Lęk wysokości – definicja, objawy, przyczyny i sposoby radzenia

Mężczyzna ma lęk wysokości, a kobieta próbuje mu pomóc.
Fot. ©auremar/Fotolia.com

Ludzie z lękiem wysokości boją się przebywania na moście, jazdy windą lub znajdowania się na wysokich piętrach w budynku. Przyczyny tego zaburzenia są prawdopodobnie związane z traumami w dzieciństwie. Cięższe przypadki lęku wysokości powinno się leczyć u psychoterapeuty, jednak z lżejszą formą tej fobii można poradzić sobie samemu.

 

Lęk wysokości jest jedną z najbardziej popularnych fobii. Inne często występujące zaburzenia tego typu to nyktofobia (lęk przed ciemnością), socjofobia (lęk przed ludźmi) lub myzofobia (lęk przed brudem).

POLECAMY: Kasia gotuje z Polki.pl: panna cotta z owocami

 

Czym jest lęk wysokości?

 

Lęk wysokości jest potoczną nazwą akrofobii („acron” w języku greckim oznacza wysokość). Zaburzenie to objawia się strachem podczas przebywania na wysokości oraz lękiem przed upadkiem. Ludzie z tą dolegliwością nie wchodzą na wysokie piętra w budynku, dużą trudność sprawia im przebywanie na mostach, a podczas jazdy windą kręci im się w głowie. Podczas tych doświadczeń czują oszołomienie, drżenie kończyn, przyspieszenie akcji serca oraz nudności. Pod względem psychicznym ludzie ci czują strach, niepokój, a nawet panikę.

 

Lęk wysokości – przyczyny: instynkt przetrwania, traumy z dzieciństwa, informacje medialne

 

Najprostsze wyjaśnienie lęku jest powiązane z procesem warunkowania, tak niezbędnym na drodze przetrwania. Dzięki tej emocji ludzie unikają przebywania na znacznych wysokościach, ponieważ zwiększa to ryzyko upadku. Wszyscy przejawiają lęk wysokości, tylko różnią się pod względem natężenia tej cechy. Gdy jest ona wyjątkowo silna, dochodzi do fobii, która zaczyna utrudniać normalne życie. Świadczy o tym prosty eksperyment, w którym wszystkie małe dzieci bały się raczkować na przeszklonym stole, pod którym było widać kilkumetrową przestrzeń. Część psychologów widzi też związek lęku wysokości z traumatycznymi doświadczeniami z dzieciństwa. Groźne upadki z drzewa lub huśtawki mogą przyczyniać się do rozwoju tej fobii na resztę życia.

 

Często słyszy się też w wiadomościach o licznych wypadkach na wysokości, głównie z udziałem samolotów. Działa to silnie na ludzką wyobraźnię i może nasilać występowanie tego zaburzenia. Wszystkie te czynniki mogą przyczynić się również do rozwoju stanów nerwicowych.

 

Jak pokonać lęk wysokości?

 

Jeśli lęk wysokości przybiera skrajne formy i utrudnia codzienne życie, niezbędna jest pomoc psychologa lub psychoterapeuty. Jednak łagodniejsze formy tej dolegliwości można pokonać własnym działaniem. Popularna metoda radzenia sobie z lękiem wysokości polega na zastosowaniu 3 kroków:

  • Przygotowanie – gdy ma się świadomość, że niedługo dojdzie do sytuacji stresowej związanej z wysokością, warto się na nią przygotować psychicznie. Dobrze jest też porozmawiać o tym z bliską osobą.
  • Metoda małych kroków – kiedyś sądzono, że najlepiej jest bezpośrednio skonfrontować osobę z jej fobią, np. chorego na arachnofobię wystawić na kontakt z pająkami. Obecnie stosuje się małe kroki, dzięki którym można stopniowo oswoić się ze źródłem lęku. Tak więc jeśli czuje się lęk przed upadkiem z wysokich miejsc, to dobrze zacząć od stawania na krawędzi schodka, tarasu czy balkonu. Wolne i stopniowe postępy sprawią, że można systematycznie przełamywać blokady w mózgu.
  • Oddychanie – jest to proces, którym można regulować fizjologię ciała, tzn. ciśnienie krwi, tempo bicia serca czy drżenie rąk. Swobodny i głęboki oddech zmniejsza też stężenie kortyzolu (hormonu stresu), dzięki czemu łatwiej osiągnąć spokój i koncentrację.

Najczęściej czytane

Polecamy

Top Video

Top Galerie

Najczęściej czytane porady