Gabinet ginekologiczny
© homonstock/Fotolia.com

W leczeniu nadżerki szyjki macicy używa się leków i substancji chemicznych, a niekiedy także nieco przestarzałej metody elektrokoagulacji. Inwazyjne usuwanie nadżerki może powodować blizny i zrosty, co może być przeszkodą do zajścia w ciążę. U młodych kobiet polecane są techniki leczenia nie powodujące takich skutków.

Leki i chemiczna koagulacja nadżerki

Usunięcie nadżerki szyjki macicy może okazać się proste, jeśli zmiany reagują na leki i środki chemiczne używane do leczenia tej przypadłości. Gdy wyniki cytologii są prawidłowe, nie ma potrzeby stosowania metod inwazyjnych. Niekiedy wystarczą przepisane przez ginekologa leki lub substancje chemiczne. Chemiczną koagulację przeprowadza się w gabinecie lekarskim w regularnych odstępach. Podczas zabiegu aplikuje się środek niszczący chorą śluzówkę. Procedura jest bezbolesna i nie zostają po niej blizny, ale działa tylko w łagodnych przypadkach.

Leczenie nadżerki laserem diodowym – fotokoagulacja

Leczenie nadżerki laserem diodowym to najnowocześniejsza metoda. Jest bezbolesna i nie zostają po niej blizny. Stosuje się ją jednak przeważnie do usuwania małych nadżerek. Gojenie trwa około 2 tygodni i towarzyszą mu niewielkie upławy.

Elektrokoagulacja, czyli usuwanie nadżerki prądem

Elektrokoagulacja to już przestarzała metoda, chociaż nadal się jej używa. Jako jedyna daje duże szanse na powstanie blizn po zabiegu, jest bolesna, a gojenie trwa od 3 do 5 tygodni. Lekarz usuwa nadżerkę przy użyciu prądu – iskry elektrycznej, to tzw. wypalanka. Ingerencja w tkankę jest duża, podczas zabiegu czuć swąd palonego mięsa, co jest dużym dyskomfortem dla chorej. Podczas gojenia mogą wystąpić plamienia i upławy o nieprzyjemnym zapachu.

Kriokoagulacja – zamrażanie nadżerki ciekłym azotem

Podtlenek azotu jest używany w leczeniu nadżerki krioterapią. Ciekły azot, bo to o nim mowa, zamraża nadżerkę i tym samym usuwa chorą tkankę. Ryzyko blizn jest niewielkie, dlatego tę technikę wykorzystuje się u kobiet, które planują w przyszłości zajście w ciążę. Wadą kriokoagulacji jest długi czas gojenia – od 4 do 6 tygodni. Zabieg powinien wykonać doświadczony lekarz, ponieważ wymaga on dużej precyzji.

 

Więcej na temat ginekologia