Rola i normy wapnia we krwi. Jak wprowadzić suplementację wapnem?

wapń w jedzeniu
Fot. © bit24/Fotolia.com

Poziom wapnia we krwi można podnieść, zwiększając wchłanianie pierwiastka. Pomocne będą magnez, fosfor oraz witaminy A, E, D zawarte w pożywieniu.

 

Wytrzymałość ludzkich kości zależy w dużym stopniu od przyzwyczajeń dietetycznych z młodości: przed osteoporozą można się chronić, już przed 20. rokiem życia stosując dietę bogatą w wapń. W ten sposób można zapobiec problemom, zawczasu mineralizując tkankę kostną.

CIĄG DALSZY ARTYKUŁU POD WIDEO

POLECAMY: Kasia gotuje z Polki.pl: sernik wiedeński

Za co odpowiada wapń

Organizm pobiera wapń z układu kostnego, a w sytuacji jego niedoborów – uzupełnia je z pożywieniem. Wapń to podstawowy budulec kości i zębów. Odpowiada za kształtowanie się szkieletu, utrzymywanie się masy kostnej, twardość i wytrzymałość kości i zębów. Ponadto usprawnia pracę serca, układów nerwowego oraz mięśniowego, ciśnienie tętnicze, wspomaga krzepnięcie krwi. Wapń jest odpowiedzialny także za leczenie uczuleń i stanów zapalnych organizmu, utrzymuje równowagę kwasowo-zasadową, jest niezbędny podczas wchłaniania witaminy B12.

Poziom wapnia we krwi: norma

Dobowe zapotrzebowanie na wapń nie jest dla każdego jednakowe. U poszczególnych grup wiekowych rozkłada się następująco:

  • dzieci – 800-1200 miligramów,
  • młodzież (zwłaszcza dorastająca w wieku 14-18 lat) - 1200 miligramów,
  • dorośli - 1000 miligramów,
  • osoby starsze powyżej 65. roku życia - 1200-1500 miligramów,
  • kobiety w ciąży oraz karmiące piersią - 1200-1500 miligramów,
  • kobiety po okresie menopauzy - 1500 miligramów.

 

Norma dla wapnia w badaniach biochemicznych wynosi 2,1-2,6 mmol/l (8,5-10,5 mg/dl).

 

Nawet 99% wapnia w organizmie znajduje się w kościach. Proces ich uwapniania jest najintensywniejszy do ukończenia przez człowieka 20. roku życia. Zrównoważona dieta, bogata w wapń do 35. roku życia zwiększa gęstość oraz wytrzymałość kości. Nagromadzenie rezerwy mineralnej chroni przed osteoporozą – związaną z wiekiem utratą tkanki kostnej.

O czym świadczy nadmiar lub niedobór wapnia

Wzrost poziomu wapnia nazywany jest hiperkalcemią i występuje przy przedawkowaniu witaminy D, nadczynności przytarczyc, nowotworach złośliwych, przerzutach do kości. Odwrotne zjawisko (hipokalcemia), powodują niedobory witaminy D bądź magnezu, nadmierne gromadzenie się wapnia w tkankach, upośledzone wchłanianie z układu pokarmowego, niewydolność nerek, zaburzenia produkcji hormonu przytarczyc, ich wtórna nadczynność lub niedoczynność po zabiegach chirurgicznych.

Jakie są najlepsze źródła wapnia

Nie tylko mleko i jego przetwory (maślanka, żółty ser, kefir, jogurt naturalny) dostarczają wapń do organizmu. Najcenniejsze źródła tego pierwiastka to mak oraz niełuskany sezam, które warto zmielić w młynku do kawy, aby zwiększyć przyswajalność wapnia. Ponadto bogate w wapń są rośliny strączkowe (np. soja), amarantus, quinoa (komosa ryżowa), wodorosty, melasa, sardynki, migdały, orzechy laskowe, suszone figi, liście pietruszki. Wchłanianie wapnia zwiększają magnez, fosfor, witaminy A, E oraz D w diecie. Z wiekiem zdolność wchłaniania wapnia maleje, dodatkowo zaburzają je:

  • środki moczopędne,
  • słodkie napoje,
  • kawa, czarna herbata, kakao,
  • duża ilość soli lub cukru np. w zupach w proszku, czipsach, paluszkach,
  • zawierające solaninę warzywa psiankowate – ziemniaki, pomidory, bakłażany,
  • szczawiany w szczawiu, rabarbarze, botwinie,
  • żywność wysoko przetworzona i konserwowana oraz mięso.

Najczęściej czytane

 

Nasze akcje

Top Video

Top Galerie

Najczęściej czytane porady