Pies niszczy meble i wyje, kiedy jest sam w domu? To może być lęk separacyjny!

Pies zasłania głowę łapą.
Fot. ©Corinna/Fotolia.com

Lęk separacyjny u psa najbardziej daje się we znaki tym, którzy przygarnęli czworonoga ze schroniska lub mają w domu szczeniaka. Zaburzenie to trudno zdiagnozować, bo u każdego zwierzęcia objawia się inaczej.

 

Terapia lęku separacyjnego jest długotrwała, ale tylko dzięki niej pies ma szansę na normalne funkcjonowanie.


CIĄG DALSZY ARTYKUŁU POD WIDEO

POLECAMY: Co w nowych odcinkach "Pierwszej miłości"? Zdradzają sami aktorzy! U Sabiny kolejne rewolucje!

Źródło: Materiały prasowe

Czym jest lęk separacyjny? Objawy

Lęk separacyjny jest stanem emocjonalnym spowodowanym dużym przywiązaniem psa do właściciela. Kiedy pan wychodzi z domu, czworonóg wpada w histerię – biega w kółko i zaczyna robić rzeczy, które nie zdarzają mu się w obecności domowników. Niszczy przedmioty, załatwia swoje potrzeby na podłodze, wyje, piszczy, nie chce jeść. Objawy lęku separacyjnego mogą być różne, dlatego ciężko jednoznacznie orzec, czy zachowanie psa spowodowane jest akurat tym zaburzeniem. Nieleczony lęk separacyjny często kończy się oddaniem psa do schroniska, a niewłaściwe reakcje właścicieli pogłębiają jeszcze panikę u czworonogów, które ciesząc się z powrotu pana, nagle są karcone lub – co gorsze – bite. Problem jest trudny do rozwiązania, bo tkwi w psychice czworonoga. Aby stwierdzić u zwierzaka lęk separacyjny, warto zainstalować w domu kamerę, która nagra to, co dzieje się z nim po wyjściu właściciela.

Lęk separacyjny u szczeniaka i u psa ze schroniska

Lęk separacyjny u szczeniaka to naturalny etap rozwoju, który często przebiega prawie niezauważalnie, ale czasem przeradza się w trwałe zaburzenie. Mały psiak potrzebuje stałego kontaktu z panem – chodzi za nim krok w krok i czuje niepokój, kiedy nie ma go w pobliżu. Kiedy więc właściciel wychodzi na kilka godzin do pracy, u zwierzaka pojawia się obawa, że rozłąka nie jest tylko chwilowa i pan już do niego nie wróci. Lęk separacyjny to bardzo częste zaburzenie również u psów ze schroniska, które już raz zostały porzucone. Trauma tym spowodowana przyczynia się do permanentnego strachu, że kolejny właściciel postąpi tak samo jak poprzedni.

Terapia lęku separacyjnego

Lęk separacyjny u psa można porównać do lęku dziecka pozbawionego kontaktu z rodzicami (np. w przedszkolu), jednak u zwierząt leczy się go trudniej niż u małego dziecka. Maluchowi na różne sposoby można wytłumaczyć, że na pewno nie zostawimy go w przedszkolu na zawsze, czworonóg będzie nieczuły na nasze obietnice. Jedynym sposobem na pozbycie się problemu jest terapia. Praca z psem musi być wykonywana każdego dnia. Najlepiej zacząć od ustalenia bodźców, które są dla zwierzaka pierwszymi sygnałami rozłąki. Może to być podniesienie kluczy albo pakowanie torebki. Jeśli w czasie wykonywania tych czynności widać u psa pierwsze oznaki niepokoju, trzeba je zniwelować ćwiczeniami – tak często w ciągu dnia podnosić klucze i pakować torebkę (bez wychodzenia z domu), aż czworonóg przestanie reagować na ten bodziec. Drugim bardzo ważnym elementem terapii jest zostawianie psa w zamkniętym pomieszczeniu, nawet jeśli jesteśmy w domu. Na początek wystarczy kilka minut. Jeśli zwierzak bez problemu zniesie taką separację, trzeba go nagrodzić, a następnym razem zamknąć na trochę dłużej. Trzeba też pamiętać o codziennym rozładowywaniu stresu u pupila przez długie i wyczerpujące zabawy (najlepiej tuż przed wyjściem z domu) oraz o ignorowaniu psa po powrocie. Dobrze jest też kupić czworonogowi kong, feromony uspokajające i leki ziołowe. Jeśli nic nie skutkuje, należy koniecznie udać się do behawiorysty zwierzęcego


Plebiscyt Party

Najczęściej czytane

 

Nasze akcje

Konkursy

Top Video

Top Galerie

Najczęściej czytane porady

Nasze akcje