tego właśnie owocu. Ten rodzaj otyłości jest typowy dla kobiet. Najczęstszymi przyczynami otyłości są nieprawidłowa dieta i brak ruchu. Niekiedy jednak spowodowana jest ona przez choroby, takie jak np. niedoczynność przysadki mózgowej, zespół policystycznych jajników albo niedoczynność tarczycy. Otyłość gynoidalna i androidalna Aby sprawdzić, czy masa ciała danej osoby mieści się w normie, można podzielić jej wagę w kilogramach przez kwadrat wzrostu w metrach, czyli obliczyć tzw. wskaźnik BMI. O otyłości można mówić w przypadku osób, których BMI wynosi 30 lub więcej. Ze względu na sposób rozmieszczenia tkanki tłuszczowej w organizmie wyróżnia się dwa rodzaje otyłości: androidalną, brzuszną (typu „jabłko”) oraz gynoidalną, pośladkowo-udową (typu „gruszka”). Pierwsza z nich charakteryzuje się tym, że tkanka tłuszczowa gromadzi się przede wszystkim w okolicy brzucha, w przypadku drugiej tłuszcz odkłada się przede wszystkim na udach i pośladkach, podczas gdy talia i górne partie ciała pozostają względnie szczupłe. Otyłość typu jabłko częściej występuje u mężczyzn, otyłość typu „gruszka” u kobiet. Współczynnik WHR charakterystyczny dla osób o otyłości gynoidalnej Współczynnik WHR (waist-hip ratio) informuje o tym, jaki jest typ otyłości danej osoby: androidalny czy gynoidalny. Współczynnik ten można obliczyć przez podzielenie obwodu talii przez obwód bioder, w centymetrach. Z otyłością typu androidalnego mamy do czynienia wtedy, kiedy WHR wynosi 0,8 lub więcej u kobiet, a 1,0 albo więcej u mężczyzn. O otyłości typu gynoidalnego można mówić wtedy, kiedy WHR jest niższy niż 0,8 u kobiet, a 1,0 u mężczyzn. Jakie konsekwencje dla zdrowia ma otyłość gynoidalna Uważa się, że otyłość pośladkowo-udowa jest mniej szkodliwa dla zdrowia niż otyłość brzuszna. Jednak zarówno jedna, jak i druga może mieć poważne konsekwencje dla cierpiącej na nią osoby. Przede wszystkim naraża ją na obniżone poczucie własnej wartości, które może prowadzić do zaburzeń nastroju, np. depresji. Utrudnia wykonywanie codziennych czynności, takich jak np. ubieranie się, wiązanie butów, wchodzenie po schodach. Zwiększa ponadto ryzyko zachorowania na: cukrzycę typu 2, nadciśnienie tętnicze, miażdżycę, zwyrodnienia w obrębie układu kostnego (np. kręgosłupa), kamicę żółciową. Ludzie otyli częściej mają też wylewy oraz zawały serca i mózgu. W dietach odchudzających oprócz zdrowego żywienia i ćwiczeń, dobrze jest też zadbać o suplementy. Czy wiesz, jakie tabletki na odchudzanie warto brać? Niektórzy zmagają się z nadwagą a inni mają za mało kilogramów. Czy wiesz, jak szybko przytyć? Zła dieta to jedna z przyczyn pojawiania się cellulitu, szczególnie na pośladkach. Zobacz, jak pozbyć się cellulitu na pośladkach.
Jak przygotować wieniec adwentowy z dzieckiem
Przygotowanie wieńca adwentowego z dzieckiem, oprócz dobrej zabawy może być doskonałą okazją, żeby wyjaśnić mu znaczenie adwentowych symboli. Wspólna praca nad wieńcem wprowadzi całą rodzinę w nastrój oczekiwania na Boże Narodzenie.
