Oddawanie szpiku kostnego: czy boli? Przebieg pobierania szpiku

lekarz pokazuje diagnozę
Fot. ©rogerphoto/Fotolia.com

Dawca szpiku, zgłaszając gotowość do oddania szpiku, nie może wybrać, jaką metodą zostanie przeprowadzona procedura pobrania. W większości przypadków szpik pozyskuje się z krwi, rzadziej należy go pobrać z kości talerza biodrowego. Obie metody są bezbolesne.

 

Każdy może zostać dawcą szpiku, wystarczy, że wyrazi taką chęć i zapisze się do rejestru dawców. Na podstawie wymazu z jamy ustnej wykonywane są podstawowe badania pozwalające na określenie parametrów niezbędnych do łączenia w pary genetycznych bliźniaków: biorców i dawców. Zapisanie się do rejestru dawców oznacza wyrażenie gotowości do oddania szpiku, gdy zajdzie taka potrzeba.

Przeszczep autogeniczny i allogeniczny

Przeszczep autogeniczny to taki, w którym dawca i biorca to ta sama osoba. Tego typu przeszczepów wykonuje się w Polsce najwięcej. To procedura prostsza niż przeszczep allogeniczny, bo nie wymaga szukania dawcy. Szpik do przeszczepu autogenicznego pobiera się od osoby przed chemioterapią i radioterapią paliatywną, by po zakończeniu tego typu wyniszczającego leczenia przywrócić zdolność organizmu do produkcji krwi dzięki wszczepieniu w międzyczasie oczyszczonych z raka własnych komórek macierzystych.

Przeszczep allogeniczny wymaga znalezienia w bankach szpiku odpowiedniego dawcy. To żmudne i czasochłonne zajęcie, ponieważ nie ma automatycznego sposobu na dopasowanie biorcy i dawcy z pośród dostępnej grupy osób. Wariantem przeszczepu allogenicznego jest przeszczep rodzinny – gdy zgodność genetyczną mają biorca i dawca blisko z nim spokrewniony, najczęściej rodzeństwo (często bliźniak jednojajowy).

W obu rodzajach przeszczepu oddawanie szpiku jest bezbolesne. Są dwie metody – pobieranie szpiku: z krwi lub z talerza kości biodrowej. Dawca szpiku nie może wybrać, którą metodą odda szpik, jest to decyzja lekarza opierająca się na wskazaniach medycznych w konkretnym przypadku. Wiele wątpliwości budzi kwestia, czy pobranie szpiku boli, zwłaszcza że w ciągu lat przeszczepiania szpiku narosło wokół tej kwestii wiele legend.

Oddawanie szpiku kostnego z krwi

Pobieranie szpiku z krwi polega na wyizolowaniu potrzebnych komórek macierzystych z krwi obwodowej, pobranej z żyły dawcy. Dawca szpiku zgłasza się w wyznaczonym dniu do szpitala i oddaje krew – zwykle od 450 do 500 mililitrów jednorazowo. W niektórych przypadkach konieczne jest kilkukrotne oddanie krwi dla jednego biorcy, by udało się zgromadzić odpowiednią ilość komórek macierzystych. Oddawanie szpiku nie boli, nie licząc wkłucia igły do żyły.

Oddawanie szpiku kostnego z talerza kości biodrowej

Pobranie szpiku z talerza kości biodrowej także nie boli, ponieważ jest wykonywane w formie zabiegu pod narkozą (w znieczuleniu ogólnym). Procedura trwa około 1 godziny. Po dezynfekcji miejsca wkłucia szpik pobiera się specjalną igłą wprost z kości. Do tego używa się jednorazowych narzędzi. Po zabiegu dawca powinien zostać przez około 24 godziny w szpitalu, ponieważ taki jest standard w przypadku osób po znieczuleniu ogólnym, na wypadek wystąpienia powikłań po narkozie.

Szpik od dawcy jest transportowany i wszczepiany biorcy w ciągu 24 godzin, tyle wynosi jego „data ważności”.

Najczęściej czytane

 

Nasze akcje

Top Video

Top Galerie

Najczęściej czytane porady

Nasze akcje