Kobieta w bieliźnie leżąca na łóżku
Flickr/Lies Thru a Lens/CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Hiperseksualność, hiperlibidemia to określenia ciągłej i wyniszczającej potrzeby uprawiania stosunków seksualnych. W przypadku kobiet przypadłość ta określana jest nimfomanią, a u mężczyzn satyryzmem. Nadmierny popęd seksualny – nienasycona potrzeba aktywności erotycznej wiążą się z poszukiwaniem nowych, często przypadkowych partnerów.

 

Nimfomanka podejmuje współżycie nie zważając na ryzyko zdrowotne i okoliczności. Pragnienie odbycia stosunku seksualnego u kobiety uzależnionej od seksu często pojawia się w sytuacjach ryzyka lub przy uporczywej chęci potwierdzenia własnej sprawności. Popęd seksualny dominuje nad całym życiem kobiety i jest najważniejszym celem. U podłoża nimfomanii często leży bezradność i osamotnienie. Seks ma dostarczyć potwierdzenia własnej atrakcyjności i poczucia bezpieczeństwa.

Objawy hiperseksualności

  • uporczywe myślenie o seksie,
  • zmiany osobowości,
  • częste korzystanie z masturbacji, cyberseksu i pornografii,
  • brak emocjonalnego zaangażowania się w relacje seksualne,
  •  seks z wieloma partnerami (często anonimowymi),
  • ciągła ochota na seks.

Przyczynami nimfomanii mogą być:

Leczenie nimfomanii

Leczenie nimfomanii zwykle polega na leczeniu psychoterapeutycznym (wizyty u seksuologa i psychologa). W niektórych przypadkach psychoterapia bywa łączona z leczeniem farmakologicznym (podawane są leki przeciwlękowe, antydepresanty i leki obniżające popęd seksualny). Osoba uzależniona od seksu może także skorzystać z grup wsparcia, które zapewniają pomoc osobom zmagającym się z podobnymi problemami.