Przygotowanie wieńca adwentowego z dzieckiem, oprócz dobrej zabawy może być doskonałą okazją, żeby wyjaśnić mu znaczenie adwentowych symboli. Wspólna praca nad wieńcem wprowadzi całą rodzinę w nastrój oczekiwania na Boże Narodzenie. Głównym elementem wieńca adwentowego są 4 świece. Zapala się je kolejno, w kolejne niedziele adwentu. Jak zaplanować robienie wieńca adwentowego Aby współpraca z dzieckiem była bezpieczna, warto rozdzielić poszczególne zadania tak, żeby nie miało ono do czynienia z ostrymi narzędziami. Można uzgodnić, że dorosły przygotowuje stelaż i wieniec, a dziecko ozdabia go. Żeby jednak nie znudziło się czekaniem na swoją kolej, można zaproponować, żeby malowało szyszki lub orzechy brokatem, robiło małe kokardki ze wstążek lub wymyśliło inne ozdoby (np. figurki aniołów) z papieru, masy solnej lub ciastoliny. Jak przygotować stelaż do wieńca adwentowego Do wykonania obręczy, która stanie się stelażem wieńca, potrzebne są długie i giętkie gałązki wierzby, mocny sznurek albo drucik w kolorze zielonym. Z kilku gałązek zaplata się obręcz. Końce gałązek powinny na siebie nachodzić. Końcówki należy związać mocno sznurkiem albo drucikiem. Do tak przygotowanej obręczy przytwierdza się gałązki sosny lub świerku. Każdą z nich trzeba przyłożyć do stelażu i opleść nicią lub drucikiem. Należy robić to na tyle gęsto, żeby dokładnie przykryły gałązki wierzby. Następnie można przystąpić do przyozdabiania wieńca. Czym ozdobić wieniec adwentowy W środku wieńca powinno znaleźć się miejsce na 4 świece, mogą to być tzw. tealighty, czyli płaskie świeczki w metalowej oprawie lub grubsze i wyższe świece. Każda z czterech świeczek symbolizuje jeden tydzień oczekiwania na Boże Narodzenie. W pierwszym tygodniu adwentu należy zapalić jedną świecę, w drugim dwie, w trzecim trzy, a w ostatnim tygodniu przed świętami – cztery. Oprócz świeczek do ozdabiania wieńca adwentowego można wykorzystać: czerwoną i złotą wstążkę, brokat w sprayu, małe bombki, orzechy, szyszki, figurki aniołków i zwierząt, inne ozdoby, które zaproponuje dziecko. Wstążką można opleść wieniec lub pociąć ją na mniejsze fragmenty i zrobić z nich małe kokardki. Pozostałe ozdoby, np. figurki aniołków, bombki, szyszki i orzechy, można przywiązać lub przykleić (klejem termicznym w pistolecie) do wieńca rozmieszczając je między gałązkami. Lampion na roraty można wykonać samodzielnie ze słoika. Jak zrobić lampion na roraty. Wieńce adwentowe mają kształt koła. Stroik adwentowy na drzwi: krok po kroku. Stroik na Boże Narodzenie można wykorzystać jako gwiazdkowy prezent. Jak zrobić stroik z papieru krok po kroku?
Jak zrobić lampion na roraty ze słoika lub plastikowej butelki
Chodzenie na roraty z lampionem to popularny, zwłaszcza wśród dzieci, zwyczaj adwentowy. Lampion można wykonać samodzielnie z plastikowej butelki lub słoika oraz kolorowej folii witrażowej. Bezpiecznym źródłem światła wewnątrz lampionu może być niewielka latarka.
Chodzenie na roraty z lampionem to popularny, zwłaszcza wśród dzieci, zwyczaj adwentowy. Lampion można wykonać samodzielnie z plastikowej butelki lub słoika oraz kolorowej folii witrażowej. Bezpiecznym źródłem światła wewnątrz lampionu może być niewielka latarka. Roraty to pierwsza msza poranna odprawiana w Kościele Katolickim w okresie adwentu. Jest to msza wotywna ku czci Najświętszej Maryi Panny. Odprawia się ją o wschodzie słońca (na ogół o godz. 6.00 lub 7.00), a także ponownie wieczorem. Tradycją jest, że wierni przychodzą na roraty ze świecami i lampionami, które rozświetlają panujący w kościele mrok. Światło świec jest symbolem dobrej nowiny o zbliżającym się nadejściu Jezusa – Światłości świata Skorzystaj z Leroy Merlin promocje i kup lampiony przed dom, które idealnie ozdobią ogródek i oświetlą drogę do domu. Własnoręczny lampion na roraty z butelki PET Żeby zrobić ciekawy lampion, dobrze jest zaplanować wcześniej, jakie wzory znajdą się na nim i jak będą one ułożone. Można wcześniej naszkicować lampion na kartce. Obecnie lampiony roratne zamiast świecy częściej mają w środku latarkę lub lampkę na baterie. Jest to bezpieczniejsze rozwiązanie, zwłaszcza dla dzieci. Wykonany z tektury lampion może bowiem łatwo zająć się od ognia i doprowadzić do poparzeń, a nawet pożaru. Pierwszą rzeczą, którą należy zatem przygotować, jest niewielka, wąska latarka lub lampka na baterie, dająca ciepłe światło. Powinna ona być na tyle długa, aby łatwo można było trzymać ją w dłoni. Pozostałe elementy potrzebne do wykonania lampionu to: plastikowa, przezroczysta butelka po napoju, kolorowa folia witrażowa (półprzezroczysta), nożyczki. 