Zespół zamknięcia – sparaliżowane ciało, sprawny umysł

kobieta na wózkudziecko w szpitalu
Fot. © st-fotograf/Fotolia.com

Zespół zamknięcia odbiera choremu władzę nad ciałem, ale jego umysł pozostawia sprawny. Jedyną metodą komunikacji jest wypracowanie własnego systemu opierającego się na możliwości poruszania oczyma.

 

Zespół zamknięcia jest nieuleczalny, choć medycyna zna wyjątki, gdy z niewiadomych przyczyn chorzy odzyskali władzę w ciele (Kerry Pink, Kate Allatt). Leczenie zespołu zamknięcia polega na opracowaniu metody komunikacji z chorym oraz wykonywaniu masaży i ćwiczeń fizycznych.

CIĄG DALSZY ARTYKUŁU POD WIDEO

POLECAMY: Kasia gotuje z Polki.pl - Dietetyczna sałatka z pomarańczą

Przyczyny zespołu zamknięcia u dzieci i dorosłych

Zespół zamknięcia u dzieci występuje rzadziej niż u dorosłych. Niezależnie od wieku powodują go:

  • udar mózgu – u dzieci jest bardzo rzadki, występuje w ciągu roku u około 11 na 100 000 dzieci;
  • uraz mózgu,
  • krwotok w pniu mózgu,
  • ropień pnia mózgu,
  • choroba nowotworowa mózgu,
  • długotrwale utrzymujący się zbyt niski poziom cukru we krwi,
  • choroby układu krążenia, np. miażdżyca.

 

Bezpośrednią przyczyną zespołu zamknięcia u dzieci i dorosłych jest uszkodzenie brzusznej części mostu. Jest to część pnia mózgu, należącego do ośrodkowego układu nerwowego.

Objawy zespołu zamknięcia u dzieci i dorosłych

Zespół zamknięcia objawia się całkowitym paraliżem ciała i zachowaniem zdolności myślenia. Osoba dotknięta zespołem zamknięcia może poruszać oczyma i jest w stanie mrugać. Chory może być w stanie także chrząkać, jeśli uszkodzenie pnia mózgu nie objęło jego części za to odpowiedzialnej. W ten sposób jest w stanie porozumiewać się z otoczeniem.

 

Całkowity zespół zamknięcia uniemożliwia nawet ruchy oczu i powiek, ale świadomość zostaje zachowana (zobacz badania). W takich przypadkach choroba jest trudna do rozpoznania.

Najczęściej czytane

 

Nasze akcje

Top Video

Top Galerie

Najczęściej czytane porady

Nasze akcje