1. Z butelki należy oderwać etykietę, a samą butelkę oczyścić z resztek kleju (ewentualnie zaplanować takie rozmieszczenie elementów wyciętych z folii witrażowej, które pozwoli zakryć te ślady). 2. Od butelki trzeba odciąć gwint tak, aby można było umieścić w tym miejscu stabilnie trzonek latarki. 3. Należy też odciąć dno, aby butelka swoim kształtem przypominała kielich. 4. Z folii witrażowej następnie można wyciąć wzory np. gwiazdki, płatki śniegu, płomienie świecy, koła lub inne figury, następnie nakleić je na zewnętrzną stronę butelki. Lampion roratny ze słoika Do przygotowania lampionu potrzebne są: słoik szklany, sznurek lub miękki drut, biała, błękitna lub szara folia samoprzylepna (witrażowa) z motywami świątecznymi (gwiazdki, serduszka i inne motywy można też wyciąć samodzielnie w gładkiej matowej folii), nożyczki, ołówek, kombinerki, niska świeczka – podgrzewacz i zapałki. Wykonanie Folię przytnij tak, by otuliła słoik po obwodzie. Jeśli ma gotowe wzory świąteczne – przyklej ją po zewnętrznej stronie słoika. Jeśli ich nie ma – przed przyklejeniem wytnij gwiazdki, serduszka, choinki lub inne wzory, a następnie przyklej ją do słoika. Z drutu długości około 50 cm przygotuj długi pałąk – rączkę. Na obu jej końcach zrób pętelki przy pomocy ołówka i kombinerek: koniec drutu zagnij na ołówku, a końcówkę i dłużą część drutu zakręć kombinerkami tak, żeby uzyskać splot jak w sznurku. Drugim kawałkiem drutu lub sznurkiem przymocuj drucianą rączkę do szyjki słoika. W tym celu przeciągnij sznurek lub drut przez pętelki rączki i spleć lub mocno zawiąż wokół szyjki słoika. Włóż zapaloną świeczkę do środka. Gotowe. Lampion można też zrobić z metalowej puszki po konserwach wycinając w niej świąteczny motyw, i malując z zewnątrz farbą w sprayu. Dla wygody można też przymocować drucianą rączkę. Wykonywanie wieńca adwentowego należy zacząć od przygotowania stelaża z gałązek. Jak zrobić z dzieckiem wieniec adwentowy. Wieńce adwentowe mają kształt koła. Stroik adwentowy na drzwi: krok po kroku. Stroik na Boże Narodzenie można wykorzystać jako gwiazdkowy prezent. Jak zrobić stroik z papieru krok po kroku?
Jak okazywać uczucia? Liczą się zarówno gesty, jak i słowa
Aby okazać miłość, wystarczą gesty i słowa wypowiadane w wyraźnie dobrej intencji. Wiele par z długim stażem, stwierdza, że podstawą uczucia jest dbanie i troska o drugą osobę bardziej niż o siebie. Przy tak skierowanej uwadze obu stron, zawsze spotykają się one „w środku”. Podstawą jest uważne słuchanie drugiej osoby tak, aby jak najlepiej ją poznać i móc dbać o jej dobro.
Aby okazać miłość, wystarczą gesty i słowa wypowiadane w wyraźnie dobrej intencji. Wiele par z długim stażem, stwierdza, że podstawą uczucia jest dbanie i troska o drugą osobę bardziej niż o siebie. Przy tak skierowanej uwadze obu stron, zawsze spotykają się one „w środku”. Podstawą jest uważne słuchanie drugiej osoby tak, aby jak najlepiej ją poznać i móc dbać o jej dobro. W związku ważne jest stałe pozytywne zaskakiwanie siebie nawzajem - miłe niespodzianki i prezenty. Bardzo ważny jest też własny czas i uwaga, którą obdarowujemy ukochaną osobę. Dobrym prezentem będzie więc taki, który da okazję do wspólnego spędzenia wolnego czasu, np. w kinie, w restauracji lub na pogłębianiu wspólnych pasji, prezent, który da pozytywne emocje obu stronom. Im silniejsze będą te emocje, tym bardziej podarunek zapadnie w pamięć. W związku bardzo ważny jest też dialog i wzajemne zrozumienie. Dialog i dobra komunikacja pozwalają lepiej poznać partnera Dialog to rozmowa, jednak zanim zacznie się mówić, należy uważnie słuchać. Nie wystarczy jednak odbierać komunikaty przekazywane przez drugą osobę. Słuchanie powinno być aktywne: nastawione na odbiór informacji, zrozumienie i adekwatną reakcję. Zainteresowanie tym, o czym mówi druga osoba sprawia, że czuje się ona ważna i doceniona. Dzięki aktywnemu słuchaniu nawiązuje się i podtrzymuje kontakt psychiczny oraz tworzy klimat zaufania, który sprzyja szczerej rozmowie, także rozmowie o uczuciach. Klimat zaufania jest podstawą udanego związku. Jednak nie tylko słowa świadczą o zainteresowaniu i uwadze. Mówią o nich również zachowania werbalne, niewerbalne i parawerbalne. Utrzymywanie kontaktu wzrokowego, rozszerzone źrenice, pochylenie w stronę rozmówcy świadczą o zainteresowaniu daną osobą i zaangażowaniu w utrzymywanie z nią kontaktu. Postawa zamknięta, czyli założone ręce i skrzyżowane nogi, sylwetka odchylona do tyłu oraz unikanie kontaktu wzrokowego są natomiast oznaką zawstydzenia lub niechęci do kontaktu. Jak wyrazić uczucie słowami Choć mówi się, że czyny znaczą więcej niż słowa, to właśnie słowa często najbardziej zapadają w pamięć. Dobre mogą uskrzydlać, złe – ranić. Dzięki szczerej rozmowie można uniknąć wielu niedomówień, które bywają pośrednią przyczyną kryzysów w związku. Szczera rozmowa pomaga również przezwyciężyć trudności, które już się pojawiły, rozwiązywać problemy i ustalać zasady, których przestrzeganie podniesie jakość relacji, a jej stronom pozwoli zachować potrzebną niezależność. Nie wszystko, co czujemy do danej osoby, jest dla niej oczywiste, nawet jeżeli nam się takim wydaje. Warto zatem wyrażać uczucia: miłość, wdzięczność, uznanie. Warto dzielić się pozytywnymi emocjami, którymi sami chcielibyśmy być obdarzani. Dobrze jest mówić o tym co czujemy, co nam w drugiej osobie imponuje. Wraz ze stażem związku wiele osób wpada w pułapkę rutyny, wiele spraw i czynności staje się naturalne i niemal oczywiste. Nie zapominajmy jednak doceniać dobro, które dostajemy od partnera i okazujmy wdzięczność za nie. Takie gesty podtrzymują uczucie i motywują obie strony do starania się o siebie nawzajem. Prezenty świadczące o miłości i zaangażowaniu w związek Słowa muszą mieć odzwierciedlenie w gestach i czynach. Inaczej nie będą wiarygodne. Jeśli chcemy sprawić radość ukochanej osobie, przede wszystkim aranżujmy sytuacje, które będą okazją do wspólnego spędzenia czasu i wyzwolą pozytywne emocje. Takie prezenty pozwolą obu osobom lepiej się poznać, a dla par z dłuższym stażem będą sposobem na uniknięcie lub przełamanie rutyny w związku. Takim prezentem może być ugotowanie obiadu lub przyrządzenie kolacji dla dwojga w romantycznej oprawie, ze świecami i piękną muzyką w tle. Dobre są też niespodziewany lunch lub kolacja w przytulnej restauracji. Miłą niespodzianką, która pozwoli spędzić razem czas, będzie bilet do kina lub teatru. Jest to idealny prezent dla świeżo upieczonych par, które dopiero się poznają. Po spektaklu albo filmie można bowiem wymienić się wrażeniami, poznać odczucia drugiej osoby, poznać jej spojrzenie na świat. Dobrym prezentem może być także wyjazd połączony z atrakcjami wyzwalającymi dreszczyk emocji np. wspólny lot paralotnią, jazda off-road samochodem terenowym albo spontaniczny city-break do egzotycznego miasta. Intensywne wspólne przeżycia ożywią związek. Wyzwania pozwolą partnerom wykazać się siłą, inteligencją, odwagą, zaradnością i opiekuńczością. Dostarczą też wielu wrażeń i wspomnień na lata. Również praktyczne prezenty są dobre, jeśli tylko sprawią radość obdarowanej osobie. Zestaw dobrych narzędzi dla majsterkowicza, czy sportowy gadżet dla sportsmena lub sportsmenki mogą być wyrazem uznania i podziwu dla pasji ukochanej osoby. Prezent dla wędkarza powinien być praktyczny. Pomysł na prezent mikołajkowy dla wędkarza. Trudne pytania do chłopaka mogą dotyczyć spraw intymnych, waszego związku i tego, co on do ciebie czuje. Trudna rozmowa z facetem. Jakie pytania zadać chłopakowi. Zamiast wyznawać miłość w cztery oczy, można to pokazać. Jak udowodnić dziewczynie że ją kocham.